وقتی فرزندانمان برگشتند
مجید سلطانی
خبرنگار
تیم ملی کشتی فرنگی ایران پس از آنکه قهرمانی جهان را جشن گرفت به خاک وطن برگشت.
جای فرزندان این آب و خاک دقیقاً همین‌جاست، در همین خاک و در دل مردمی که با وجود همه سختی‌ها و مشکلات و محدودیت‌ها و تحریم‌ها، وطن را برای زندگی انتخاب کرده‌اند. این مردم بی‌تردید به خوبی قدر این قهرمانان را می‌دانند. آنها می‌دانند این قهرمانان بزرگ و دلاوران این سرزمین، چگونه از دل تحریم‌ها و جنگ‌هایی که به ما تحمیل شد، طلا صید کردند. مردم خوب می‌دانند که عشق به وطن چگونه معجزه می‌کند چون همه می‌دانند ژن ایرانی در دل سختی‌ها چه معجزاتی خلق می‌کند. پرستاری که از بمباران فرار نمی‌کند و کودکان را به آغوش می‌کشد تا با آنها از بیمارستان خارج شود یا مأموری که زیر بمباران به بالای تیر برق می‌رود تا هموطنانش خاموشی نکشند و صدها هزار ایرانی دیگر که برای رفاه و آرامش هموطنانشان، جنگ و خطر را به سخره می‌گیرند، به دل آتش می‌زنند و از جان خود می‌گذرند، خوب می‌دانند از «ایرانی» چه کارهای بزرگی بر می‌آید. فقط مردم ایران می‌دانند ایرانی چه ذاتی دارد و چه گره‌های کوری را باز می‌کند.
قهرمانان فرنگی ما به وطن برگشتند چون بهترین نقطه دنیا برای آنها همین‌جاست، کنار ما، تا همچنان محبوب دل ما بمانند.
قهرمانان فرنگی ما برگشتند اما همچنان مأموریت کشتی باقی است. آزادکاران ما از امروز به دنبال خلق حماسه‌ای جدید می‌روند تا آنها هم مانند فرنگی بر بام دنیا بایستند و پرچم مقدس ما را بالاتر از همه پرچم‌ها به اهتزاز دربیاورند.
آزادکاران ما هم به اندازه فرنگی‌کاران ما آماده و باانگیزه‌اند و امیدواریم با وجود دشواری این راه سخت، مسیرشان به قهرمانی و افتخار منتهی شود.
امیدواریم 5 روز بعد، دوباره میزبان تیم قهرمان جهان باشیم.