قمار با کلارنس سیدورف برای فرار از سقوط
کورینتیانس در لبه پرتگاه
فرخ حسابی
خبر‌نگار
کورینتیانس، یکی از پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال برزیل، در شرایطی بحرانی به سر می‌برد. این تیم که روزگاری شاهد حضور ستاره‌هایی چون رونالدو، روبرتو کارلوس، کارلوس توس و خاویر ماسچرانو بود، حالا با انبوهی از بدهی‌ها، اختلافات مدیریتی، نارضایتی هواداران و خطر سقوط به دسته پایین‌تر دست‌وپنجه نرم می‌کند. انتخاب کلارنس سیدورف، اسطوره فوتبال هلند که هفت سال از آخرین تجربه مربیگری‌اش می‌گذرد، تازه‌ترین تصمیم باشگاهی است که در سال‌های اخیر بارها با انتخاب‌های پرهزینه و بحث‌برانگیز، بحران خود را عمیق‌تر کرده است.
بدهی‌هایی که باشگاه را زمینگیر کرد
ریشه بخش مهمی از مشکلات کورینتیانس به ساخت ورزشگاه نئو کوئیمیکا آره‌نا برای جام جهانی ۲۰۱۴ برمی‌گردد. هزینه ساخت این مجموعه از برآوردهای اولیه فراتر رفت و باشگاه را زیر بار تعهدات مالی سنگین قرار داد. تلاش مدیران برای حفظ تیمی پرستاره، بدون برخورداری از منابع مالی متناسب، به انباشت بدهی‌ها انجامید؛ به‌طوری که بدهی‌های باشگاه، بدون احتساب هزینه‌های ورزشگاه، تا سال ۲۰۲۰ از یک میلیارد رئال برزیل عبور کرد.
در چنین شرایطی، پرداخت دستمزد بازیکنان، مالیات و مطالبات مربوط به قراردادها بارها به تعویق افتاد. باشگاه در سال ۲۰۲۴ برای فرار از سقوط، ممفیس دیپای را به خدمت گرفت. مهاجم هلندی با ثبت هفت گل در جریان یک روند درخشان و ۹ پیروزی متوالی، نقش مهمی در بقای تیم داشت اما قرارداد پرهزینه او نیز به تعهدات مالی باشگاه افزود.
قهرمانی در زمین، بحران در مدیریت
اوضاع پشت پرده حتی با وجود موفقیت‌های ورزشی بهبود نیافت. کورینتیانس در سال ۲۰۲۵ قهرمان جام ایالتی سائوپائولو و جام حذفی برزیل شد و دیپای و یوری آلبرتو در مجموع ۳۱ گل در رقابت‌های مختلف به ثمر رساندند. با این حال، تیم در لیگ برزیل به رتبه سیزدهم بسنده کرد و در رقابت‌های قاره‌ای نیز نتوانست انتظارات را برآورده کند.
در همین دوره، باشگاه به دلیل پرداخت‌نکردن مطالبات انتقال فلیکس تورس، مدافع اکوادوری، با محرومیت نقل‌وانتقالاتی فیفا مواجه شد. اختلافات مالی دیگر نیز محرومیت‌های داخلی را به دنبال داشت. همزمان آگوستو ملو، رئیس پیشین باشگاه، در پی پرونده‌ای مرتبط با اتهام‌های تخلف قراردادی و بی‌نظمی مالی در قرارداد با حامی مالی سابق باشگاه، از سمت خود برکنار شد و اوسما استابیله اداره مجموعه را بر عهده گرفت.
مشکلات در سال ۲۰۲۶ ادامه پیدا کرد. باشگاه برای بازپرداخت بدهی‌های مالیاتی، توافقی بلندمدت انجام داد و با چند محرومیت نقل‌وانتقالاتی دیگر روبه‌رو شد. اسناد حسابداری منتشرشده در رسانه‌های برزیلی نیز از ثبت کسری ۲۷۸ میلیون رئالی تا پایان ماه ژوئیه حکایت داشتند. گزارش‌ها حاکی از آن بود که مدیران حتی به پیش‌دریافت بخشی از درآمدهای سال ۲۰۲۷ فکر می‌کنند تا هزینه‌های جاری را پوشش دهند.
سیدورف؛ انتخابی پرریسک در بدترین زمان
پس از برکناری فرناندو دینیز، سرمربی پیشین کورینتیانس، مدیران به سراغ سیدورف رفتند، بازیکنی که با سه باشگاه متفاوت قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده، اما کارنامه مربیگری‌اش چندان درخشان نیست. او در میلان، دپورتیوو لاکرونیا و تیم ملی کامرون تجربه‌هایی ناموفق داشت و آخرین بار در سال ۲۰۱۹ روی نیمکت نشست.
گزارش‌ها حاکی از آن است که گزینه‌های باتجربه‌تری همچون رامون دیاز و سباستین بکاچچه حاضر به پذیرش این مسئولیت نشدند و باشگاه در نهایت به سیدورف روی آورد. قرارداد او تا پایان سال ۲۰۲۷ اعتبار دارد و مدیران امیدوارند اعتبار بین‌المللی و شخصیت برنده‌اش به تیم روحیه بدهد. با این حال، هدایت تیمی گرفتار بحران مالی و در آستانه سقوط، آزمونی دشوار برای مربی‌ای است که مدت‌ها از فضای رقابت‌های حرفه‌ای دور بوده است.
رختکنی فرسوده و هوادارانی خشمگین
بحران تنها به مدیریت و نتایج محدود نیست. تأخیر چندماهه در پرداخت دستمزدها، روحیه بازیکنان را نیز تحت تأثیر قرار داده است. گابریل پائولیستا، مدافع سابق آرسنال، پس از شکست مقابل پالمیراس با چشمانی اشکبار از شرایط دشوار بازیکنان سخن گفت و تأکید کرد که مشکلات مدیریتی مستقیماً بر عملکرد تیم اثر گذاشته است.
هواداران نیز بارها علیه مدیران اعتراض کرده‌اند. در این میان، جسی لینگارد نیز به نمادی از سیاست نقل‌وانتقالاتی ناموفق باشگاه تبدیل شده است. هافبک انگلیسی که در مارس ۲۰۲۶ به کورینتیانس پیوست، با امید کسب جام و تحت تأثیر توضیحات دیپای درباره بزرگی باشگاه راهی برزیل شد؛ اما در ۱۱ بازی که از ابتدا به میدان رفته، تنها سه مشارکت مستقیم در گل داشته و از ماه مه تاکنون نیز در این زمینه توفیقی نداشته است.
هفت بازی تا تعیین سرنوشت
کورینتیانس در فاصله هفت هفته مانده به پایان فصل ۲۰۲۶ لیگ برزیل، در رتبه شانزدهم قرار دارد و تنها به دلیل برتری در تعداد پیروزی‌ها بالاتر از اینترناسیونالِ در منطقه سقوط ایستاده است. شکست در ۹ مسابقه متوالی لیگ، شرایط را به‌شدت نگران‌کننده کرده و امید به تکرار فرار معجزه‌آسای سال ۲۰۲۴ را کاهش داده است.
سقوط به دسته دوم می‌تواند ضربه‌ای سنگین‌تر از بحران کنونی باشد؛ کاهش درآمدهای تلویزیونی و تجاری، فروش اجباری بازیکنان و دشواری بازگشت به سطح اول، آینده باشگاه را تهدید می‌کند. سیدورف حالا باید تیمی را نجات دهد که نه‌تنها از نظر فنی و مالی، بلکه از نظر هویت و اعتماد نیز دچار فرسایش شده است.