در حافظه موقت ذخیره شد...
کادر فنی تیم ملی، بازیکنان را زیر نظر گرفت
حضور در ورزشگاه‌ها، واقعی یا نمایشی
قلعه‌نویی روز یکشنبه راهی قائمشهر شد تا دیدار نساجی مقابل فجرسپاسی را از نزدیک تماشا کند. این حضور در ادامه روندی است که طی هفته‌های اخیر با جدیت بیشتری دنبال شده و سرمربی تیم ملی را به ورزشگاه‌های مختلف کشانده است. او همین چند روز پیش نیز تماشاگر دیدار استقلال و گل‌گهر در ورزشگاه شهر قدس بود تا شرایط بازیکنان شاغل در لیگ برتر را از نزدیک زیر نظر بگیرد. در نگاه نخست، حضور سرمربی تیم ملی در مسابقات داخلی اقدامی طبیعی و حتی ضروری به نظر می‌رسد؛ به‌خصوص در شرایطی که کادر فنی باید عملکرد بازیکنان را پیش از انتخاب فهرست نهایی ارزیابی کند. با این حال، مسأله اصلی نه تعداد این بازدیدها، بلکه دستاورد آنهاست. آیا قرار است این مشاهدات به باز شدن درهای تیم ملی به روی چهره‌های تازه منجر شود یا فهرستی که بخش عمده آن از مدت‌ها قبل مشخص شده، بدون تغییر جدی راهی جام ملت‌ها شود؟
تجربه ماه‌های گذشته نیز چندان نشانه روشنی از تغییر گسترده در معادلات تیم ملی به دست نمی‌دهد. اگرچه گاهی بازیکنان تازه‌ای به اردو دعوت می‌شوند، اما دعوت شدن به‌تنهایی نمی‌تواند نشانه اعتماد کادر فنی باشد. نمونه‌ای مانند میلاد سورگی که نامش در میان دعوت‌شدگان قرار گرفت اما فرصت چندانی برای بازی پیدا نکرد، این پرسش را پررنگ می‌کند که هدف از اضافه کردن بازیکنان جدید به فهرست چیست؛ ارزیابی جدی آنها برای آینده یا صرفاً حضور در اردو بدون آنکه فرصتی واقعی برای اثبات توانایی‌هایشان داشته باشند؟
طبیعی است که قلعه‌نویی در هفته‌های پایانی به دنبال شناخت بهتر بازیکنان باشد، اما این شناخت زمانی ارزش پیدا می‌کند که در تصمیم‌های نهایی اثر بگذارد. اگر قرار باشد حاصل تماشای مسابقات، همان انتخاب‌های همیشگی باشد و چهره‌های تازه نیز در صورت دعوت فرصت چندانی برای بازی پیدا نکنند، بازدیدهای پرتعداد سرمربی بیشتر از آنکه نشانه تحرک در مسیر آماده‌سازی باشد، به حضوری تشریفاتی شباهت پیدا می‌کند. معیار ارزیابی این روند نه تعداد ورزشگاه‌هایی است که قلعه‌نویی به آنها سر می‌زند و نه تصاویر منتشرشده از حضور او در جایگاه؛ بلکه تغییرات احتمالی در فهرست نهایی و میزان اعتماد به بازیکنانی است که فرصت درخشیدن در فوتبال ایران را پیدا کرده‌اند. پرسشی که تا زمان اعلام فهرست نهایی تیم ملی بی‌پاسخ می‌ماند این است: آیا این بازدیدها واقعاً قرار است چیزی را تغییر دهند؟