دفاع عجیب عضو کمیته فنی تکواندو از یک ناکامی بزرگ
کریمی: باختها در گرندپری تلنگر بود
فائزه زمانی
خبرنگار
شکستهای زودهنگام تکواندو ایران در گرندپری موجو، آن هم در فاصله کوتاه تا بازیهای آسیایی ناگویا، بار دیگر بحث درباره نحوه برنامهریزی و مدیریت ملیپوشان را به میان کشیده است. موجو، رقابتهایی که قرار بود اصلاً در برنامه اعزام تیم نباشد، در نهایت با حضور ملیپوشانی خسته برگزار شد و سهم ایران از آن تنها یک مدال برنز بود. مرتضی کریمی عضو کمیته فنی فدراسیون تکواندو، در گفتوگو با ایران ورزشی خستگی ناشی از حدود ۴۰ روز سفر و مسابقه را عامل اصلی نتایج ضعیف ایران در موجو دانست و تأکید کرد شکستهایی مثل حذف ناهید کیانی و پایان روند شکستناپذیری ۳۱۱ روزه ابوالفضل زندی میتواند پیش از ناگویا برای ملیپوشان یک تلنگر باشد. او در عین حال درباره احتمال تغییر کادرهای فنی پس از بازیهای آسیایی و عملکرد مهروز ساعی در تیم بانوان هم توضیحاتی ارائه داد.
دلیل عدم نتیجهگیری تیم ملی در گرندپری موجو چه بود؟
بخاطر شرایط خاص اخیر در چند تورنمنت غایب بودیم اما بعد از نرمال شدن وضعیت، ملیپوشان به چند مسابقه اعزام شدند که از نظر روحی و جسمی بسیار خسته بودند. قرار بود اصلاً تیم به موجو اعزام نشود چرا که هدف اصلی فدراسیون، بازیهای آسیایی بود و ملیپوشان برای گرندپری موجو آمادگی لازم را نداشتند. اما در نهایت تصمیم بر اعزام تیم شد. تکواندوکاران ما حدوداً 30-40 روز در سفر و مسابقه بوده و از هر نظر خسته بودند.
چرا برنامهریزی بهتری صورت نگرفت که بازیکنی مثل کیانی بهخاطر خستگی در موجو ناکام بماند؟
او 40 روز از خانوادهاش دور بوده است. هدف اصلی ملیپوشان ناگویا است. یک بازیکن در طول سال نهایتاً یک یا دوبار میتواند به اوج خود برسد. این شکست قطعاً تلنگر بزرگی به بازیکنان ما است و میتواند برای ناگویا راهگشای آنها باشد.
علاوه بر کیانی، بازیکنی مثل زندی هم بعد از 311 روز در این رقابتها شکست خورد.
قطعاً این باخت برای زندی هم تلنگر بود. بازیکن باید ببازد که بتواند پیشرفت خوبی داشته باشد.
به نظر میرسد بیشتر از تلنگر، ملیپوشان ما به برنامهریزی بهتری نیاز داشتند که چنین نتایجی رقم نخورد. زندی در مدت زمان کوتاهی برای حضور در چند تورنمنت وزن زیادی کم کرده است و این موضوع میتواند عملکرد او در ناگویا را هم تحت تأثیر قرار بدهد.
ما دو بازیکن خوب داریم که وزنهایشان نزدیک هم است. زندی در وزن 58 کیلوگرم و حاجموسایی در 63 کیلوگرم. زندی بهخاطر وزن 58 کیلوگرم المپیکی مجبور است وزن خود را کم و حفظ کند. او یا باید در وزن 58 بازی کند یا 63 که در این صورت دو مهره خوب ما در یک وزن قرار میگیرند. پس وزن کم کردن او طبیعی است. در این رقابتها هم زندی با اختلاف یک امتیاز به حریف کرهای خود که مدالآور المپیک است، باخت که تنها دلیلش هم خستگی بود. به رغم این شرایط، این باخت برای زندی لازم بود تا با تمرکز و آمادگی بیشتری در ناگویا شرکت کند.
با این تفاسیر تکواندو ایران در ناگویا عملکرد قابل قبولی خواهد داشت؟
تکواندو شانس زیادی در ناگویا دارد. فدراسیون، کمیته فنی و کادرفنی تدابیری اندیشیدهاند که چند تیم آماده داشته باشیم که فشار فقط روی یک عده نباشد و نفرات مختلفی به تورنمنتها اعزام شوند. فقط 4 نفر از بازیکنانی که در رقابتهای قبلی بودهاند در ناگویا حضور دارند و امیدوار به کسب نتایج خوب هستیم.
اگر در ناگویا نتایج خوبی گرفته نشود و در بخش بانوان ناکامیهای اخیر ادامهدار باشد، بعد این رقابتها تغییری در کادرفنی صورت میگیرد؟
در هر مسابقهای که تیمها شرکت میکنند چه موفق باشند و چه نه، عملکرد آنها مورد تحلیل قرار میگرد. خود ساعی شخصاً تاکید دارد که کادرهای فنی نباید ثابت باشند و براساس شایسته سالاری نفرات باقی بمانند. قطعاً شخص رئیس فدراسیون و کمیته فنی مخالف ابقای کادرهای فنی
ناموفق خواهند بود.
پس چرا در رابطه با مهروز ساعی این موضوع صدق نمیکند؟
ساعی در بخش بانوان دست به جوانگرایی خوبی زده و فکر میکنم نتیجهاش در ناگویا دیده شود. او برنامهریزی مطلوبی برای این رقابتها دارد و باید ببینیم نتیجه
چه خواهد بود.