دربی نصف جهان در سایه سرنوشت متفاوت دو سرمربی
اصفهان؛ شهر نیمکت‌های لرزان
حامد حسینی
خبر‌نگار
اصفهان در آستانه دربی نصف جهان، دو روایت متفاوت از فوتبال را پیش روی خود می‌بیند؛ روایتی که در یک سوی آن عبدالله ویسی برای حفظ موقعیت خود می‌جنگد و در سوی دیگر، محرم نویدکیا به دنبال تبدیل یک پیروزی امیدوارکننده به نشانه‌ای از بازگشت سپاهان است.
فولادشهر میزبان مسابقه‌ای خواهد بود که اهمیت آن فقط به رقابت دو همشهری محدود نمی‌شود. برای ذوب‌آهن، این بازی فرصتی برای تغییر فضای پیرامون تیم است و برای سپاهان، آزمونی که می‌تواند جایگاه این تیم را در معادلات فنی لیگ و حتی آینده نیمکت‌های دیگر تحت‌تأثیر قرار دهد.
تفاوت شرایط دو تیم را باید در انتظاراتی جست‌وجو کرد که از آنها وجود دارد. سپاهان با سابقه قهرمانی، امکانات و ظرفیت رقابت برای بالاترین اهداف، همواره زیر ذره‌بین قرار دارد. هر فاصله‌ای میان عملکرد این تیم و خواسته‌های هواداران، به موضوعی برای نقد تبدیل می‌شود. وضعیت زردپوشان در جدول رده‌بندی نیز اهمیت امتیازهای این مسابقه را بیشتر می‌کند؛ آنها برای نزدیک‌شدن به اهداف خود، فرصت چندانی برای از دست‌دادن امتیاز در چنین دیدارهایی ندارند.
پیروزی پرگل مقابل فجرسپاسی، پس از بازگشت تعدادی از مصدومان، می‌تواند نقطه اتکایی برای نویدکیا باشد؛ اما ارزش واقعی آن زمانی مشخص می‌شود که سپاهان بتواند همان روند را در یک مسابقه پرفشار و مقابل رقیبی آشنا تکرار کند. شکست رسول خطیبی و تغییرات اخیر روی نیمکت‌ها نیز به این مسابقه بُعد دیگری داده است. اگر سپاهان در فولادشهر هم برنده شود، نه‌تنها موقعیت خودش را تقویت می‌کند، بلکه به معیاری برای سنجش دیگر تیم‌های مدعی و مربیان تحت فشار تبدیل خواهد شد. از این منظر، نویدکیا فقط برای سه امتیاز نمی‌جنگد؛ او فرصتی دارد تا نشان دهد سپاهان می‌تواند از روزهای پرحاشیه فاصله بگیرد و دوباره به تیمی باثبات تبدیل شود.
در سمت مقابل، شرایط ذوب‌آهن و عبدالله ویسی با محاسباتی متفاوت گره خورده است. میزبانی در فولادشهر، امتیازی مهم برای سبزپوشان به شمار می‌رود، اما بازی در خانه به‌تنهایی تضمینی برای عبور از چالش‌های فنی و نتیجه‌ای نیست.
موقعیت ذوب‌آهن در جدول و انتظاراتی که از این تیم وجود دارد، باعث شده نتیجه دربی برای کادر فنی اهمیتی دوچندان پیدا کند. ویسی به مسابقه‌ای نیاز دارد که بتواند با تکیه بر آن، هم اعتمادبه‌نفس بازیکنان را افزایش دهد و هم پاسخ روشنی به پرسش‌های پیرامون عملکرد تیم بدهد.
برای سرمربی ذوب‌آهن، پیروزی برابر سپاهان می‌تواند نقطه عطفی در فصل باشد؛ بردی که ارزش آن از سه امتیاز فراتر می‌رود و ممکن است فضای مدیریتی و هواداری پیرامون تیم را تغییر دهد. در مقابل، شکست در چنین مسابقه‌ای احتمال افزایش فشارها را بالا می‌برد و آینده همکاری باشگاه با ویسی را به یکی از موضوعات جدی روزهای بعد تبدیل می‌کند. به همین دلیل، او در شرایطی وارد دربی می‌شود که نتیجه مسابقه می‌تواند بر مسیر حرفه‌ای‌اش در ذوب‌آهن اثر بگذارد.
یک شهر، دو انتظار متفاوت
دربی نصف جهان برای اصفهان فقط رقابت دو تیم همشهری نیست. هواداران سپاهان از تیم خود انتظار دارند با پیروزی در زمین رقیب، نشانه‌ای روشن از بازگشت به مسیر مطلوب ببینند؛ هواداران ذوب‌آهن نیز امیدوارند تیمشان در خانه مقابل رقیب پرامکانات‌تر، قدرت رقابت و توانایی عبور از روزهای دشوار را به نمایش بگذارد. همین تفاوت انتظارات، به مسابقه رنگ‌وبویی خاص می‌دهد: یک طرف به دنبال تثبیت روندی امیدوارکننده است و طرف دیگر می‌خواهد با یک نتیجه بزرگ، شرایط خود را تغییر دهد.
در شهر، نتیجه بازی می‌تواند به موضوع اصلی بحث‌های فوتبالی تبدیل شود؛ از ارزیابی عملکرد مربیان گرفته تا میزان اعتماد به بازیکنان و تصمیم‌های احتمالی مدیران. پیروزی سپاهان، فشار روی نویدکیا را کمتر می‌کند و در عین حال ممکن است پرسش‌های تازه‌ای درباره نیمکت‌های متزلزل لیگ به وجود آورد. برد ذوب‌آهن نیز می‌تواند ورق را برای ویسی برگرداند و به تیمی که در پی تثبیت موقعیت خود است، فرصت تازه‌ای بدهد.
در فولادشهر، دو مربی با دو نوع فشار متفاوت روبه‌رو هستند. نویدکیا می‌خواهد ثابت کند پیروزی مقابل فجرسپاسی آغاز یک روند است، نه اتفاقی مقطعی؛ ویسی به دنبال نتیجه‌ای است که بتواند آینده او و تیمش را در مسیری مطمئن‌تر قرار دهد. شاید در پایان فقط یک تیم برنده باشد، اما پیامدهای این مسابقه برای هر دو نیمکت و فضای فوتبال اصفهان، می‌تواند بسیار فراتر از نتیجه روی تابلو باشد.