در حافظه موقت ذخیره شد...
ساده انگاری بازیکنان پرسپولیس
فرصت سوزی نگرانکننده شد
پرسپولیس در این بازی بالای 10 موقعیت مسلم گلزنی داشت، سه بار توپ را به تیر دروازه زد و حتی نتوانست از روی نقط پنالتی به گل دست یابد. پرسپولیس از همان ابتدای مسابقه تیم برتر میدان بود و با اینکه لحظاتی کوتاه تحت تأثیر ضدحملات خطرناک حریف قرار گرفت اما مشخص بود که کار سختی برای پیروزی در این مسابقه ندارد. با وجود این بازیکنان پرسپولیس به دست خود برای لحظاتی بازی را برای خودشان سخت کردند چرا که در نیمه نخست تنها به یک گل دست یافتند و نزدیک بود این اندوخته خود را به راحتی از دست بدهند.
با اینکه سرخها در فاز حمله تلاش مضاعفی برای گلزنی داشتند اما بعضاً با سادهانگاری و کمی بیخیالی این موقعیتها را از دست میدادند تا کار خودشان را سخت کنند. پرسپولیس در نیمه اول این مسابقه میتوانست بازی را با ثبت حداقل سه یا چهار گل برای خودش و حریف تمام کند و در نیمه دوم با میدان دادن به نفرات ذخیره دنبال مدیریت مسابقه یا بیشتر کردن تعداد گلهایش باشد اما فرصت سوزی در این بازی به اوج خود رسید. به عبارتی اتفاقی که در بازیهای قبلی هم رویت شده بود این بار به شکل گستردهتری تکرار شد تا تیم تارتار به جای ترک زمین با یک برد 5 یا 6 گله تنها با سه گل از زمین بیرون بیاید.
در واقع پرسپولیس همان طور که در لرستان فرصت فاصله انداختن با دیگر مدعیان را از دست داد در شهربابک نتوانست تفاصل گل و گل زدهاش را به شکل قابل توجهی بالا ببرد. البته همین حالا پرسپولیس صاحب بهترین خط حمله و بالاترین تفاضل گل در جدول است اما مسأله ساده انگاری و فرصت سوزی وقتی نگرانکننده میشود که بدانیم در مسابقات پیش رو مسابقاتی که مقابل حریفانی دشوارتر و پیچیدهتر برگزار خواهد شد این تعداد موقعیت نصیب پرسپولیس نخواهد شد.
