محرومیت از پنجره نقل و انتقالات و نقش پررنگ جوانها
آکادمی استقلال را دریابید
حمیدرضا عرب
خبرنگار
محرومیت استقلال از فعالیت در بازار نقلوانتقالات در ابتدای فصل جاری اگرچه برای این باشگاه بویژه سهراب بختیاریزاده یک محدودیت جدی محسوب میشد اما از سویی، بار دیگر اهمیت آکادمی را برای یک باشگاه نمایان کرد. موضوعی که عمیقاً باید جدی گرفته شود.
استقلال در شرایطی که امکان جذب بازیکن نداشت ناچار شد بخشی از نیازهای خود را از میان همین بازیکنان ردههای پایه تأمین کند. اتفاقی که نشان داد یک آکادمی پویا و فعال تا چه اندازه میتواند در روزهای سخت به کمک تیم بزرگسالان بیاید.
در واقع محرومیت سبب شد یک موضوع در باشگاه استقلال بیش از هر زمان دیگری مورد توجه قرار بگیرد و آکادمی به عنوان یک قایق نجات برای روزهای سختی استقلال تلقی شود. به واقع انتظاری هم جز این از استقلال نبود که در طول سالیان متمادی بازیکنان متعددی از آکادمی به تیم بزرگسالان منتقل شده است. انتقالهایی موفق که حتی لژیونرهم شدهاند و هنوز از آنها به نیکی یاد میشود. به واقع انتظار هم بود باشگاهی که سالها به عنوان یکی از قطبهای فوتبال ایران شناخته شده، بتواند در شرایط دشوار کنونی از ظرفیتهای داخلی خود استفاده کند. آکادمی دقیقاً برای همین روزهاست که به نوعی نقش یک ناجی را برای باشگاههای حرفهای بازی کند.
همین حالا در فهرست استقلال تعدادی از بازیکنان جوان حضور دارند که شاید هنوز برای هواداران شناخته شده نباشند. برخی از این بازیکنان تازه وارد چرخه فوتبال حرفهای شدهاند و طبیعتاً برای رسیدن به سطح بازیکنان باتجربه، نیازمند زمان بیشتری هستند.
محمدمهدی قایدی، علیرضا محبعلی، ابوالفضل ذلیخایی و آریا حسینیفرد از جمله بازیکنانی هستند که در این شرایط به فهرست استقلال راه پیدا کردهاند.
ممکن است برخی از این نفرات هنوز فرصت چندانی برای حضور در زمین پیدا نکرده باشند، اما همین حضور در فهرست تیم بزرگسالان میتواند بخشی از مسیر حرفهای آنها باشد. واقعیت این است که اگر این بازیکنان در آکادمی استقلال پرورش پیدا نکرده بودند، باشگاه در شرایطی که امکان فعالیت گسترده در بازار نقلوانتقالات را نداشت، با مشکلات بیشتری مواجه میشد اما به نوعی آکادمی به داد استقلال و شخص سهراب رسید. البته باید دریافت که بازیکنان انتخاب شده نیز ظرفیت کافی را برای ورود به این عرصه داشتهاند.
وقتی سهراب از میان تعداد زیادی بازیکن جوان نفراتی را برای حضور در تیم بزرگسالان انتخاب میکند، طبیعتاً ویژگیهایی را در آنها دیده است.
ممکن است این بازیکنان هنوز از نظر تجربه با بازیکنان اصلی فاصله داشته باشند، اما برخورداری از استعداد و توانایی شخصی یکی از دلایل قرار گرفتن آنها در این مسیر است و حتماً مرتبههایی داشتهاند.
با این حال، نباید اهمیت آکادمی تنها در شرایط اضطراری مورد توجه قرار بگیرد. پر واضح است که آکادمی استقلال باید به یک منبع دائمی برای تأمین بازیکن تبدیل شود. باشگاهی با سابقه و ظرفیت استقلال نمیتواند تنها زمانی به بازیکنان پایه توجه کند که از جذب بازیکن محروم شده یا با مشکلات مالی و مدیریتی مواجه است. این رویه باید به طور مداوم ادامه داشته باشد.
