حسین کنعانیزادگان در 32سالگی کاپیتان اول پرسپولیس شده و بعد از بازیکان بزرگی مثل سیدجلال حسینی، وحید امیری، امید عالیشاه و سروش رفیعی نوبت به او رسیده که سردسته سرخها باشد. اتفاقی که در شش بازی هفتههای ابتدایی فصل برای او رقم خورده و جلوتر از تمام بازیکنان وارد میدان میشود. کنعانیزادگان طی فصول گذشته بعضاً حاشیههایی داشت و بهعنوان بازیکن شاخص و توانمندی که چندین سال است به تیم ملی دعوت میشود مورد شماتت قرار میگرفت اما امسال ورژن متفاوتی از این بازیکن را در تیم پرسیپولیس شاهد هستیم. کنعانی بهخوبی در نقش کاپیتان و لیدر تیمش فرو رفته و روی رفتارش درون میدان و کلماتش در مصاحبههای خود کنترل بسیار بیشتر و دقیقتری دارد. او در شرایط سخت پاسخگوی رسانهها و خبرنگاران است و بعد از هر بازی در میکسزون درباره شرایط تیم صحبت میکند و سعی دارد از حاشیه دوری کرده و با آرامش و بدون گاف درباره تیمش و اتفاقات مسابقه حرف بزند. همچنین او در صحبتهایش بشدت هوای بازیکنان جوان و تازهوارد را داشته و در ایجاد ارتباط مثبت بین قدیمیها با این دو گروه نقش پررنگی ایفا کرده است. همین هفته بعد از بازی ذوبآهن او از پویا اسمی یکی از بازیکنان آکادمی پرسپولیس که در تیم بزرگسالان تمرین میکند نام برد و تأکید کرد بین خودش بهعنوان کاپیتان تیم با اسمی که از آکادمی بالا آمده و بازیکنی گمنام به حساب میاید تفاوتی وجود ندارد. بهنظر میرسد کاپیتانی باعث شده کنعانیزادگان از لحاظ رفتاری و شخصیتی فوتبالیست متفاوتی با فصول گذشته شده که البته این تغییر درکیفیت فنیاش هم تأثیر مثبت گذاشته چراکه تا الان روی 2گل تیمش تأثیرگذار بوده و تقریباً بیاشتباه کار کرده است.
