وقتی آمار، نگرانکنندهتر از نتایج ملی است
لیگ برتر، واقعیت تیم ملی را لو داد!
اکبر منتشلو
خبرنگار
فوتبال کشورمان روزهای خوبی را سپری نمیکند. در فاصلهای کوتاه، شاهد ناکامی تیمهای مختلف فوتبال ایران در ردههای گوناگون بودهایم؛ نتایجی که نمیتوان به سادگی از کنار آنها عبور کرد. بخشی از انتقادها نسبت به عملکرد برخی افراد و مجموعههای تصمیمگیر قابل تأمل است و بدون تردید عملکرد فنی برخی عوامل نیز در شکلگیری این نتایج نقش داشته است. مسئولان فوتبال باید این ناکامیها را جدی بگیرند و دلایل آن را به شکلی دقیق بررسی کنند.
مسأله فوتبال ایران فقط به عملکرد فنی چند مربی یا بازیکن محدود نمیشود. بخش مهمی از شرایط امروز فوتبال کشور به مدیریت این رشته بازمیگردد؛ مدیریتی که در بسیاری از موارد نتوانسته همگام با تحولات فوتبال روز دنیا حرکت کند. ضعف در برنامهریزی، تصمیمگیری و پرورش نسل جدید بازیکنان، بخشی از چالشهایی است که فوتبال ایران با آن روبهرو است و نمیتوان همه مشکلات را به مسائل فنی درون زمین نسبت داد.
برای درک بهتر شرایط فعلی، کافی است نگاهی به هفت هفته نخست بیستوششمین دوره لیگ برتر داشته باشیم. لیگ، ویترین اصلی فوتبال کشور است و کیفیت آن تا اندازه زیادی تصویری از وضعیت فوتبال ایران ارائه میدهد. در این هفت هفته، هنوز تیمی که بتواند فاصله محسوسی با سایر رقبا ایجاد کند و به عنوان مدعی جدی خود را نشان دهد، شکل نگرفته است. سطح فنی بسیاری از مسابقات نیز با انتظارات موجود از بالاترین سطح فوتبال باشگاهی کشور فاصله دارد.
یکی از نشانههای قابل توجه، وضعیت گلزنی و کمبود مهاجمان تراز اول است. در این دوره نیز مانند بسیاری از سالهای گذشته، هنوز مهاجمی ششدانگ که بتواند خود را به عنوان یک چهره شاخص و قابل اتکا معرفی کند، ظهور نکرده است. نگاه هواداران به بازیکنانی مانند امیرحسین حسینزاده، علی علیپور، یاسر آسانی، میلاد سورگی و چند بازیکن دیگر دوخته شده، اما آمار هفت هفته نخست نشان میدهد هنوز فاصلهای میان انتظارات و عملکرد وجود دارد. امیرحسین حسینزاده، بهترین گلزن فعلی رقابتها، در هفت هفته چهار گل به ثمر رسانده و بازیکنانی مانند آسانی و علیپور نیز سه گل زدهاند. حضور این بازیکنان برای فوتبال ایران ارزشمند است، اما وقتی بهترین گلزن لیگ پس از هفت هفته تنها چهار گل دارد، این آمار میتواند نشانهای از کیفیت کلی خط حمله و سطح گلزنی در فوتبال باشگاهی کشور باشد. نمیتوان انتظار داشت تیم ملی جدا از شرایط لیگ حرکت کند. تیم ملی محصول همین فوتبال است و بازیکنانش از همین رقابتها به سطح ملی میرسند. از سوی دیگر، افزایش سن بخشی از لژیونرهای اصلی نیز ضرورت توجه جدیتر به پشتوانهسازی و پرورش نسل جدید را یادآوری میکند.
بنابراین، نتایج اخیر تیمهای ملی را نباید صرفاً به یک مسابقه، یک مربی یا چند بازیکن نسبت داد. هفت هفته نخست لیگ برتر نشانههایی از مسائل عمیقتر فوتبال ایران را پیش روی ما گذاشته است؛ مسائلی که از کیفیت مسابقات و کمبود بازیکنان شاخص تا مدیریت و برنامهریزی را دربرمیگیرد. فوتبال ایران برای عبور از این چالش، به مدیریت حرفهای، برنامهریزی بلندمدت و توجه جدی به توسعه بازیکن نیاز دارد چراکه نمیتوان از تیم ملی انتظار عملکردی متفاوت داشت، وقتی پایههای فوتبال کشور همچنان با مسائل قدیمی دستوپنجه نرم میکنند.