در حافظه موقت ذخیره شد...
نه شبیه نکونام، نه مانند ساپینتو
سهراب فرمانده آرامترین کادر فنی
رفتاری ساده اما قابل توجه که نشان داد بختیاریزاده اصول جوانمردی را به خوبی در میدان مسابقه رعایت میکند. البته این منش تنها به دربی محدود نمیشود. بختیاریزاده در مواجهه با دیگر مربیان رقیب نیز تلاش کرده است چهارچوبهای حرفهای را حفظ کند. او در تمرینات نیز رفتار احترامآمیزی با شاگردان خود دارد که این رفتار به کل تیم تعمیم داده شده و حتی آثارش را در جریان مسابقات نیز به وضوح شاهد هستیم. این رویکرد به دستیاران سرمربی استقلال نیز تسری پیدا کرده است. میداودی و اوزجان بیزاتی در کنار بختیاریزاده، مجموعهای را تشکیل دادهاند که آرامش و رفتار حرفهای از ویژگیهای بارز آن محسوب میشود.
در واقع نیمکت استقلال روی مسائل فنی تمرکز کرده که این یکی از دلایل موفقیت آنها بوده است. این شرایط در مقایسه با ادوار گذشته استقلال نشان میدهد که اکنون وضعیت نیمکت آبیها بسیار به سامانتر است. در زمان حضور جواد نکونام اعتراضهای کنار زمین و حواشی مربوط به مصاحبهها بارها برای استقلال چالش ایجاد میکرد. در دوره ریکاردو ساپینتو نیز رفتارهای اعتراضی سرمربی، تبعات گسترده و بزرگی را برای آبیها ایجاد کرد و حتی کار به محرومیتهای طولانی نیز کشیده شد. اما استقلال کنونی از این نظر تفاوتهایی دارد. بختیاریزاده و همکارانش تلاش کردهاند تمرکز خود را روی مسائل فنی نگه دارند و اجازه ندهند حواشی جای فوتبال را بگیرد. هرچند که در برخی تیمها حتی افرادی استخدام میشوند که فقط کنار زمین جار و جنجال کنند و تصور این است که حضور این افراد موجب پیروزی میشود اما فلسفه کاری در استقلال سهراب بختیاریزاده طور دیگری بنا شده است.
البته نباید این فاکتور را به تنهایی دلیل موفقیتهای استقلال دانست. بیشک آرامش به تنهایی تضمینکننده موفقیت نیست و نتیجهگیری در فوتبال به عوامل متعددی بستگی دارد و نمیتوان از علمگرایی و به روز بودن مربیان غافل شد، اما وقتی یک کادر فنی بتواند در کنار مسائل فنی، فضای حرفهای و کم حاشیهای ایجاد کند زمینه برای تمرکز بیشتر بازیکنان فراهم میشود.
