اولیسه بیشتر از امباپه به درد زیزو می‌خورد
فرانسه زیدان؛ جذاب و دراماتیک
تیم ملی فرانسه در نخستین پنجره بازی‌های ملی با هدایت زین‌الدین زیدان، نشانه‌های امیدوارکننده‌ای از تیمی نشان داد که قرار نیست فقط به ستاره‌های ترکیب اصلی متکی باشد. سه برد و یک تساوی در چهار مسابقه، مهم‌ترین دستاورد خروس‌ها در این وقفه بازی‌های ملی بود؛ کارنامه‌ای که علاوه بر نتیجه‌گیری، از عمق قابل توجه ترکیب فرانسه و قدرت تصمیم‌گیری کادر فنی این تیم حکایت دارد. اوج این عملکرد در بازی برابر بلژیک رقم خورد؛ مسابقه‌ای که فرانسه تا دقایق پایانی بازنده بود، اما در فاصله‌ای کوتاه ورق را کاملاً برگرداند. گل دودی لوکباکیو در دقیقه ۳۵ باعث شد فرانسه برای مدت زیادی مقابل تیمی قرار بگیرد که به خوبی فضاها را بسته بود و اجازه نمی‌داد میزبان به موقعیت‌های جدی برسد. با این حال، ورود بازیکنان تعویضی معادلات را تغییر داد و فرانسه در یک بازه ۱۴ دقیقه‌ای چهار بار دروازه بلژیک را باز کرد.
دزیره دوئه در دقیقه ۷۷ گل تساوی را زد، راین شرکی چهار دقیقه بعد از اشتباه مارتن واندفورت استفاده کرد و سپس نوبت به مایکل اولیسه رسید تا نمایش خود را کامل کند. ستاره بایرن مونیخ در فاصله تنها سه دقیقه دو بار گلزنی کرد تا فرانسه نه‌تنها بازی را برگرداند، بلکه با یک برد ۴ بر یک، قدرت هجومی و عمق نیمکت خود را به رخ بکشد. در میان تمام اتفاقات این مسابقه، اولیسه شاید مهم‌ترین چهره تیم زیدان بود. او دیگر صرفاً بازیکنی برای تغییر ریتم بازی نیست و در ساختار جدید فرانسه می‌تواند به یکی از مهره‌های تعیین‌کننده تبدیل شود. توانایی اولیسه در حمل توپ، پیدا کردن فضا، ضربه آخر و حضور در مناطق خطرناک باعث شده زیدان گزینه‌ای داشته باشد که می‌تواند در جریان مسابقه شکل حمله را تغییر دهد. دو گل او برابر بلژیک نیز تنها یک درخشش مقطعی نبود؛ بلکه ادامه روندی است که نشان می‌دهد جایگاه اولیسه در تیم ملی فرانسه در حال تغییر است.
نکته مهم‌تر اما این است که زیدان در نخستین وقفه بازی‌های ملی خود توانسته از بازیکنان مختلف پاسخ بگیرد. سه برد و یک تساوی، بدون شکست، برای شروع کارنامه او نتیجه‌ای قابل توجه محسوب می‌شود. فرانسه در این چهار مسابقه نشان داده که حتی وقتی بازی مطابق برنامه پیش نمی‌رود، ابزار لازم برای تغییر شرایط را روی نیمکت دارد.
خود زیدان نیز پس از پیروزی مقابل بلژیک، بیش از آنکه درباره اولیسه یا هر بازیکن دیگری صحبت کند، بر عملکرد جمعی تیم تأکید داشت. همین مسأله می‌تواند یکی از مهم‌ترین نشانه‌های تیم جدید فرانسه باشد؛ تیمی که اگرچه همچنان پر از ستاره است، اما قرار نیست موفقیتش به درخشش یک یا دو نفر وابسته باشد.