بسکتبال با ویلچر ایران ۶۰ لژیونر دارد
طلوعی: سختی راه فقط با قهرمانی جبران می‌شود
تیم ملی بسکتبال با ویلچر ایران قدرتمندانه در مسابقات پاراآسیایی در حال عبور از سد رقباست. تیمی قدرتمند که با تلفیقی از نفرات جوان و باتجربه آماده حضور در این بازی‌ها شده است. یکی از نفرات باتجربه این تیم محسن طلوعی است؛ یکی از لژیونرهای ایران که سابقه بازی در باشگاه فنرباغچه را دارد و سال‌هاست عضو تیم ملی است. او حالا تیم ملی را در بازی‌های پاراآسیایی همراهی می‌کند و اعتقاد دارد که عبور از ژاپن یعنی قهرمانی در پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی به نام بسکتبال با ویلچر ایران ثبت می‌شود.
شما هم مسیر سختی را برای رسیدن به اوکازاکی طی کردید. این چند روز را چطور ریکاوری کردید؟
سفر ما به ناگویا واقعاً عجیب بود. تقریباً ۶۰ ساعت در راه بودیم، حالا شاید چند ساعت کمتر، اما واقعاً در عمرم چنین وضعیتی را تجربه نکرده بودم. البته از وقتی به ناگویا آمدیم، شرایط کمی بهتر شد و چند روزی هم استراحت کردیم. البته ما از جمله رشته‌هایی بودیم که زود شروع کردیم.
یعنی الان در شرایط خوبی هستید؟
بله، خدا را شکر اوضاع خوبی داریم.
کسب 3 برد پیاپی هم همین را نشان می‌دهد.
خوشبختانه از بازی اول مقابل عراق خوب بودیم و3 برد مهم را کسب کردیم.
این یعنی یک ورود قدرتمندانه.
حتماً؛ بسکتبال با ویلچر برای مدال طلا آمده است. این همه راه نیامدیم تا به ناگویا برسیم و دست خالی برگردیم.
یعنی در این حد به موفقیت تیم مطمئن هستی؟
بله، چرا نباشم؟ بسکتبال با ویلچر ایران تیم بسیار قدرتمندی است و کسب مدال طلا واقعاً هم چندان دور از ذهن نیست. قبلاً هم این کار را کردیم و الان هم دور از انتظار نیست. البته ژاپن که میزبان بازی‌هاست، تیم قدرتمندی دارد، اما توان عبور از این کشور را هم داریم.
بسکتبال با ویلچر ایران واقعاً همیشه خوب بوده، اما مشخص نیست که چرا دچار نوسان است؟
بخش عمده‌ای از مشکلات بسکتبال با ویلچر به بی‌برنامگی و بی‌توجهی‌ها برمی‌گردد. آنطور که باید، این رشته دیده نمی‌شود و در داخل کشور به آن بها داده نمی‌شود. این رشته واقعاً رشد کرده، اما این رشد را در تیم ملی نمی‌بینیم.
البته تیم ملی هم چند موفقیت خوب داشته، اما خیلی بالا و پایین داشته است؟
برای اینکه بدانیم بسکتبال رشد کرده یا نه، باید به لژیونرهای آن نگاه کنید. بسکتبال با ویلچر ایران حدود ۶۰ بازیکن لژیونر دارد. یک روزی برای همه این آرزو و امید وجود داشت که شاید مسابقات لیگ برگزار شود تا اندکی درآمد داشته باشند، اما حالا لژیونر ۱۶ساله داریم. نتایج و بالا و پایین شدن را باید کنار گذاشت. اگر خوب نبودیم، به ما پیشنهاد نمی‌دادند.
با رفتن ستاره‌ها، لیگ بسکتبال با ویلچر هم افت کرد.
روزگاری همه در لیگ خودمان بودند، اما حالا بازیکن ۱۶ساله داریم که عضو تیم ملی بسکتبال با ویلچر است و در لیگ فرانسه هم بازی می‌کند. شلوغ‌ترین لیگ خارجی برای ایرانی‌ها، لیگ ترکیه است. نزدیک به ۳۵ بازیکن ایرانی در لیگ‌های این کشور بازی می‌کنند. در لیگ اسپانیا، آلمان و فرانسه هم بازیکن داریم. به همین دلیل است که سطح لیگ برتر بسکتبال با ویلچر خیلی افت کرده است.