یکی نیمکتنشین و دیگری مهره ثابت
یاسین و عیدی؛ دو بازیکنی که رقیب ندارند
در حالی که به خاطر اسکواد جالب توجه و پر و پیمان این فصل پرسپولیس برخی از اهالی فوتبال معتقدند تیم تارتار میتواند مدعی جدی قهرمانی لیگ برتر باشد اما در برخی پستها کمبود بازیکن محسوس و مشهود است بطوری که برخی بازیکنان در پست خودشان رقیب ندارند.
واقعیت اینکه در برخی پستهای مهم و حساس رقابت پچیده و سختی برای بازی کردن وجود داشته و دارد تا جایی که مهدی تارتار در یکی از مصاحبههایش تأکید کرد به بازیکنانش گفته کاش میتوانسته به همه آنها کنار هم بازی دهد!
برای مثال در پست مدافع میانی رقابت به گونهای است که برخی بازیکنان گرانقیمت و ملیپوش نیمکتنشین شدهاند چرا که نفرات اصلی و ترکیبی که در شروع فصل به میدان رفتند آنقدر خوب کار کرده و مؤثر بودهاند که دست زدن به آنها دشوار شده و حرفهای و منطقی هم نیست. در این پست حسین کنعانیزادگان کاپیتان باتجربه و محمدمهدی زارع در ترکیب اصلی حضور دارند که رقبای شاخصی مثل دانیال ایری و حسین ابرقویی دارند. برای رضایتنامه و قرارداد ایری رقم هنگفتی هزینه شده و ابرقویی یکی از بهترین بازیکنان فصل قبل تیم بوده که به لطف همین درخشش به تیم ملی هم رسید اما هر دو بازیکن در 6 بازی قبلی روی هم سهم 30 دقیقهای داشتهاند که منجر به همان اتفاق عجیب بازی با تراکتور و گاف ایری و گل برتری حریف شد.
در پست هافبک میانی هم همین رقابت تا حدود زیادی وجود دارد و با اینکه عنایتزاده جوان به تیم مس شهربابک قرض داده شد و در نظر گرفتن اینکه فعلاً زوج خدابندهلو – پورعلی فیکس هستند اما رقبای سرسخت و توانمندی مثل باکیچ و لطیفیفر دارند.
در پست دفاع چپ ابوالفضل جلالی یک رقیب جوان به نام علیرضا هماییفر دارد که عبور از آن سخت نیست اما حالا مهدی تیکدری هم با ارائه نمایشهای قابل توجه در این پست میتواند به این رقابت اضافه شود.
شدیدترین و سختترین رقابتها اما در کنارههای زمین و بین وینگرهاست؛ در جناح راست محمدمهدی محبی گزینه اول تارتار بوده اما عبور از عمری و تیکدری در این پست هم بسیار دشوار به نظر میرسد. همین مسأله در جناح چپ نیز برقرار است و در حالی که بیفوما به لطف نمایشهای درخشانش فیکس بوده اما اورونوف و محمودی را پشت سر خود میبیند. در هر دو پست بازیکنان فوقالعادهای فرصت کمی برای عرض اندام داشتهاند و عمق اسکواد پرسپولیس در این دو پست کاملاً مشهود است و همان قدر که برای سرمربی تیم امیدوارکننده است باعث سردرگمی و حتی بروز مشکل نیز خواهد شد به گونهای که بازی ندادن به اورونوف تبدیل به یکی از حاشیههای آزاردهنده پرسپولیس این فصل شده است.
رقابت در خط حمله هم وجود دارد و با اینکه بعضاً تارتار از دو مهاجم نوک کنار هم استفاده کرده و علیپور و سرگیف در ارنج اصلی بازی میکنند اما عبور از شهرآبادی با عملکرد و آمار جالب توجهش بسیار دشوار به نظر میرسد.
با در نظر گرفتن این موارد جدا از پیام نیازمند و پست گلر که شرایط منحصر بفردی دارد وغیر از مواردی استثنایی مثل حضور دو گلر ملیپوش در تیم، غالباً تغییر و رقابتی در این پست وجود ندارد و در دو پست دیگر فعلاً بازیکنان حاضر در اسکواد تیم بیرقیب هستند.
یکی مجید عیدی مدافع راست محبوب تارتار است که امسال از گلگهر آمده و در هر شش بازی گذشته در نقش مدافع راست فیکس بوده است و تنها یک بار در دقایق پایانی تعویض شده. نفر دوم اما در موقعیت کاملاً متفاوتی قرار دارد و تنها در دو مسابقه برای دقایقی کوتاه به عنوان بازیکن ذخیره به میدان رفته است. این بازیکن کسی نیست جز یاسین سلمانی که هر چند به نوعی رقیب خدابندهلو در ترکیب اصلی و این سیستم تارتار محسوب میشود اما تنها هافبک تهاجمی یا بازیکن پست 10 سرخها به حساب میاید. باکیچ، لطیفیفر، پورعلی و خدابندهلو بازیکنانی هستند که قابلیت بازی در پست 6 و 8 را دارند و البته بعضاً در پست 10 هم بازی کردهاند اما سلمانی غیر از پست 10 در پوزیشن دیگری نمیتواند فعالیت کند و به همین خاطر در تیمش فعلاً بیرقیب است.
البته با سیستمی که تارتار انتخاب کرده و از آن نتیجه گرفته است شاید نیاز چندانی به بازیکنی با خصوصیات فنی یاسین نباشد اما شاید همین که او نسبت به بقیه شرایطی متفاوت دارد باعث شده تا در این تیم پرستاره ماندنی شود.