بزرگترین خطای تراکتور همین بود
علی جوادی
سردبیر
سرانجام اتفاقی که نباید میافتاد را شاهد بودیم. علیرضا بیرانوند با بیرحمانهترین و نامهربانانهترین شکل ممکن، پاسخ آغوش گرم تراکتور را داد. یادمان نرفته روزهایی که علیرضا بیرانوند به دلیل پول بیشتر، پرسپولیس را رها کرد. روزهای جدایی او از قرمزهای تهرانی البته بیحاشیه و آرام نبودند. همه فوتبالدوستان ایرانی آن روزها را به خوبی به یاد دارند. روزهایی پر از مصاحبههای آتشین و ادعاهایی که هیچ گاه اثبات نشد و محکمهای هم به دنبال رد یا تأیید آن نرفت. اولین اشتباه تراکتور همین بود: پناه دادن به بازیکنی که قدردان خوبیهای تیم سابقش نبود. شاید مدیران تراکتور باور نمیکردند روزی نوبت آنها هم برسد و دروازهبان شماره یک، آنها را هم با همان تازیانه بنوازد. دومین خطای تراکتور حمایت بیچون و چرا از بیرانوند در همه اختلافاتش با پرسپولیس بود... و بزرگترین خطا، نگاه داشتن حکم محرومیت بیرانوند تا پایان فصل بود و همین خطاهای سریالی موجب شد که بیرانوند گمان کند حاشیه امن نامحدودی دور او کشیده شده و مجاز است هر رفتاری داشته باشد. حالا پس از پرسپولیس، نوبت به تراکتور رسیده است. شاید خبرهای تازهای در راه باشد. شاید قراردادی چند برابر تراکتور در پیش است که اینچنین، همه خوبیهای 2، 3 سال اخیر تبریزیها را نادیده میگیرد.
او شاید یادش رفته که تمام دعواهای 2 سال اخیر هواداران دو تیم قرمز تهران و تبریز و درگیریهای خونین ورزشگاهها در این 2 شهر، بر سر او بوده است. و حالا نوبت به تیم جدید رسیده که برای بیرانوند آغوش باز کند... و خطایی بزرگتر از تراکتور را باشگاهی مرتکب میشود که اینک به این بازیکن پناه بدهد. چون او ثابت کرده قدردان لطف افراد نیست. وقت جدایی که برسد چشمانش را روی همه چیز میبندد و حرفهایی میزند که نباید.
کار او آنقدر توی ذوق هواداران فوتبال زد که حتی عذرخواهی اینستاگرامی او هم زخمی را درمان نکرد.
کاش بازیکنانی نظیر بیرانوند، پیش از فراگیری فنون و تواناییهای فوتبال، آداب حرفهایگری و اخلاق حرفهای را میآموختند.
