حسن جانفشان چراغ اول را برای کاروان ایران روشن کرد
مدال غیرت
محسن وظیفه
خبر‌نگار اعزامی به ناگویا
بعضی آدم‌ها را باید نه با افتخاراتشان، بلکه با رنج‌هایی شناخت که پشت سر گذاشته‌اند؛ با زخم‌هایی که بر تن دارند، با دردهایی که دیگر جزیی از وجود آنها شده و هیچ‌گاه رهایشان نمی‌کند. بعضی از این افراد را باید با همان چراغ امیدی که در زندگی آنها روشن شده و حتی در بدترین روزها هم خاموش نمی‌شود، شناخت.
بعضی مدال‌ها فقط یک رنگ و یک رتبه نیستند؛ روایت یک عمر ایستادگی‌اند، حکایت روزهایی که درد، همقدم انسان می‌شود، اما مقابل این همه ایستادگی کم نمی‌آورد اما چطور می‌شود که او کم نمی‌آورد؟ آری، باید مدال او را مدال غیرت نامید. غیرت لازم است تا این همه سختی را ببینی اما دم نزنی و بگویی ایرانی باید برنده باشد.
حسن جانفشان، جانباز ۷۰ درصد جنگ، اهل اشنویه یکی از همین افراد است که برای چندمین بار ثابت کرد، اراده افراد فراتر از هر مشکل و محدودیتی است. حسن جانفشان برای رسیدن به ناگویا جانفشانی کرد. او که از همرزمان مهدی باکری است و در طول جنگ هشت ساله و البته تحرکات منافقین در مرزهای شمال غرب کشور پاسداری کرده بود، حالا با وجود ضایعه نخاعی به ناگویا آمده و جلوتر از هر ورزشکار دیگری با غلبه بر حریفانی از ژاپن و ماکائو مدال برنز در پاراتنیس روی میز را قطعی کرد. جانفشان برای سوار شدن به ماشین و پیاده شدن از آن به زحمت می‌افتد چه رسد به اینکه ۶۰ ساعت در مسیر به ناگویا باشد؛ سفری که صدای اعتراض او را به همراه داشت: «نمی‌دانم دنبال چه کاری هستند و چه فکری در سر دارند اما ۲۰ سال است که در این ورزش هستم و هرگز چنین اعزامی را از سوی کمیته ملی پارالمپیک ندیده‌ام. هرگز ندیدم که برای رسیدن به بازی‌ها ۶۰ ساعت در مسیر باشیم.» حالا این سفر پر مخاطره برای او تبدیل به مدال شده است. مسن‌ترین عضو کاروان، اولین مدال‌آور کاروان هم شده است. جانفشان درباره این مدال می‌گوید: «زحمت زیادی کشیدم. اینکه می‌گویم زحمت، کلمه‌ای است که از دهان من خارج می‌شود و شما هم آن را می‌شنوید اما کمتر کسی آن را درک می‌کند.» حسن جانفشان از بازی‌های ۲۰۱۰ گوانگ‌ژو به پاراآسیایی اعزام شده است. یعنی این پنجمین دوره حضورش است اما او سال ۲۰۱۴ در اینچئون کره‌جنوبی به مدال نقره رسید. در سال ۲۰۱۸ مدال برنز را کسب کرد و در سال ۲۰۲۲ هم دو مدال برنز به دست آورد؛ یکی برنز در بخش انفرادی و دیگری در تیمی؛ حالا هم می‌خواهد به فینال بازی‌ها برسد و دومین فینالش را تجربه می‌کند. البته آخرینش نیست؛ این پیرمرد ۶۰ ساله اعلام کرد تا بازی‌های پارالمپیک لس‌آنجلس هم کنار این ورزش خواهد بود.