در حافظه موقت ذخیره شد...
چه بلایی بر سر جوادی آمده است؟
دسته وزنی 85 کیلوگرم همواره از سه دهه قبل که شاهین نصیرینیا در این وزن در رقابتهای جهانی 1999 یونان خوش درخشید و موفق شد با کنار زدن فوقستارههای وزنهبرداری جهان همچون پیروس دیماس یونانی رکوردشکنی کرده و ما را صاحب نشان طلا و عنوان قهرمانی جهان کند، تا همین چند سال پیش که کیانوش رستمی، سهراب مرادی و پس از آنها میرمصطفی جوادی موفق شدند ضمن شکستن رکوردهای جهانی، مدالهای طلاییرنگ جهان و المپیک را برای وزنهبرداری ایران به ارمغان بیاورند، همواره جزو امیدهای اصلی وزنهبرداری ایران برای کسب مدال در تورنمنتهای مختلف و معتبر بینالمللی بهشمار میرفت. اما بعد از مدالهای نقره و طلای جهانی که مصطفی جوادی در سالهای 2022 و2023 (ازبکستان و عربستان) در این دسته وزنی برای کشورمان کسب کرد، این وزنهبردار البرزی بهطرزی عجیب و باورنکردنی از شرایط ایدهآل و آرمانی رکوردی و بدنی قبلی خود فاصله گرفت و بعد از مدتی دوری از میادین بینالمللی باز هم بازگشتی ناامیدکننده و تأسفبرانگیز در دو رویداد معتبر بازیهای آسیایی ناگویا و رقابتهای جهانی 2026 چین دشت کرده است!
حالا سؤال از کادرفنی و مسئولان فدراسیون وزنهبرداری این است، اولاً چه بلایی سر مصطفی جوادی که تا همین دو، سه سال قبل مدعی اصلی کسب مدالهای مرغوب دسته وزنی 85کیلوگرم بوده است، آمده که او امروز در ناآمادهترین شرایط رکوردی و فرم بدنی روی تخته وزنهبرداری در میادین بینالمللی حاضر میشود؟ ثانیاً مگر کادرفنی مصطفی جوادی را در طول یکسال گذشته در اردوهای آمادهسازی تیم ملی تحت نظر مستقیم خود نداشتند، بنابراین اگر سلیمی و کادر او میدانستند که جوادی آمادگی وزنه زدن در رقابتهای جهانی را ندارد یا مصدوم و آسیبدیده است، چرا او را برای وزنه زدن در بازیهای آسیایی ناگویا و سپس رقابتهای جهانی 2026 چین در ترکیب اصلی خود قرار دادند؟ احتمالاً سرمربی تیم ملی دلیل اصلی اعزام جوادی به بازیهای آسیایی ناگویا و رقابتهای جهانی چین را استفاده از تجربه او برای گرفتن امتیاز و ماندن تیم ملی در کورس قهرمانی خصوصاً در رقابتهای جهانی اعلام کند.
اما به فرض مثال اگر نیت کادرفنی جمعآوری امتیاز تیمی برای سکوی قهرمانی هم بوده است، مگر در تیمهای پایه (نوجوانان و جوانان) وزنهبرداری ایران، ما وزنهبردار جوان و پرامیدی نداشتیم که بتوانیم او را بهجای جوادی روانه رقابتهای جهانی 2026 چین کنیم؟ با این تدبیر ما میتوانستیم با یک تیر دو نشان را هدف گرفته و ضمن اینکه یکی از امیدهای آیندهدار وزنهبرداری ایران را در آوردگاه جهانی محک جدی بزنیم، برای او تجربهای ارزشمند به یادگار بگذاریم. علاوه بر آن بار سنگین و منفی این عملکرد و ناکامی تأسفبرانگیز را نیز از روی دوش خسته جوادی برمیداشتیم. با این حال این پروسه منطقی از دستور کار کادرفنی حذف شد تا ما همچنان نگران آینده مصطفی جوادی و تمامی وزنهبرداران این دسته وزنی در تورنمنتهای آتی باشیم.
