نه...، تمام نشد
مجید سلطانی
خبرنگار
رقابت‌های کشتی قهرمانی جهان به پایان رسید. بسیاری دنیا را از این زاویه می‌بینند: «مسابقات تمام شد و ما قهرمان نشدیم.»
اما بسیاری دنیا را طور دیگری می‌بینند. تحلیل گروم دوم، دقیق و علمی‌تر است: «مسابقات به آخر رسید اما کار ما برای مسابقات سال آینده، تازه شروع شده است.»
بازتاب این نگاه محترمانه را از همین امروز باید در رفتار، تصمیم‌ها و عملکرد فدراسیون کشتی ببینیم.
روی زیبای ماجرا این است که ما از مسابقات قزاقستان 6مدال گرفتیم: 2طلا، یک نقره و 3برنز. اما این قصه یک روی دیگر هم دارد؛ حقیقت تلخ این است که ما در 4وزن مدال نگرفتیم و این دقیقاً همان نکته‌ای است که بی‌تردید، فدراسیون کشتی باید به آن فکر کند و قطعاً فکر خواهد کرد. فدراسیون کشتی تنها فدراسیونی است که در طول سال، حتی یک هفته بیکار نیست و نشان داده برای هر تورنمنتی برنامه خاص خودش را دارد. روزهای پایانی مهرماه تیم‌های کشتی امید فرنگی و آزاد ایران قهرمان جهان شدند و همین تیم‌ها، خیال ما را برای آینده کشتی آسوده می‌کنند.
فدراسیون کشتی به محض بازگشت به این فکر خواهد کرد که ایرادها را برای قهرمانی جهان سال آینده برطرف کند؛ اما این حرف به معنای پذیرش شکست نیست. تیم آمریکا در مسابقات فرنگی در میان 20تیم برتر دنیا هم نبود و اگر بخواهیم معنای فاجعه، شکست، ناکامی یا واژه‌هایی اینچنینی به عملکرد کاروان آزاد بدهیم، بی‌انصافی است چون اگرچه قهرمان نشد اما روی سکوی سوم دنیا ایستاد. بی‌رحمی و بی‌انصافی است اگر برای یک اشتباه و از دست رفتن طلا به امیرمحمد یزدانی و خانواده‌اش حمله کنیم چون همه دیدند او برای برنز چگونه جنگید. یادمان نرود این بچه‌ها، سربازان ایران هستند و در هر شکلی، قابل احترام. ما اگر چند خط برای تحلیل عملکرد می‌نویسیم، برای تقلیل زحمات کاروان نیست چون خوب می‌دانیم این 6مدال حاصل چه مرارت‌هایی است. می‌نویسیم چون یقین داریم در صورت برطرف شدن ایرادها، کسب مدال‌های بیشتر، رؤیایی و دور از ذهن نیست.