توقع معجزه نداریم
مجید سلطانی
خبرنگار
تیم امید با شکست عجیب و 4 بر یک مقابل کره شمالی به کار خود در بازیهای آسیایی ناگویا خاتمه داد. این پایان کار تیمی پرستاره بود که گمان میکردیم ما را به قلههای افتخار و آرزوهای بزرگمان میرساند؛ تیمی که حاشیههای فراوانی در 2 ماه اخیر ایجاد کرد و حتی موجب لغو چند مسابقه لیگ شد.
حالا تیم برمیگردد. اجازه بدهید گزینههای احتمالی برای برخورد با این تیم را مرور کنیم:
1- از آنجا که فدراسیون همواره به دنبال مقصر و قربانی میگردد، حسین عبدی متهم شماره یک معرفی و از کار برکنار میشود.
فدراسیون فوتبال چندی پیش هم هدایت ممبینی را مقصر شماره یک معرفی و او را از کار برکنار کرد؛ بدون آنکه توضیحی درباره علل وقوع یک اتفاق نادرست داده شود؛ بیآنکه گفته شود دبیرکل، بیاطلاع مقامهای بالاتر امکان خطا و اشتباه ندارد.
حالا حسین عبدی مقصر این ماجرا معرفی میشود و همه شاد و خوش به زندگی ادامه میدهند.
بیانیه فدراسیون فوتبال آن هم بلافاصله پس از شکست به کره شمالی نشان داد تمایل به برکناری عبدی در میان مدیران فدراسیون فوتبال بسیار بالاست.
2- حسین عبدی به کار خود ادامه میدهد. این گزینه را با تردید مطرح میکنیم؛ اما مینویسیم چون از مدیران فدراسیون هر تصمیمی را انتظار داریم. با نگاه دوم، او میتواند به فعالیت خود ادامه دهد. در این حالت، کمی باید به سکوت گذرانده شود. همانگونه که با تیم ملی بزرگسالان برخورد شد. ترس اهالی فوتبال این است که مانند تیم ملی بزرگسالان، برای این تیم هم مراسم تجلیل در نظر گرفته شود.
فدراسیونی که بر سر کار است، در مورد تیم امید بارها دست به اقدامات مختلف زده و هر بار هم تصمیم نادرست گرفته است؛ از رضا عنایتی و امید روانخواه گرفته تا حسین عبدی.
تجربه نشان داده نباید از این تیم مدیریتی، توقع معجزهای برای فوتبال داشته باشیم و این، فقط محدود به تیم امید نیست.