قلعهنویی همچنان با نسخه جام جهانی 2026 به مصاف حریفان تدارکاتی میرود
صیادمنش و زاهدی؛ دو سورپرایز لیست تیم ملی
سینا حسینی
خبرنگار
در شرایطی که فدراسیون فوتبال هنوز جزئیات برنامه آمادهسازی تیم ملی پس از جام جهانی ۲۰۲۶ را بهصورت رسمی اعلام نکرده، اولین فیفادی پس از این رقابتها از راه میرسد؛ فیفادیای که میتواند برای قلعهنویی آغاز یک فصل تازه باشد، اما تیم ملی در همان نقطه شروع با چالشی عجیب برای تشکیل یک اردوی کامل روبهرو است.
اردوی داخلی تیم ملی از ۲۳ شهریورماه آغاز خواهد شد، اما حضور همزمان استقلال و تراکتور در لیگ نخبگان آسیا و گلگهر در لیگ قهرمانان آسیا، بخش قابل توجهی از بازیکنان داخلی را از روزهای ابتدایی اردو دور نگه میدارد؛ در حالی که از ۳۰ شهریورماه و با آغاز رسمی پنجره بینالمللی فیفا، لژیونرها نیز باید در اختیار تیم ملی قرار بگیرند.
در چنین شرایطی، اولین فیفادی پس از جام جهانی میتواند هم فرصتی برای بازنگری در ترکیب تیم ملی و بازگرداندن برخی چهرههای کنار گذاشتهشده باشد و هم آزمونی جدی برای میزان برنامهریزی فدراسیون و کادر فنی.
اردویی که هنوز کامل نیست
بر اساس بررسیهای ایرانورزشی، اردوی تیم ملی فوتبال ایران قرار است از ۲۳ شهریورماه ۱۴۰۵ آغاز شود؛ یعنی چند روز پیش از شروع رسمی پنجره بینالمللی فیفا.
این در حالی است که پنجره رسمی پس از جام جهانی از دوشنبه ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶ تا سهشنبه ۶ اکتبر ۲۰۲۶ خواهد بود؛ بازهای ۱۶روزه که از سال ۲۰۲۶ برای اولین بار بهصورت یک پنجره واحد در اواخر سپتامبر و اوایل اکتبر تعریف شده و امکان برگزاری چهار مسابقه را برای تیمهای ملی فراهم میکند. این تاریخها در تقویم شمسی برابر با ۳۰ شهریور تا ۱۴ مهر ۱۴۰۵ است.
اما اردوی زودهنگام تیم ملی در ۲۳ شهریور به این معنا نیست که قلعهنویی از همان روز تمام نفرات مورد نظرش را در اختیار خواهد داشت. تراکتور و استقلال در همان روز باید در هفته اول لیگ نخبگان آسیا به میدان بروند و گلگهر نیز ۲۴ شهریور در لیگ قهرمانان سطح دوم آسیا برابر الجزیره امارات قرار میگیرد. بنابراین بازیکنان این سه تیم در شروع اردو در اختیار کادر فنی تیم ملی نخواهند بود.
این اتفاق بار دیگر یکی از مشکلات همیشگی فوتبال ایران را به رخ میکشد؛ برنامهریزی تیم ملی و باشگاهها هنوز آنقدر هماهنگ نیست که حتی در اولین اردوی پس از جام جهانی، تیم ملی بتواند با ترکیبی کامل کار خود را آغاز کند.
فدراسیون از مدتها قبل میدانسته پنجره جدید فیفا ۱۶ روزه است و تقویم مسابقات باشگاهی آسیا نیز قابل پیشبینی بوده؛ با این حال هنوز برنامه رسمی و یکپارچهای که تکلیف همه تیمها را روشن کند، ارائه نشده است.
لژیونرها از ۳۰ شهریور
در اختیار تیم ملی
اما درباره لژیونرها شرایط متفاوت است. طبق ضمیمه یک مقررات وضعیت و انتقال بازیکنان فیفا، باشگاهها موظف هستند بازیکنان خود را در صورت دعوت به تیم ملی برای پنجرههای رسمی تقویم بینالمللی آزاد کنند.
