دیدگاه نادرست هواداران درباره پرسپولیس قبل از برانکو
هادی نوروزی، نماینده یک نسل قدر ندیده
یازده سال از خروج نام هادی نوروزی از لیست پرسپولیس گذشت. این اتفاق ویژه البته نه در پی مصدومیتی سخت یا اخراج انضباطی، بلکه با مرگ این بازیکن صورت گرفت. واژه مرگ به خودی خود برای یک جوان 30ساله نامأنوس و تأثربرانگیز است اما وقتی پای یک ورزشکار در میان باشد شرایط عجیب‌تر و ناراحت‌کننده‌تر هم می‌شود. همچنین وقتی موضوع به یک فوتبالیست مشهور با اندامی ورزشکاری و اهل خانواده مربوط می‌شود شرایط بسیار دردناک و تلخ خواهد شد. اتفاقی که در مورد هادی نوروزی کاپیتان آن روزهای پرسپولیس رخ داد و همچنان به‌عنوان یک تراژدی بزرگ در تاریخ این باشگاه از آن یاد می‌شود.
هادی نوروزی در شرایطی از دنیا رفت که انتقادهای فنی امانش را بریده بود. کافی است یک بار دیگر تصویر آن گل استثنایی‌اش مقابل تیم پدیده را مرور کنید و ببینید بعد از آن گل چه واکنشی نشان می‌دهد. شاید باورتان نشود اما در آن روزها پرسپولیس همه‌جوره تحت فشار بود و بازیکنانش خون گریه می‌کردند. درست بعد از این گل هم هادی نوروزی شادی نکرد بلکه با صورت روی زمین افتاد و از شدت ناراحتی و فشاری که در تمام آن روزها به جانش افتاده بود از ته وجودش گریست.
آن روزها غالب هواداران پرسپولیس، هادی نوروزی را یک گل‌نزن می‌دانستند و خیلی‌هایشان اعتقاد داشتند این بازیکن و خیلی از نفراتی که آن سال‌ها در پرسپولیس تحت هدایت علی دایی، حمید ردخشان، حمید استیلی و مصطفی دنیزلی بازی می‌کردند در حد نام این باشگاه نبودند. پرسپولیس از لیگ هفتم و قهرمانی دراماتیک تیم قطبی تا اولین قهرمانی برانکو در خرداد96 به مدت 9سال در حسرت جام قهرمانی لیگ برتر ماند و با اینکه در حد فاصل این دو قهرمانی دوبار جام حذفی را گرفت اما تمام بازیکنانی که در این 9سال به پرسپولیس آمدند و ماندنی شدند بشدت مورد بی‌مهری قرار گرفتند.
عجیب اینکه همین حالا نیز برخی هواداران پرسپولیس معتقدند بیشتر بازیکنانی که در آن سال‌ها برای تیم محبوب‌شان بازی کردند در حد نام این باشگاه نبودند چراکه تعداد ناکامی‌ها بسیار بیشتر از موفقیت‌های آن دوران بود. هادی نوروزی، غلامرضا رضایی، میثاق معمارزاده، علیرضا محمد، مجتبی و مهدی شیری، حسین بادامکی، محمد منصوری، حمیدرضا علی‌عسگری، امیرحسین فشنگچی، علیرضا نورمحمدی، ابراهیم شکوری و... بخشی از این بازیکنان بودند که با وجود انجام حداقل 50بازی با پیراهن پرسپولیس و اینکه برخی‌شان تا 6فصل در این باشگاه ماندگار شده و به بازوبند کاپیتانی رسیدند همچمنان مورد بی‌مهری هواداران قرار می‌گیرند و بیشتر از اینکه با لحظات ماندگاری که خلق کردند در اذهان ماندگار شده باشد، با ناکامی‌های تیم در آن مقطع قضاوت شدند وهمزمانی حضورشان در آن مقطع کم‌جام از تاریخ باشگاه باعث شده تا به این گروه کم‌لطفی شده و این نسل جزو قدرندیده‌ترین نسل‌های باشگاه پرسپولیس باشند.
تأکید می‌کنم که هادی نوروزی درست در همان روزهای سخت و در اوج انتقادات از دنیا رفت و چه کسی می‌داند که همان انتقادها و فشاری که بخش عمده‌اش غیرفنی و غیرکارشناسی بود در مرگ ناگهانی او تأثیر نگذاشته باشد؟ هادی نوروزی مهاجم خوبی بود همان‌طور که غلامرضا رضایی فوتبالیست درخشانی بود، همان‌گونه که معمارازده جزو بهترین گلرهای ایران بود، همان‌طور که حسین بادامکی هافبکی تأثیرگذار به حساب می‌آمد و البته علیرضا محمد که می‌توانست در پست دفاع راست تیم ملی ماندگار شود اما بدشانسی موقعیتش را خراب کرد. هواداران جوان پرسپولیس معتقدند بازیکنان آن دوره در حد نام پرسپولیس نبودند در حالی که شرایط باشگاه و تیم در آن مقطع روی کیفیت کار بازیکنان تأثیر منفی گذاشت وگرنه تک‌تک این نفرات جزو بهترین‌های فوتبال ایران بودند و کیفیت کارشان به‌گونه‌ای نبود که بتوان گفت، پرسپولیس با انتخاب‌شان دچار اشتباه شده است. آن سال‌ها پرسپولیس نه پول داشت، نه مدیر و بالطبع در این سوءمدیریت انتخاب سرمربی بعضاً با بی‌سلیقگی و کج‌سلیقگی صورت می‌پذیرفت و به تیم ضربه می‌زد. در عین حال فضای رختکن و اتمسفر تیم توسط باشگاه و کارفنی کنترل و مدیریت نمی‌شد و البته فضای مسموم و چنددستگی روی سکوها، همه و همه نتایج تیم را تحت تأثیر قرار می‌داد و اساساً در چنین فضایی حتی بازیکنانی که در تیم‌های قبلی خود ستاره و ملی‌پوش بودند در پرسپولیس دچار افت فاحش می‌شدند و زیر فشار انتقادات، فضای کاری تاریک‌تری داشتند. امروز بسیاری از همین هواداران جوان معتقدند با شرع دوران برانکو و نسلی که توسط او رو آمدند قهرمانی‌ها و دوران درخشانی ساخته شد اما واقعیت این است که این گروه از بازیکنان با نسل قبل‌تر از خود تفاوت فنی چندانی نداشتند و فقط خوش‌شانس بودند که در آن مقطع در و تخته با هم جور شد تا با رسیدن به قهرمانی‌ها شرایط به‌گونه‌ای باشد که آنها هم متأثر از وضعیت باشگاه و جام‌هایی که به‌دست آمد، به چشم بیایند و همچنان در حد ستاره تعریف و تمجید شوند.