یک امتیاز مهم برای نماینده ایران مقابل صدرنشین امارات
گلگهر دیگر از هیچ ستارهای نمیترسد
حسین برزگریاری
خبرنگار
پیش از دیدار سهشنبه گلگهر برابر الجزیره، فاصله دو تیم روی کاغذ آنقدر زیاد بود که کمتر کسی انتظار داشت نماینده ایران بتواند مقابل صدرنشین لیگ امارات ایستادگی کند. الجزیره تیمی است که از نظر هزینه، امکانات و تعداد بازیکنان سرشناس، در شرایطی کاملاً متفاوت با گلگهر قرار دارد. حضور ستارههایی که سابقه بازی در تیمهای بزرگ اروپایی و عربستان را دارند، این تصور را ایجاد میکرد که گلگهر برای گرفتن امتیاز باید یکی از سختترین مسابقاتش را پشت سر بگذارد.
مهدی رحمتی نیز به نظر میرسید بیش از هر چیز به همین تفاوت توجه کرده است. او تیمش را به شکلی وارد زمین کرد که ابتدا راههای نفوذ الجزیره را ببندد و اجازه ندهد کیفیت فردی بازیکنان حریف تعیینکننده شود. حضور علیرضا علیزاده، عرفان معصومی و مهدی گودرزی در مرکز زمین، نشان میداد اولویت نخست گلگهر ایجاد تعادل و حفظ ساختار تیمی است. این تصمیم باعث شد الجزیره نتواند به راحتی از مرکز زمین عبور کند و بازیکنانش را در موقعیتهای خطرناک قرار دهد.
نکته مهمتر اما اتفاقی بود که به تدریج برای خود گلگهریها رخ داد. بازیکنان این تیم هرچه بیشتر در مسابقه باقی ماندند، بیشتر به این باور رسیدند که حریف مقابلشان شکستناپذیر نیست. پاسهای کوتاه و حفظ توپ، به مرور جای اضطراب اولیه را گرفت و گلگهر توانست از فشار روانی ناشی از نام حریف فاصله بگیرد. شاید تنها نقطه قابل انتقاد، کند بودن انتقال توپ از میانه زمین به خط حمله بود؛ موضوعی که باعث شد گلگهر کمتر از ظرفیت ضدحملات خود استفاده کند.
در سوی دیگر، الجزیره هرچقدر ستاره داشت، نتوانست اختلاف امکانات و ارزش بازیکنانش را به اختلافی محسوس در زمین تبدیل کند. حتی مالکوم، مهمترین نام ترکیب این تیم، نتوانست اثری را که از یک ستاره سابق بارسلونا و بازیکن تأثیرگذار الهلال انتظار میرود، بر مسابقه بگذارد. بازیکنی که در ۱۳۹ مسابقه برای الهلال ۴۷ گل زده و ۴۱ پاس گل داده بود، مقابل گلگهر بیشتر یک نام بزرگ بود تا بازیکنی تعیینکننده.
این بخش از مسابقه برای گلگهر اهمیت زیادی دارد. تیمی که توانسته یکی از مهرههای اصلی حریف را از جریان بازی خارج کند، در واقع بخشی از مأموریت دشوار خود را با موفقیت انجام داده است. درخشش فرزین گروسیان نیز نشان داد گلگهر در لحظاتی که فشار حریف افزایش پیدا میکند، ابزار لازم برای مقاومت را در اختیار دارد.
ارزش واقعی این یک امتیاز شاید در جدول مشخص نشود، بلکه در ذهن بازیکنان گلگهر شکل بگیرد. آنها حالا تجربه کردهاند که مقابل تیمی پرستاره و پرهزینه نیز میتوان ایستاد، مالکیت توپ داشت و بدون هراس تا پایان مسابقه جنگید. شاید مهمترین دستاورد سهشنبه همین باشد؛ اینکه گلگهر از این به بعد مقابل نامهای بزرگ، پیش از شروع مسابقه نتیجه را واگذار نکند. این تغییر ذهنیت میتواند در ادامه رقابتها برای تیم رحمتی اهمیت بیشتری از خود امتیازی داشته باشد که برابر الجزیره به دست آمد.