دعوت نشدن ابوالفضل رزاقپور به اردوی اخیر تیم ملی، در حالی که این مدافع چپ در دو فصل گذشته یکی از بازیکنان باثبات فولاد بوده، پرسشی جدی را درباره معیارهای انتخاب بازیکنان به وجود آورده است. حمید مطهری، سرمربی فولاد نیز با اشاره به آمار و عملکرد رزاقپور، معتقد است این بازیکن دستکم شایسته دریافت یک فرصت در تیم ملی بوده است؛ دیدگاهی که فارغ از تعلق باشگاهی، قابل تأمل به نظر میرسد. رزاقپور طی فصلهای اخیر، چه در گلگهر و چه پس از آن در فولاد، توانسته جایگاه ثابتی در ترکیب تیمش پیدا کند و در پست دفاع چپ عملکرد قابل قبولی ارائه دهد. استمرار حضور در ترکیب، شناخت مناسب از وظایف دفاعی و مشارکت در فاز هجومی، بخشی از ویژگیهایی است که او را به یکی از گزینههای قابل بررسی در این پست تبدیل کرده است. با این حال، کادر فنی تیم ملی به سرمربیگری امیر قلعهنویی در فهرست جدید خود ترجیح داده است از این بازیکن دعوت نکند. طبیعتاً انتخاب نفرات تیم ملی در حیطه اختیارات سرمربی است و نمیتوان صرفاً بر اساس عملکرد یک بازیکن در سطح باشگاهی، درباره تصمیم نهایی قضاوت کرد. با این حال، وقتی بازیکنی طی چند فصل متوالی عملکردی باثبات دارد، انتظار میرود حداقل امکان ارزیابی او در فضای تیم ملی فراهم شود. گلایه مطهری نیز از همین زاویه قابل بررسی است؛ او ضمن دفاع از بازیکنش، بر احترام به تصمیم سرمربی تیم ملی تأکید کرده است. شاید مسأله اصلی نه مطالبه قطعی برای حضور رزاقپور در ترکیب تیم ملی، بلکه این پرسش باشد که آیا فرصت آزمودن یکی از مدافعان باثبات لیگ برتر، در مقطع فعلی، میتوانست تصمیمی قابل بررسی باشد؟
