در حافظه موقت ذخیره شد...
کنایه‌های تمام‌نشدنی خداداد به مدیران فدراسیون فوتبال
فکر می‌کردم پسر بد فوتبال منم!
عزیزی با اشاره به آنچه در برنامه‌های تلویزیونی درباره اختلاف‌نظر میان مدیران فوتبال مطرح شده، این پرسش را مطرح کرد که چگونه می‌توان انتظار داشت مسأله‌های فوتبال حل شود، در حالی که مدیران این حوزه در حل اختلافات میان خود با دشواری مواجه هستند. او در ادامه به وضعیت تراکتور و استقلال در لیگ نخبگان آسیا پرداخت و از نامشخص بودن محل و شرایط برگزاری برخی دیدارها انتقاد کرد.
مدیر تیم تراکتور همچنین به وضعیت تیم امید و انتخاب سرمربی این تیم اشاره داشت. او با یادآوری نتایج تیم امید در ناگویا و مواضعی که پس از آن درباره عملکرد حسین عبدی مطرح شد، نسبت به رویکردی که ممکن است در صورت تکرار ناکامی، مسئولیت نتیجه را متوجه سرمربی جدید کند، انتقاد کرد.
عزیزی در بخش دیگری از صحبت‌هایش با لحنی کنایه‌آمیز درباره انتخاب سرمربی تیم امید گفت شاید گزینه‌ای از خارج از ایران انتخاب شود، نتیجه نگیرد و دوباره به کشور دیگری بازگردد؛ کنایه‌ای که به نظر می‌رسد بیش از آنکه متوجه یک فرد مشخص باشد، انتقادی به شیوه تصمیم‌گیری و مدیریت در فوتبال ایران است.
او در ادامه با استفاده از اشعار و کنایه‌های ادبی، شرایط موجود را به موضوع «نمک» و فاسد شدن آن تشبیه کرد و با اشاره به اختلافات مطرح‌شده میان مدیران، تأکید داشت که برخی رفتارها و مواضع گذشته ممکن است در شرایط فعلی بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد.
صحبت‌های تازه خداداد عزیزی را می‌توان ادامه مواضع صریح او در دوره محرومیت دانست؛ اظهاراتی که اگرچه با ادبیاتی تند و کنایه‌آمیز بیان می‌شود، بخش مهمی از آن بر یک مسأله اساسی تمرکز دارد؛ فوتبال ایران برای عبور از چالش‌های مدیریتی، نیازمند تصمیم‌گیری منسجم، پاسخگویی روشن و تمرکز بیشتر بر حل مسائل اجرایی است.