در مورد پنجرههای بینالمللی، بازیکنان باید حداکثر تا صبح دوشنبه 21 سپتامبر آزاد شوند و سفر خود را برای پیوستن به تیم ملی آغاز کنند. همچنین پس از پایان پنجره، سفر بازگشت آنها به باشگاه باید حداکثر تا صبح چهارشنبه آغاز شود.
بنابراین برای پنجره ۲۱ سپتامبر تا ۶ اکتبر، اصل الزامآور فیفا از ۳۰ شهریورماه آغاز میشود.
به بیان ساده، تیم ملی میتواند از ۲۳ شهریور اردوی داخلی خود را با نفرات در دسترس آغاز کند، اما برای لژیونرها نمیتواند انتظار حضور اجباری پیش از شروع رسمی پنجره را داشته باشد؛ مگر آنکه باشگاه و فدراسیون بر سر آزادسازی زودتر به توافق برسند.
سه بازی تدارکاتی؛ ازبکستان، روسیه و یک حریف نامشخص
با وجود همه این ابهامها، تا به امروز قرار است تیم ملی در این اردو حداقل سه مسابقه تدارکاتی برگزار کند؛ دیدارهایی برابر ازبکستان و روسیه که میتواند اولین محک جدی شاگردان قلعهنویی پس از جام جهانی باشد.
حریف سوم نیز در آستانه معرفی قرار دارد، اما تا این لحظه هنوز از این تیم رونمایی نشده است. اگر برنامه سه مسابقه نهایی شود، تیم ملی فرصت خواهد داشت در همین پنجره ۱۶روزه، هم مقابل یک حریف آشنا و آسیایی مانند ازبکستان قرار بگیرد و هم برابر روسیه که میتواند محک متفاوتی برای تیم قلعهنویی باشد.
با این حال، تعداد بازیها بهتنهایی نمیتواند معیار موفقیت این اردو باشد. سؤال مهمتر این است که این مسابقات با چه ترکیبی برگزار خواهند شد؟
اگر بخش قابل توجهی از بازیکنان جوان لیگ برتر به دلیل برنامه مسابقات باشگاهی در روزهای ابتدایی اردو غایب باشند و لژیونرها نیز تا آغاز رسمی فیفادی در اختیار کادر فنی قرار نگیرند، عملاً زمان مفید قلعهنویی برای شناخت نفرات جدید کاهش پیدا میکند.
یک پنجره طلایی برای پوستاندازی؟
حالا پرسش اصلی این است که امیر قلعهنویی برای اولین فیفادی پس از جام جهانی چه تصمیمی خواهد گرفت؟
با توجه به حضور بخش مهمی از بازیکنان جوان در برنامههای تیم المپیک و آمادهسازی حسین عبدی برای بازیهای آسیایی، بعید است تعداد زیادی از ملیپوشان جوان در فهرست بزرگسالان قرار بگیرند.
در چنین شرایطی، فرصت برای آن دسته از بازیکنانی فراهم خواهد شد که در فهرست تیم امید قرار ندارند.
از سوی دیگر، انتظار میرود تعدادی از لژیونرهایی که در جام جهانی حضور داشتند اما در مقطعی از فهرست تیم ملی کنار گذاشته شدند، بار دیگر مورد ارزیابی قرار بگیرند.
در واقع این اردو میتواند اولین فرصت جدی قلعهنویی برای بازنگری در بخشی از تصمیمات گذشته باشد؛ هرچند نشانهها حاکی از آن است که اسکلت اصلی تیم ملی تغییر چندانی نخواهد کرد.
اما درست همینجا یک پرسش جدیتر مطرح میشود؛ آیا با چنین اردوی ناقصی اساساً میتوان انتظار تغییر نسل در فوتبال ایران را داشت؟
تغییر نسل فقط با دعوت چند بازیکن جوان اتفاق نمیافتد. یک نسل جدید زمانی میتواند وارد تیم ملی شود که کادر فنی فرصت تماشای آنها، تمرین کردن با آنها و مهمتر از همه، محکزدنشان در مسابقات بینالمللی را داشته باشد.
