وقتی مدال تاریخی زارعی با حواشی محیطیزاده گم شد
ماه پشت ابر ماند
محسن وظیفه
خبرنگار
دوومیدانی ایران تا پایان روز ششم در بازیهای آسیایی ناگویا سه مدال ارزشمند کسب کرده بود؛ یک طلای طیبی که با رکوردشکنی در سطح بازیهای آسیایی همراه شد، مدال نقره زهرا زارعی که در 400 متر برای اولینبار در تاریخ به دست آمد و زارعی را به اولین بانویی دوومیدانی ایران تبدیل کرد که توانسته مدال بازیهای آسیایی را کسب کند و مدال برنز صمیمی در پرتاب دیسک که باز هم یک مدال همیشگی را برای ایران نگه داشت. این سه مدال تا پایان روز ششم نشان از عملکرد خوب فدراسیون دوومیدانی دارد، آنهم در شرایطی که تمام این مدالآوران نفرات جوانی هستند که در همین یک یا دو سال اخیر فعالیت خود را شروع کردهاند اما همه اینها تحت تأثیر یک اشتباه قرار گرفته است. این مدالها همه از ارزش و اهمیت زیادی برخوردار هستند اما هر سه مدال به خاطر حواشی که بابت دیسکالیفه شدن فاطمه محیطیزاده به راه افتاد، گم شدند و آنطوری که باید دیده میشدند، دیده نشدند. این در حالی است که رفتار حرفهای ایجاب میکند همه اتفاقات به یک اندازه و به جای خودش دیده شود اما اتفاقی که در این دو الی سه روز گذشته بر فضای رسانهای ورزش حاکم بوده همه درباره فاطمه محیطیزاده متمرکز بوده و کفشی که از سوی مسئولان برگزاری مسابقات غیرقانونی شناخته شده است.
بدون شک اتفاقی که برای محیطیزاده رخ داد، عجیب و پیچیده و دردآور بوده و به همین دلیل هم خیلی زود مسئولان کمیته ملی المپیک سعی کردند که با پرداخت پاداش حداقل بخشی از زحمات او را ببینند اما عجیب است که فضای رسانهای ورزش ایران از مجازی تا واقعیت هنوز درگیر ماجرای محیطیزاده هستند و نمیخواهند موفقیت تاریخی دوومیدانی را ببینند. دیروز صبح که فردای درخشش تاریخی این ستارههای نوظهور دوومیدانی ایران بود، یک برنامه رادیویی که اول صبح از رادیو پخش میشود، به جای صحبت کردن درباره درخشش زهرا زارعی و اینکه چطور این دختر کرمانی توانست در چند ماه تا اینجا رشد کند که از تمرین در کرمان به اردوی تیم ملی و بعد هم به مدال تاریخی نقره بازیهای آسیایی دست پیدا کند، یک نظرسنجی گذاشته بود که نظر مردم درباره معرفی مقصر دیسکالیفه شدن فاطمه محیطیزاده را بداند. حداقل ماجرا این است که وقتی فدراسیونی درگیر یک اتفاق عجیب و ناگوار شده و ماجرا به حاشیه کشیده میشود، وقتی به یک مدال تاریخی هم میرسد به همان اندازه مورد توجه قرار بگیرد. اینجا اما برخی رسانهها دست به دست هم دادهاند تا مدال ارزشمند و تاریخی یک بانوی دونده را نادیده بگیرند. رفتارها در قبال دیسکالیفه شدن محیطیزاده به حدی افراطی بود که باعث شد تا زحمات یک مجموعه، یک خانواده و یک فرد برای رسیدن به یک اتفاق تاریخی و شکست یک سد بزرگ اصلاً دیده نشود. نگاه فعلی حتماً باید تغییر کند. گاهی برای منافع ملی، باید منافع شخصی قربانی شوند. حتی اگر برخلاف میل باطنی خودمان هم باشد، باید از حق گفت و تلاشهایی را دید که برای بالا بردن پرچم ایران انجام شده است.