پایههای اقتدار سهراب لق نشود
مجید سلطانی
خبرنگار
ماجرای تلخ صالح حردانی مدتی است ذهن هواداران استقلال را به خود مشغول کرده است. گرچه قدرت بالای شبکههای اجتماعی در اطلاعرسانی، همه آنچه در استقلال اتفاق افتاد را به شکلی کاملاً شفاف عیان کرد؛ اما ضرورت دارد کوچکترین ابهام و ایهامی در این مورد باقی نماند تا همه بدانند تصمیم دیروز سهراب بختیاریزاده برای بخشش کاپیتان تیم به چه علت بوده است.
پس از برخوردهای کاپیتان تیم با سرمربی که به رختکن تیم همه کشیده شد، سهراب، کاپیتانش را در اختیار باشگاه گذاشت. تصمیم او کاملاً درست بود و حردانی هم پنجشنبه سرانجام به اشتباه خود و صحت تصمیم سرمربی اذعان کرد تا پس از تلاش مدیریت باشگاه برای حل و فصل ماجرا، قصه با بخشش سهراب تمام شود. شاید بزرگترین دلیل سهراب بختیاریزاده برای کنار گذاشتن کاپیتان تیمش، بسته بودن دست استقلال در شرایط بسته بودن پنجره نقل و انتقالاتی تیم است تا نشان دهد حتی در این شرایط حاضر نیست نظم تیم و اقتدار سرمربی تیم را قربانی نیاز فعلی و غیر مستقیم اعلام حاجت کند. در چنین شرایطی وظیفه اول و آخر باشگاه، حمایت 100 درصدی از سرمربی تیم است چون در حقیقت این کار، به شکل مستقیم حمایت از خود باشگاه است که سهراب را به عنوان سرمربی انتخاب کرده و او هم در این شرایط سخت، پذیرفته که با پنجره بسته و مشکلات فعلی، تیم را دست بگیرد. منطقیترین خواسته از باشگاه استقلال، حمایت قاطع از سرمربی تیم بود تا پایههای اقتدار او و نظم تیم، لق نشود. حردانی بخشیده شد؛ اما کاش با این تضمین باشد که چنین رفتارهای عجیبی دیگر مشاهده نشود. با این تضمین که همه بدانند حرف آخر را مثل همه جای دنیا سرمربی میزند و اوست که در حوزه فنی تیم تصمیم اول وآخر را میگیرد.