پشتپرده دوران لیورپول ایرائولا
از پایان افشای ترکیب تا چالش ایساک
سرمربی جدید لیورپول در نخستین ماه حضورش، تغییراتی در تمرین، مدیریت تیم و سبک بازی ایجاد کرده؛ اما هنوز برای رسیدن به فوتبالی که میخواهد، با چند معمای مهم روبهرو است.
آندونی ایرائولا پس از هفت بازی روی نیمکت لیورپول، هنوز در مرحله شناخت کامل تیم و انتقال ایدههایش قرار دارد؛ دورهای که با چهار پیروزی و سه تساوی آغاز شده و نشانههایی از تغییر در سبک کاری سرمربی اسپانیایی را به همراه داشته است. با این حال، آنچه بیش از نتایج توجهها را جلب کرده، تفاوت رویکرد او با دوره آرنه اسلات است؛ تفاوتی که بیشتر در جزئیات روزمره و نحوه کار با بازیکنان دیده میشود.
ایرائولا برخلاف اسلات، بخش بیشتری از زمان تمرین را روی زمین و در ارتباط مستقیم با بازیکنان سپری میکند. جلسات طولانی و تئوریک کمتر شده و تمرینهای عملی نقش پررنگتری پیدا کردهاند. او حتی برنامه تمرین و زمان حضور بازیکنان در کمپ را بر اساس ساعت مسابقه بعدی تغییر میدهد. همچنین برخلاف اسلات که گاهی ترکیب اصلی را یک روز زودتر اعلام میکرد، ایرائولا تصمیم نهایی خود را تنها چند ساعت پیش از مسابقه به بازیکنان اطلاع میدهد؛ رویکردی که عملاً به انتشار ترکیبهای احتمالی و افشای زودهنگام ترکیب لیورپول پایان داده است.
اما مهمترین خواسته تاکتیکی ایرائولا، شدت بیشتر بدون توپ است. او میخواهد لیورپول حریف را در نیمه خودش تحت فشار قرار دهد و اجازه نفس کشیدن به آن ندهد. از نگاه سرمربی اسپانیایی، دفاع کردن فقط وظیفه مدافعان نیست و مهاجمان نیز باید آغازگر پرس باشند.
در این میان، الکساندر ایساک یکی از مهمترین پروژههای ایرائولاست. مهاجم سوئدی با چهار گل در لیگ برتر شروع خوبی داشته، اما سرمربی از او میخواهد در پرسینگ، جابهجایی بدون توپ و همکاری با فلوریان ویرتز فعالتر باشد. ایرائولا برای نشان دادن استاندارد مورد انتظارش حتی عملکرد لوئیس کوماس جوان را به ایساک نشان داده؛ بازیکنی که شاید از نظر توانایی گلزنی قابل مقایسه با ستاره ۱۲۵ میلیون پوندی نباشد، اما در دویدن و فعالیت بدون توپ الگوی موردنظر مربی است.
ایرائولا همچنین اعتقادی به جایگاه ویژه بازیکنان بر اساس قیمت یا شهرتشان ندارد. ایدهآل او این است که مهاجمان تا جایی در زمین تلاش کنند که هنگام تعویض کاملاً خسته باشند و بازیکنان تازهنفس بهعنوان «تمامکننده» وارد میدان شوند، نه صرفاً بازیکن ذخیره.
معمای خط میانی و ویرتز
یکی از چالشهای اصلی لیورپول همچنان در خط میانی است. ایرائولا معتقد است مشکل الزاماً به نفرات مربوط نمیشود، بلکه به ساختار بازمیگردد. او ترکیبی شامل یک هافبک شماره ۶، یک شماره ۸ و یک شماره ۱۰ میخواهد، در حالی که گاهی چند بازیکن همزمان تمایل دارند نقش شماره ۱۰ را ایفا کنند.
در این شرایط، تری نیونی ۱۹ ساله بیش از هر زمان دیگری به ترکیب اصلی نزدیک شده است. اعتماد ایرائولا به جوانان نیز یکی از دلایلی بود که لیورپول در روزهای پایانی پنجره نقلوانتقالات برای جذب یک هافبک جدید اقدام نکرد.
در سوی دیگر، سرمربی باید راه استفاده بهتر از فلوریان ویرتز را پیدا کند؛ ستاره ۱۱۶ میلیون پوندی که انتظار زیادی از او وجود دارد. ایرائولا در تعطیلات سههفتهای بازیهای ملی فرصت خواهد داشت تا برای این معادله راهحل پیدا کند؛ هرچند زمان محدود تمرین به دلیل فشردگی مسابقات، کار او را دشوار کرده است.
دفاع؛ نقطه روشن لیورپول
اگر خط میانی و حمله هنوز نیازمند اصلاح هستند، عملکرد خط دفاعی یکی از مهمترین نقاط مثبت آغاز کار ایرائولا بوده است. جرمی ژاکه، مدافع ۲۱ ساله جدید، با وجود نداشتن پیشفصل کامل و تجربه کم در فوتبال انگلیس، خیلی سریع با شرایط جدید سازگار شده و در کنار ویرجیل فندایک عملکرد قابل توجهی داشته است.
رونالد آرائوخو نیز با تماس مستقیم ایرائولا برای حضور در لیورپول متقاعد شد و بهصورت قرضی به تیم پیوست؛ در حالی که احتمال دائمی شدن انتقال او نیز وجود دارد. بازگشت تدریجی جیووانی لئونی و کانر بردلی از مصدومیت و همچنین پیشرفت میلوس کرکز، چشمانداز دفاعی لیورپول را امیدوارکنندهتر کرده است.
ایرائولا هنوز راه زیادی تا ساختن لیورپول موردنظرش دارد، اما نشانههای نخست روشن هستند: شدت، پرس، کار بدون توپ، رقابت برابر میان بازیکنان و اعتماد به جوانان. چالش اصلی این است که این تغییرات از جرقههای مقطعی به یک هویت پایدار تبدیل شوند.