پیروزی برابر چلسی چه چیزی را ثابت کرد؟
آرسنال در مسیر تکامل
آرسنال فصل جدید لیگ برتر را با همان چیزی آغاز کرده که برای یک مدعی قهرمانی حیاتی است: امتیاز کامل و توانایی عبور از مسابقات دشوار. پیروزی ۲ بر یک برابر چلسی در ورزشگاه امارات، سومین برد متوالی توپچیها بود تا تیم میکل آرتتا در کنار منچسترسیتی، تنها تیمهایی باشند که شروعی صددرصدی داشتهاند. اما اهمیت این برد فقط در سه امتیاز آن خلاصه نمیشود؛ آرسنال در این مسابقه نشانههایی از تیمی را نشان داد که در حال کاملتر شدن است.
برد با روشهای مختلف
یکی از انتقاداتی که در فصلهای گذشته متوجه آرسنال بود، وابستگی بیش از اندازه این تیم به ضربات ایستگاهی و گلهای حاصل از موقعیتهای از پیش طراحیشده بود. البته تبحر توپچیها در این زمینه همچنان یک امتیاز بزرگ است، اما اتفاق امیدوارکننده برای آرتتا این است که تیمش در جریان بازی نیز راههای متنوعی برای رسیدن به گل پیدا کرده است.
گل دوم برابر چلسی نمونهای روشن از این تحول بود؛ حرکتی که با نفوذ از جناح چپ، هوشمندی هاورتز در رها کردن توپ و زمانبندی دقیق مارتین اودگارد به گل رسید. این یک اتفاق تصادفی نبود بلکه حاصل الگویی بود که پیش از این نیز در بازی کامیونیتی شیلد مقابل منچسترسیتی دیده شده بود. وقتی یک تیم بتواند ایدههای تمرینشده را در مسابقات بزرگ تکرار کند، میتوان از بلوغ تاکتیکی صحبت کرد.
اودگارد، نبض تیم
نقش اودگارد در آرسنال فراتر از گلزنی است. کاپیتان نروژی همچنان یکی از مهمترین عناصر ارتباط میان خطوط این تیم محسوب میشود و حضور او در مناطق تعیینکننده، به آرسنال اجازه میدهد مالکیت توپ را به موقعیت تبدیل کند.
گل پیروزی مقابل چلسی نیز تصویری از همین ویژگی بود؛ اودگارد در نقطهای ظاهر شد که باید ظاهر میشد و بدون اضافهکاری، ضربه نهایی را زد. آرسنال برای رقابت در کورس قهرمانی به چنین بازیکنانی نیاز دارد؛ ستارههایی که در بازیهای بزرگ بتوانند تفاوت ایجاد کنند.
هاورتز تأثیرگذار
در این میان، عملکرد کای هاورتز نیز قابل توجه بود. مهاجم آلمانی که زمانی در چلسی با انتقادهای زیادی روبهرو میشد، حالا در لباس آرسنال به بازیکنی تبدیل شده که نقش او تنها به گلزنی محدود نیست.
گل تساوی و مشارکت مستقیم او در گل دوم نشان داد هاورتز میتواند در ساختار هجومی آرتتا یک مهره مهم باشد. حتی خرید ویکتور یوکرش نیز الزاماً به معنای پایان نقش هاورتز نیست؛ چرا که آرسنال اکنون گزینههای بیشتری برای تغییر شکل خط حمله و استفاده از ویژگیهای متفاوت مهاجمانش در اختیار دارد.
مشکل بزرگ چلسی
شکست مقابل آرسنال به معنای حذف چلسی از جمع مدعیان نیست. این تیم با ژابی آلونسو و مجموعهای از خریدهای مهم تابستانی، ظرفیت تبدیل شدن به یکی از قدرتهای فصل را دارد. اما یک مشکل همچنان جدی است: دفاع.
دریافت هفت گل در سه بازی ابتدایی برای تیمی که میخواهد به قهرمانی فکر کند، آماری نگرانکننده است. چلسی در فاز هجومی سرعت، کیفیت و استعداد کافی دارد، اما تا زمانی که ساختار دفاعیاش ثبات پیدا نکند، فاصلهاش با آرسنال و سایر مدعیان باقی خواهد ماند. مشکل دیگر، توازن خط میانی است. جدایی انزو فرناندز و غیبت موسیالا کایسدو شرایط آلونسو را پیچیده کرده و سرمربی اسپانیایی هنوز به ترکیب ایدهآل خود در این منطقه نرسیده است.
پیام آرسنال برای رقبا
شاید مهمترین نکته درباره آرسنال این باشد که این تیم دیگر صرفاً با استعداد فردی یا قدرت بدنی بازیها را نمیبرد؛ ساختار، تمرین، هماهنگی و تنوع تاکتیکی در حال تبدیل شدن به ویژگیهای اصلی آن هستند.
سه برد از سه بازی و پیروزی مقابل چلسی، در این مرحله از فصل به تنهایی چیزی را ثابت نمیکند. اما اگر قرار باشد نشانهها را جدی بگیریم، آرسنال امسال تیمی کاملتر، منعطفتر و باتجربهتر به نظر میرسد؛ تیمی که نه فقط برای حضور در کورس قهرمانی، بلکه برای پایان دادن به انتظار طولانیمدت هوادارانش وارد فصل شده است.