در حقیقت آکادمی باید به شکلی اداره شود که هر فصل چند بازیکن مستعد به تیم بزرگسالان معرفی شوند و این چرخه متوقف نشود. این موضوع به طور قطع نیازمند برنامهریزی بلندمدت است.
نمیتوان انتظار داشت یک بازیکن نوجوان یا جوان بدون داشتن مسیر مشخص فراگیری، ناگهان به بازیکنی آماده برای حضور در ترکیب استقلال تبدیل شود. در واقع باید در تیم امید استقلال این اقدامات انجام شود.
استقلال در طول تاریخ بازیکنان بزرگی را از ردههای پایه به فوتبال ایران معرفی کرده است. از امیرحسین صادقی و پیروز قربانی تا مجتبی جباری و آندرانیک تیموریان و وحید طالبلو و... . بسیاری از این بازیکنان بعدها در تیم بزرگسالان استقلال و حتی تیم ملی حضور پیدا کردند و لژیونر هم شدند. همین سابقه نشان میدهد ظرفیت این باشگاه در زمینه بازیکنسازی قابل توجه است. با این حال ظرفیت استقلال میتواند بسیار بیشتر از شرایط فعلی باشد.
مربیان آکادمی باید
با دقت انتخاب شوند
یکی از مهمترین موضوعات در این مسیر انتخاب دقیق و بیواسطه مربیان ردههای پایه است. آکادمی به مربیانی نیاز دارد که تخصص کافی در کار با جوانها را داشته باشند.
کار کردن با بازیکن نوجوان یا جوان با هدایت یک تیم بزرگسالان تفاوتهای جدی دارد. مربی رده پایه باید بداند چگونه استعداد یک بازیکن را شناسایی کند، چگونه او را پرورش دهد و چگونه از نظر ذهنی و اخلاقی برای ورود به فوتبال حرفهای آماده کند. به همین دلیل، تصمیمگیران در باشگاه استقلال باید در انتخاب سرمربیان و مربیان تیمهای پایه حساسیت ویژهای داشته باشند. استفاده از مربیان مجرب، سالم و کاربلد میتواند پایههای یک آکادمی قدرتمند را شکل دهد. در ساختار آکادمی نیز حضور مدیرانی که شناخت کافی از فوتبال پایه داشته باشند، اهمیت زیادی دارد. فریادشیران از جمله چهرههایی است که سابقه فعالیت در این حوزه را دارد و شناخت او از فوتبال پایه میتواند مورد توجه قرار بگیرد. او فرد سالمی است. اما درباره برخی افراد که در آکادمی به عنوان مربی فعالیت میکنند خبرهای خوشی به گوش نمیرسد که باید در این خصوص بیش از حد حساس بود و استقلال را به دست افرادی کاملاً متخصص سپرد.البته باید بیتعارف اذعان کرد که استعدادیابی و پرورش بازیکن بدون امکانات و بودجه مناسب امکانپذیر نیست. آکادمی استقلال برای اینکه بتواند خروجی مناسبی داشته باشد، نیازمند زمین تمرین مناسب، امکانات پزشکی و بدنسازی، تجهیزات آموزشی و برنامهریزی بسیار گسترده است. بودجه آکادمی نیز نباید در اولویتهای چندم باشگاه قرار بگیرد. سرمایهگذاری در فوتبال پایه در واقع سرمایهگذاری بلندمدت برای آینده خود باشگاه است. هر بازیکنی که از آکادمی به تیم بزرگسالان برسد، میتواند بخشی از نیاز استقلال به خرید بازیکن را کاهش دهد و حتی در آینده برای باشگاه ارزش اقتصادی ایجاد کند. در کنار بودجه، برنامهریزی شفاف نیز اهمیت زیادی دارد که تصمیمگیران در باشگاه استقلال باید به آن متوجه باشند. اتفاقات ابتدای فصل جاری میطلبد که باشگاه استقلال با نگاهی متفاوت به آکادمی خود بنگرد. آکادمی یک مکان تشریفاتی نیست، بلکه یکی از مهمترین ارکان یک باشگاه بزرگ و حرفهای محسوب میشود. اگر استقلال در این مقطع چند بازیکن جوان در اختیار نداشت، محدودیتهای نقلوانتقالاتی میتوانست مشکلات بیشتری برای تیم ایجاد کند و آسیب جدی به این باشگاه وارد کند.