از محبیها تا نعمتیها
4 طلای برادرانه
بعضی مدالها رنگ و بوی متفاوتی دارند، مخصوصاً اگر پای نسبت خویشاوندی در میان باشد. اتفاقی که حالا در ناگویا برای مرتضی و محمود نعمتی افتاده، یکی از همان قابهای نادر ورزش ایران است؛ دو برادر، دو طلای آسیایی و نامی که از این پس در کنار سه خانواده طلایی دیگر ثبت خواهد شد.
محمود نعمتی وقتی روی سکوی نخست وزن مثبت ۸۴کیلوگرم ایستاد، فقط دومین طلای کاروان ایران در ناگویا را به گردن نینداخت؛ او پروندهای را تکمیل کرد که ۲۴ ساعت قبل، برادر بزرگترش مرتضی شروع کرده بود. مرتضی در وزن منهای ۷۵ کیلوگرم قهرمان شد و محمود یک روز بعد، طلای دوم خانواده را گرفت تا نعمتیها به چهارمین زوج برادر ایرانی تبدیل شوند که در یک دوره بازیهای آسیایی، هر دو قهرمان شدهاند.
اولین و دومین قاب؛ دو برادر کشتیگیر
نخستین بار در بازیهای آسیایی ۱۹۸۲ دهلینو، دو برادر کشتیگیر ایرانی این اتفاق را رقم زدند. محمدحسن و محمدحسین محبی، دو برادر کرمانشاهی، هر دو در کشتی آزاد روی سکوی نخست ایستادند تا نخستین دبل طلایی خانوادگی ورزش ایران در بازیهای آسیایی شکل بگیرد. 12 سال بعد، این قاب دوباره تکرار شد؛ این بار با نام دو برادر خادم. رسول و امیررضا خادم در بازیهای آسیایی ۱۹۹۴ هیروشیما، هر کدام در وزن خود به مدال طلا رسیدند.
نوبت کاراته؛ روحانیها
در بازیهای 2006 دوحه قطر، این بار تاتامی شاهد تکرار تاریخ بود. حسن و حسین روحانی، دو برادر کاراتهکا، هر دو مدال طلا گرفتند تا نام کاراته هم در فهرست خانوادههای طلایی ایران قرار بگیرد. اتفاقی که دو دهه دستنخورده باقی ماند.
برادران نعمتی؛ چهارمین طلاییها
مرتضی و محمود نعمتی حالا چهارمین زوج برادر تاریخ ورزش ایران هستند که در یک دوره بازیهای آسیایی هر دو طلای مسابقات را به دست آوردهاند. فاصله میان طلای آنها تنها ۲۴ ساعت بود؛ اما فاصله این اتفاق با آخرین دبل برادرانه ایران، ۲۰سال است. 4 دوره اما یک داستان مشترک روایتگر بخشی از تاریخ ورزش ایران در بازیهای آسیایی است؛ از آن دست اتفاقاتی که در دل تاریخ جای بهتری دارند و تا همیشه ماندگار خواهند ماند.