بازگشت رونالدو در سایه جنجال
من بهترینم برمی‌گــردم
فرخ حسابی
خبر‌نگار
کریستیانو رونالدو هنوز حاضر نیست از جایگاه خود در فوتبال جهان عقب‌نشینی کند؛ حتی وقتی اختلاف با سرمربی تیم ملی پرتغال، آینده حضورش در این تیم را تحت‌تأثیر قرار داده است. مهاجم ۴۱ساله النصر در تازه‌ترین اظهاراتش بار دیگر بر این باور تأکید کرده که بهترین بازیکن تاریخ فوتبال است؛ موضعی که همزمان با ادامه پرونده انضباطی او، بحث درباره جایگاه و نفوذش در فوتبال پرتغال را دوباره به جریان انداخته است.
فدراسیون در انتظار بازگشت کاپیتان
ماجرا از اختلاف رونالدو و ژرژ ژسوس، سرمربی پرتغال آغاز شد. رونالدو که در دیدار مقابل نروژ روی نیمکت ماند و فرصت بازی پیدا نکرد، پس از اختلاف بر سر نحوه استفاده از او و اظهارات سرمربی در نشست خبری، اردوی تیم ملی را ترک کرد. این اتفاق به‌سرعت از یک اختلاف فنی فراتر رفت و به موضوع اصلی بحث در رسانه‌های پرتغالی تبدیل شد.
رونالدو در بیانیه‌ای که پس از این اتفاق منتشر کرد، ضمن ارائه روایت خود از ماجرا، بابت ترک اردو و خداحافظی نکردن از هواداران عذرخواهی کرد. او همچنین پذیرفت که باید پیامدهای رفتارش را بپذیرد، اما در عین حال از آنچه نقض توافق قبلی با ژسوس می‌دانست، انتقاد کرد. سرمربی پرتغال نیز تأکید داشت که تصمیم نهایی درباره ترکیب و تعویض‌ها با اوست و هیچ بازیکنی فارغ از جایگاه و سابقه‌اش نمی‌تواند این اختیار را از سرمربی بگیرد.
پدرو پروئنسا، رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال در واکنش به این بحران از رونالدو حمایت کرد و او را یکی از مهم‌ترین نمادهای هویت ملی پرتغال دانست. پروئنسا با تأکید بر اینکه رونالدو همچنان بخشی از میراث فوتبال این کشور است، اعلام کرد که فدراسیون، سرمربی و بازیکنان خواهان بازگشت او هستند و فرصت لازم برای حل اختلافات در اختیار طرفین قرار دارد. به گزارش رسانه‌های بین‌المللی، بازگشت او برای پنجره بازی‌های ملی ماه نوامبر مطرح شده است.
با این حال، حمایت فدراسیون به معنای پایان پرونده انضباطی نیست. فدراسیون محرومیت موقت رونالدو را در پی آغاز رسیدگی انضباطی اعمال کرده است، تصمیم نهایی درباره مجازات او به مرجع انضباطی مربوط واگذار شده است. بنابراین، استقبال از بازگشت کاپیتان و تعیین پیامدهای رفتار او، دو موضوع جداگانه‌اند.
بهترین بازیکن تاریخ، من هستم
در کنار این جنجال، اظهارات تازه رونالدو درباره جایگاهش در فوتبال جهان نیز توجه رسانه‌ها را جلب کرده است. براساس گزارشی که روز ۱۲ اکتبر از مصاحبه او با CNN بازتاب یافت، رونالدو معتقد است عملکرد و آمار گلزنی‌اش به اندازه کافی مورد توجه قرار نمی‌گیرد. او با اشاره به رکورد گل‌هایش گفت، اگر شمار گل‌هایش به ۹۲۰، ۹۲۵ یا ۹۳۰ برسد، باز هم نتیجه‌گیری‌اش تغییری نخواهد کرد: «بهترین بازیکن تاریخ من هستم، تمام. اعداد خودشان صحبت می‌کنند.» این مصاحبه البته ساعاتی بعد از CNN پاک شد.
این اظهارات در امتداد موضعی است که رونالدو سال‌هاست درباره خودش دارد؛ او بارها گفته است که در ارزیابی شخصی‌اش، بهترین است و قضاوت دیگران این باور را تغییر نمی‌دهد. با این حال، طرح دوباره چنین ادعایی در میانه بحران تیم ملی، به آن معنایی فراتر از یک مقایسه فوتبالی داده است: بحث اکنون تنها بر سر اینکه چه کسی بهترین بازیکن تاریخ است، نیست؛ بلکه درباره نسبت میان جایگاه فردی، مسئولیت کاپیتانی و اقتدار سرمربی نیز هست.
پرتغال، میان احترام به اسطوره و انضباط تیمی
در رسانه‌های پرتغالی، واکنش‌ها یکدست نیست. روزنامه «آبولا» در تحلیل‌های خود به اختلاف روایت رونالدو و ژسوس و دشواری بازگشت بدون حل‌وفصل روشن ماجرا پرداخته است. برخی تحلیلگران نیز از طولانی شدن بحران و تبدیل یک اختلاف داخلی به موضوعی فرساینده برای تیم ملی انتقاد کرده‌اند. در مقابل، اهمیت تاریخی رونالدو و سهم او در موفقیت‌های پرتغال از جمله قهرمانی یورو ۲۰۱۶، همچنان بخش مهمی از استدلال حامیان بازگشت اوست.
اکنون مسأله اصلی برای پرتغال چگونگی بازگشت رونالدو است، نه صرفاً اصل بازگشت او. آیا او پس از طی روند انضباطی دوباره با بازوبند کاپیتانی به میدان می‌رود؟ آیا رابطه‌اش با ژسوس ترمیم خواهد شد؟ و مهم‌تر از همه، آیا طرفین می‌توانند اختلاف را بدون تکرار تنش‌های عمومی پشت سر بگذارند؟