در حافظه موقت ذخیره شد...
جلسه سیاستگذاری تیم‌های ملی برای عبور از چالش؟
روزهای سخت در ساختمان سئول
تیم ملی بزرگسالان؛ بدون پلن B؟
مهم‌ترین دغدغه پیش‌روی فوتبال ایران، وضعیت تیم ملی بزرگسالان و سرنوشت جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ است؛ مسابقاتی که با توجه به شرایط منطقه و نگرانی‌های موجود درباره برگزاری آن در زمان مقرر، آینده‌اش همچنان محل بحث است. در چنین شرایطی، فدراسیون فوتبال باید برای سناریوهای مختلف آماده باشد، اما پرسش اساسی این است که اگر جام ملت‌های آسیا به تعویق بیفتد یا لغو شود، برنامه جایگزین تیم ملی چه خواهد بود؟
آیا برای چنین احتمالی، تقویم مشخصی از اردوهای آماده‌سازی، مسابقات دوستانه با حریفان قدرتمند و برنامه‌های فنی در نظر گرفته شده است؟ آیا کادرفنی تیم ملی می‌تواند در صورت تغییر زمان مسابقات، برنامه آماده‌سازی خود را بدون اتلاف فرصت‌های موجود ادامه دهد؟ در شرایطی که تیم ملی برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ و سپس جام ملت‌های آسیا نیازمند برنامه‌ریزی دقیق است، نمی‌توان همه تصمیم‌ها را به روشن شدن وضعیت مسابقات موکول کرد. فدراسیون باید مشخص کند که برای هر سناریو چه برنامه‌ای دارد و چگونه قرار است از فرصت‌های باقی‌مانده برای آماده‌سازی تیم ملی استفاده کند.
تکلیف لیگ، همچنان نامشخص
چالش دیگر به برنامه‌ریزی مسابقات باشگاهی مربوط می‌شود؛ موضوعی که ارتباط مستقیمی با آماده‌سازی تیم ملی بزرگسالان دارد. سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال برای برگزاری مسابقات لیگ برتر تا پیش از جام ملت‌های آسیا چه برنامه‌ای دارند؟ آیا امکان دارد رقابت‌ها با شرایط فعلی تا پایان آذرماه به نیم‌فصل برسد و پرونده بازی‌های نیم‌فصل اول پیش از آغاز برنامه‌های فشرده تیم ملی بسته شود؟
پاسخ به این پرسش، بدون مشخص شدن تقویم دقیق مسابقات و در نظر گرفتن محدودیت‌های اجرایی، دشوار است. فشردگی بازی‌ها، وضعیت آماده‌سازی تیم‌ها و ضرورت پیش‌بینی زمان مناسب برای اردوهای ملی، همگی عواملی هستند که باید در یک برنامه جامع لحاظ شوند. اگر قرار است تیم ملی در بهترین شرایط ممکن راهی مسابقات پیش‌رو شود، نمی‌توان برنامه لیگ و تقویم تیم ملی را جدا از یکدیگر تنظیم کرد. بنابراین انتظار می‌رود شورای سیاستگذاری به‌جای تأکید کلی بر هماهنگی بخش‌های مختلف، درباره چگونگی تحقق این هماهنگی نیز پاسخ روشنی داشته باشد.
تیم امید و جوانان، بدون برنامه تدارکاتی
در رده امید نیز وضعیت چندان امیدوارکننده نیست. تیم تحت هدایت یحیی گل‌محمدی در حالی به فیفادی آبان نزدیک می‌شود که همچنان خبری از برگزاری مسابقه دوستانه برای این تیم نیست. آیا تا پیش از آغاز این بازه زمانی، امکان هماهنگی با حریفان فراهم خواهد شد یا تیم امید یکی دیگر از فرصت‌های مهم خود برای آماده‌سازی را از دست می‌دهد؟ با توجه به محدودیت فرصت‌های بین‌المللی، از دست رفتن این مقاطع می‌تواند برنامه‌های فنی کادر مربیگری را با مشکل مواجه کند. وضعیت تیم جوانان نیز پرسش‌های جدی‌تری ایجاد می‌کند. این تیم باید خود را برای حضور در جام ملت‌های آسیا آماده کند؛ مسابقاتی که مسیر صعود به جام جهانی زیر ۲۰ سال ۲۰۲۷ به میزبانی ازبکستان و تاجیکستان از آن می‌گذرد. با این حال، تاکنون خبری از برگزاری اردوی آماده‌سازی، تمدید قرارداد کادرفنی یا هماهنگی مسابقات دوستانه منتشر نشده است. در چنین شرایطی، چگونه می‌توان انتظار داشت تیم جوانان با آمادگی کافی وارد رقابت‌هایی شود که می‌تواند سرنوشت حضورش در جام جهانی را تعیین کند؟
برگزاری جلسه شورای سیاستگذاری تیم‌های ملی به خودی‌خود اتفاق مثبتی است، اما ارزش چنین نشستی را باید در تصمیم‌های مشخص و نتایج عملی آن سنجید. فوتبال ایران امروز بیش از آنکه به تأکید دوباره بر هماهنگی و انسجام نیاز داشته باشد، به پاسخ‌های روشن درباره آینده تیم ملی بزرگسالان، تقویم لیگ برتر و سرنوشت برنامه‌های آماده‌سازی تیم‌های امید و جوانان نیاز دارد.