در حافظه موقت ذخیره شد...
حذف تلخ جوکوویچ و یک واقعیت بزرگ
خودش نه، بدنش کم آورد
در ست پنجم، شرایط به مراتب دشوارتر شد. جوکوویچ که سالها بهعنوان یکی از مقاومترین ورزشکاران جهان شناخته شده، دیگر نشانی از آن بازیکن شکستناپذیر همیشگی نداشت و در نهایت با چهرهای خسته و شکسته، اشک ریخت.
نبرد با گذر زمان
جوکوویچ همچنان رؤیای فتح بیستوپنجمین گرنداسلم را دنبال میکند، رکوردی که میتواند جایگاه او را در تاریخ این رشته بیش از پیش تثبیت کند. با این حال، نشانههای فرسودگی جسمانی در ماههای اخیر بیشتر شده است. او پیشتر نیز از یک بیماری مزمن در سالهای گذشته سخن گفته و فشار ناشی از تلاش برای رسیدن به رکورد بیستوپنجمین قهرمانی را مطرح کرده بود.
چهرهای فراتر از قهرمان
جوکوویچ در طول سالها همواره توجه زیادی به سبک زندگی و سلامت خود داشته و درباره رژیم غذایی، روشهای مختلف مراقبت از بدن و طول عمر ورزشیاش صحبت کرده است. همین وسواس در مراقبت از بدن، یکی از عواملی بود که به او اجازه داد در ۳۹سالگی همچنان در بالاترین سطح رقابت کند. اما اتفاقی که در نیویورک رخ داد، تناقضی تلخ داشت؛ مردی که همیشه تلاش کرده کنترل کامل بدنش را در اختیار داشته باشد، این بار مقابل چشمان هزاران تماشاگر و میلیونها بیننده تلویزیونی، شاهد ناتوانی همان بدن بود. شاید اشکهای جوکوویچ فقط نتیجه درد و شکست نبود؛ شاید بخشی از آن واکنش به درک واقعیتی بود که حتی یکی از بزرگترین ورزشکاران تاریخ نیز نمیتواند از آن فرار کند؛ زمان، سرانجام به سراغ همه قهرمانان میآید.
جوکوویچ سالها شکست را نپذیرفت و بارها آن را به تأخیر انداخت. اما در شبی تلخ در نیویورک، نیازی نبود خودش تسلیم شدن را اعلام کند؛ اینبار بدنش بود که بهجای او شکست را پذیرفت.