وقتی بازیکنان جوان لیگ برتر به دلیل برنامه مسابقات باشگاهی در روزهای ابتدایی اردو حضور ندارند و از سوی دیگر بخشی از نفرات باتجربه و لژیونرها نیز با شروع رسمی فیفادی به جمع تیم اضافه میشوند، عملاً فرصتی که باید برای ساختن تیم آینده استفاده شود، به اردوهایی مقطعی و ناقص تبدیل خواهد شد.
این در حالی است که اولین فیفادی پس از جام جهانی میتوانست بهترین زمان برای آغاز یک پوستاندازی واقعی باشد؛ فرصتی برای اینکه کادر فنی بدون فشار مسابقات رسمی، چند چهره جدید را وارد چرخه تیم ملی کند و در کنار اسکلت باتجربه تیم، آنها را برای آینده محک بزند.
صیادمنش و زاهدی در آستانه بازگشت
یکی از نامهایی که بیش از سایرین در اطراف فهرست احتمالی تیم ملی شنیده میشود، اللهیار صیادمنش است.
صیادمنش که اکنون بازیکن لخ پوزنان لهستان است ــ و نه اتریش ــ در تابستان ۲۰۲۶ با قهرمان لهستان قرارداد امضا کرده است.
عملکرد او در هفتههای اخیر نیز توجهها را به خود جلب کرده و همین مسأله میتواند شانس بازگشتش به تیم ملی را افزایش دهد. آمار او در آغاز فصل جدید لخ پوزنان نیز قابل توجه بوده و نشان میدهد این بازیکن دوباره به شرایطی رسیده که نمیتوان بهسادگی از کنار نامش گذشت. نام دنیس اکرت، مهاجم خبرساز تیم ملی در جام جهانی، نیز در فهرست اولیه مورد نظر قلعهنویی شنیده میشود.
به نظر میرسد سرمربی تیم ملی قصد دارد بار دیگر شرایط این بازیکن را بررسی کند و او را در اختیار داشته باشد.
در کنار این دو نام، شهاب زاهدی نیز میتواند یکی از گزینههای قابل توجه برای بازگشت به فهرست تیم ملی باشد. مهاجمی که در سالهای اخیر تجربه حضور در فوتبال خارج از ایران را به دست آورده و دعوت احتمالی او نشان میدهد قلعهنویی ممکن است در خط حمله نیز به دنبال بررسی دوباره برخی گزینههای خارج از چرخه قبلی باشد.
اگر صیادمنش، اکرت و زاهدی در فهرست نهایی قرار بگیرند، میتوان انتظار داشت رقابت در خط حمله تیم ملی نسبت به گذشته جدیتر شود؛ هرچند هنوز مشخص نیست تصمیم نهایی کادر فنی درباره این بازیکنان چه خواهد بود.
کادر فنی؛ همان ترکیب یا تغییرات جدید؟
در مورد دستیاران قلعهنویی نیز هنوز ابهام کم نیست. روایتهای مختلفی درباره تغییرات احتمالی در کادر فنی مطرح شده، اما شنیدهها از ادامه همکاری الهویی، آندرانیک تیموریان و رحمان رضایی حکایت دارد. اینکه چه نفرات جدیدی به این جمع اضافه خواهند شد، هنوز مشخص نیست.
ولی شاید مهمتر از نام دستیاران، این باشد که فدراسیون بالاخره از حالت سکوت خارج شود و برنامهای روشن برای تیم ملی ارائه کند.
نخستین فیفادی پس از جام جهانی، با پنجرهای ۱۶روزه و امکان برگزاری چهار مسابقه، فرصت کمنظیری برای بازسازی و ارزیابی تیم ملی است. دیدار با ازبکستان و روسیه و مسابقهای که هنوز حریف آن معرفی نشده، میتواند این پنجره را به یکی از مهمترین مقاطع دوران پس از جام جهانی تبدیل کند.
اما کیفیت این اردو فقط به تعداد مسابقات و نام حریفان بستگی ندارد؛ ترکیب نفرات حاضر در اردو، بهخصوص حضور یا غیبت استعدادهای جوان لیگ برتر، تعیین میکند که این پنجره واقعاً نقطه آغاز یک تیم جدید باشد یا صرفاً ادامه همان مسیر قبلی.