آبروی فوتبال ایران
مجید سلطانی
خبرنگار
بدون هیچ حرفی باید از سرمربیان دو تیم پرطرفدار تهرانی تشکر کرد. نه مهدی تارتار نه سهراب بختیاریزاده برای احتیاط و کنترل بازی و آمارهای فردی گام به این بازی نگذاشتند و این بزرگترین هدیهای بود که میتوانستند به فوتبالدوستان ایرانی بدهند.
بازی با حرارت 1000 درجه آغاز شد و چه چیزی شیرینتر از این؟ وقتی دو سرمربی جوان باشند و صرفاً به فوتبال ناب فکر کنند، نتیجه چیزی جز زیبایی نمیشود.
دیشب فوتبالی دیدیم از جنس فوتبال زیبای اروپایی. فوتبالی که بازیکنان مدام روی دروازه حریف هستند و فقط به خلق موقعیت فکر میکنند. ترس در وجود هیچ یک از دو تیم نبود و به شکلی محسوس، نترس بازی میکردند.
وقتی در رختکن، دستورات تاکتیکی همراه با ترس باشد، فرجام کار، تلخ، کسل کننده و عذابآور میشود؛ اما وقتی مربیان، شجاعانه دستورات تاکتیکی هجومی بدهند، ثمرهاش میشود همین فوتبال جذاب، چشمنواز و تماشاگرپسند.
سالها بود چنین فوتبال نابی در دربیها ندیده بودیم و به حق باید گفت این نمایش دلنشین، آبروی فوتبال فوتبال ما بود. مسابقهای که ارزش دارد یک بار دیگر تماشایش کنیم. مدتها بود دربی، به صحنه درگیری میانه میدان بازیکنان تبدیل شده بود و همه از چنین شهرآوردی کلافه شده بودند.
از هر دو سرمربی بابت این سمفونی زیبا سپاسگزاریم. ترانهای که حالمان را خوب کرد و با فوتبال، آشتیمان داد.