اسناد استقلال همچنان لو میرود
آبیها در محاصره افشاگری!
بار دیگر اسناد و مکاتبات داخلی باشگاه استقلال سر از رسانهها درآورده است! این بار نامهای از سوی فتاحی خطاب به تاجرنیا منتشر شده که در آن موضوع در نظر گرفتن پاداش برای عوامل اجرایی باشگاه مطرح شده است.
این افشاگری در حالی رخ میدهد که چند روز پیش نیز اسنادی درباره میزان قرارداد باشگاه با برخی پیشکسوتان منتشر شد و اعداد و ارقامی در اختیار رسانهها قرار گرفت که نشان میداد مبالغ قابل توجهی به برخی پیشکسوتان پرداخت شده است.
پیش از این نیز بارها متن قرارداد بازیکنان استقلال به ویژه بازیکنان خارجی در رسانهها منتشر شده و جزئیات توافقات مالی باشگاه با بازیکنان به فضای عمومی راه پیدا کرده است.
فارغ از اینکه درخواست فتاحی برای پرداخت پاداش درست بوده یا خیر، فارغ از اینکه اساساً باشگاه استقلال باید چنین مبالغی را به پیشکسوتان خود پرداخت میکرده یا نه و همچنین فارغ از درست یا نادرست بودن توافقات مالی با بازیکنان، یک پرسش جدی وجود دارد؛ پرسش این است: چرا اسناد داخلی باشگاه استقلال پیدرپی از این مجموعه خارج میشود؟
وقتی در مقاطع مختلف شاهد انتشار نامهها، قراردادها و اسناد مالی باشگاه هستیم باید پذیرفت که در ساختار اداری و حفاظتی استقلال یک مشکل جدی و اساسی وجود دارد.
باشگاه باید یک بار برای همیشه مشخص کند که اسناد داخلی چگونه و توسط چه کسانی از مجموعه خارج میشود. اگر فرد یا افرادی به اسناد محرمانه دسترسی دارند و آنها را در اختیار رسانهها قرار میدهند، چرا تاکنون برخورد جدی و بازدارندهای با این افراد صورت نگرفته است؟
یافتن منشأ انتشار چنین اسنادی نیز مأموریت دشواری نیست.
مسیر دسترسی به هر قرارداد یا نامه مشخص است و با بررسی افرادی که به یک سند دسترسی داشتهاند، میتوان تا حد زیادی منشأ انتشار آن را شناسایی کرد. بنابراین مسأله اصلی فقدان امکان شناسایی افراد نیست، بلکه نبود اراده کافی برای برخورد با خاطیان است.
وقتی طی سالیان گذشته انتشار اسناد داخلی با واکنش جدی مواجه نشده، طبیعی است که این اتفاق بار دیگر تکرار شود و یک مصونیت پنهان در برابر این افراد شکل بگرد که کاملاً غلط است.
نگاهی به وضعیت ظاهری باشگاههایی مانند سپاهان، تراکتور و فولاد نیز نشان میدهد که چنین اتفاقاتی در طول سالیان متمادی باشگاهداری در بدنه این باشگاهها رخ نداده است.
به طور قطع این باشگاهها در کنار دیگر باشگاهها نیز قراردادهای سنگین دارند، بازیکنان داخلی و خارجی جذب میکنند و با مسائل مالی مختلف روبهرو هستند، اما هیچگاه سندی از آنها بیرون نزده است. استقلال اما سردمدار چنین افشاگریهایی است!
در پرسپولیس نیز البته سابقه انتشار قراردادها و اسناد داخلی وجود داشته است -کمتر از استقلال- که ابعاد اجتماعی و گستردگی جامعه هواداری استقلال و پرسپولیس باعث میشود انتشار چنین اسنادی جذابیت خبری بیشتری داشته باشد، اما این وضعیت بیش از همه ضعف در حفاظت از اطلاعات سازمانی را نمایان ساخته است.
باشگاه استقلال باید مشخص کند چه کسانی به قراردادها و مکاتبات مالی دسترسی دارند و در صورت انتشار یک سند محرمانه، چه سازوکاری برای شناسایی عامل انتشار و برخورد با او وجود دارد.
رسانهها حق دارند درباره عملکرد مدیران، قرارداد بازیکنان و نحوه هزینهکرد منابع باشگاه سؤال کنند و این مسائل را مورد نقد قرار دهند و انتشار اسناد شاید به لحاظ رسانهای بازدیدآور باشد اما اساس یک باشگاه را عمیقاً زیر سؤال میبرد.
زمانی باشگاه استقلال کاملاً دولتی بود اما حالا که به اصطلاح خصوصی شده بنابراین باید رفتارهای کارکنانش نیز با دقت بیشتری مورد ارزیابی قرار بگیرد، نه اینکه به سادگی محتوای نامهنگاریهای داخلی نیز از دل باشگاه بیرون بزند.
مسأله امروز استقلال در واقع نه رقم قرارداد یک پیشکسوت است، نه میزان پاداش عوامل اجرایی و نه حتی جزئیات قرارداد یک بازیکن؛ سؤال مهم این است که چه کسی اسناد داخلی استقلال را خارج میکند و چرا تاکنون برخوردی جدی با این روند صورت نگرفته است؟
مدیران استقلال باید به این سؤال پاسخ دهند.