مقابله صریح با فحاشی، وعده تازه فدراسیون
حرف، چه زمانی به عمل میرسد؟
کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال در واکنش به اتفاقات جنجالی دیدار تراکتور و ملوان، دستورالعملی موقت برای مقابله با فحاشیهای گسترده، مستمر و سازمانیافته در ورزشگاهها صادر کرده که بر اساس آن، داوران و ناظران مسابقات در صورت ادامه تخلفات، موظف به تعلیق و در نهایت تعطیلی بازی خواهند بود؛ تصمیمی که روی کاغذ میتواند یکی از جدیترین اقدامات برای مقابله با وضعیت نابسامان سکوهای فوتبال ایران باشد، اما پرسش اصلی همچنان پابرجاست؛ آیا این بار قرار است مصوبهها و تهدیدهای انضباطی از مرحله اعلام فراتر بروند و در عمل هم اجرا شوند؟
ماجرای این دستورالعمل به دیدار ملوان و تراکتور در هفته نهم لیگ برتر بازمیگردد؛ مسابقهای که با حکم سه بر صفر کمیته انضباطی به سود ملوان خاتمه یافت، اما کسر دو امتیاز از انزلیچیها نیز بخشی از مجازات در نظر گرفتهشده برای این پرونده بود. در این میان، ترک زمین از سوی تراکتور و رفتار تماشاگران ملوان، هر دو تبعات انضباطی سنگینی برای طرفین به همراه داشت. حالا فدراسیون میخواهد با تعیین مسئولیت مستقیم برای مقامات رسمی مسابقه، مانع از تکرار اتفاقات مشابه شود. طبق دستور جدید که تا زمان تصویب و ابلاغ دستورالعمل موضوع بند هفت ماده ۶۷ مقررات انضباطی اعتبار دارد، داور و ناظر در صورت مواجهه با فحاشی گسترده و سازمانیافته، ابتدا باید تخلفات را مستند کنند و از طریق بلندگوی ورزشگاه به تماشاگران هشدار بدهند. در صورت ادامه این رفتارها، مسابقه باید حداکثر به مدت ۱۵ دقیقه متوقف شود و اگر تخلفات همچنان ادامه پیدا کند، تعطیلی کامل بازی و ارسال گزارش به کمیته انضباطی در دستور کار قرار خواهد گرفت. نکته مهم اینکه خودداری داور یا ناظر از اجرای این مراحل نیز تخلف انضباطی محسوب میشود.
سالهاست که پس از حوادث مختلف در ورزشگاهها، مسئولان از برخورد قاطع، اصلاح سازوکارهای نظارتی و جلوگیری از تکرار توهین و فحاشی سخن میگویند. بارها از مصوبهها و مقررات تازه رونمایی شده، اما در بسیاری از موارد، فاصله میان وعدههای رسمی و آنچه در ورزشگاهها اتفاق میافتد، همچنان پابرجا مانده است. نتیجه نیز روشن است؛ سکوهایی که بار دیگر به محل تکرار همان رفتارها تبدیل میشوند و برخوردها اغلب پس از وقوع بحران و در قالب احکام انضباطی صورت میگیرند. اجرای چنین دستوری به اراده واقعی برای برخورد، حمایت از مسئولان مسابقه و پرهیز از تصمیمهای دوگانه نیاز دارد. اگر داور برای توقف بازی تحت فشار قرار بگیرد یا ناظر از گزارش دقیق تخلفات خودداری کند، این دستورالعمل نیز به سرنوشت بسیاری از تصمیمهای قبلی دچار خواهد شد.
فوتبال ایران بارها شاهد اعلام تصمیمهای قاطع برای ساماندهی ورزشگاهها بوده است؛ با این حال، هنوز مشخص نیست چه زمانی این وعدهها قرار است رنگ واقعیت بگیرند. حالا باید منتظر ماند و دید نخستین آزمون جدی این دستورالعمل چه زمانی از راه میرسد و آیا فدراسیون حاضر است حتی به قیمت توقف یک مسابقه مهم، پای تصمیم خود بایستد یا این بار هم همهچیز به چند روز خبرسازی و سپس فراموشی ختم خواهد شد.
