ابهام درباره استفاده از دو مهاجم یا سه هافبک میانی
بهترین ترکیب پرسپولیس برای دربی چیست؟
محمد قراگزلو
خبرنگار
پرسپولیس چهارشنبه شب و در هفته پنجم باید با رقیب دیرینهاش در اصفهان بازی کند. مسابقهای که هم به لحاظ جدولی اهمیت فوقالعادهای دارد هم به لحاظ تاریخی برای هواداران پرسپولیس فوقالعاده مهم است چرا که تیم محبوب آنها نزدیک به هشت سال و نیم است که در این مسابقه و در جریان بازیهای لیگ برتر بازنده نبوده و حالا انتظار میرود با وجود تغییرات کادر فنی و اسکواد تیم این رکورد همچنان پابرجا بماند.
با وجود این حتماً برای بسیاری از دوستداران پرسپولیس این نکته بسیار اهمیت دارد که مهدی تارتار و کادر فنیاش در این یکی دو روز باقیمانده تا مسابقه بزرگ چه در سر دارند و قرار است با چه سیستم و ترکیبی مقابل رقیب دیرینه به میدان بروند.
پرسپولیس در چهار بازی قبل از سیستمهای 1-3-2-4 (که به شکلی 3-3-4 هم تلقی میشود) و
2-4-4 استفاده کرده و در دو مسابقه هفته اول(مقابل شمسآذر) و هفته سوم(مقابل تراکتور) در 30-20 دقیقه پایانی از سیستم سه دفاعه شامل 3-4-3 و 2-5-3 (که در دفاع 2-3-5 میشده) نیز بهره برده است.
با این وجود سؤال اینجاست که با توجه به حساسیتهای دربی و شرایط فنی تیم استقلال، تارتار و کادر فنیاش قرار است برای این مسابقه چه سیستمی برگزینند؟ آیا در اختیار نداشتن ابوالفضل جلالی در دفاع چپ و عدم اعتماد به علیرضا هماییفر جوان دوباره باعث خواهد شد تا مثل دو مسابقه اخیر مهدی تیکدری وینگر را در یک پست غیرتخصصی ببینیم؟ آیا امکان استفاده از سیستم سه دفاعه برای اولینبار به عنوان سیستم پایه وجود دارد؟ آیا در صورت استفاده مجدد از تیکدری در دفاع چپ و ترکیب ثابت خط دفاع، ارنج خط میانی و حمله نیز ثابت خواهد ماند؟ آیا تارتار دوباره با دو مهاجم نوک بازی خواهد کرد یا مثل بازی با تراکتور از سه هافبک مرکزی و یک مهاجم نوک بهره میبرد؟
اینها پرسشهایی است که در این دو روز میتواند مورد بحث هواداران پرسپولیس، کارشناسان و پیشکسوتان سرخ باشد و با توجه به اهمیت دربی حتماً بیشتر از بازیهای قبل درباره ارنج و سیستم مدنظر کادر فنی صحبت خواهد شد و البته حجم گمانهزنیها نیز بیشتر است.
با این وجود با توجه به درسی که کادر فنی پرسپولیس از بازی دشوار و تاکتیکی مقابل تراکتور گرفته اگر قرار بر استفاده از سه هافبک مرکزی باشد باید شرح وظایف و نحوه قرار گرفتن آنها در میدان به گونهای باشد که این سه نفر به شکل یک مثلث با رأس جلو و هافبک تهاجمی نزدیک به مهاجم بازی کنند. اشتباهی که در بازی تراکتور اتفاق افتاد این بود که این مثلث وارونه بود و رأس عقب داشت(پورعلی) و دو هافبک به عنوان بازو و مثل بازیکن پست 8 روی دست او بازی میکردند که چندان جلو نمیرفتند و در حمله نقشی نداشتند(خدابندهلو و لطیفیفر).
با این حال نمایش محمد خدابندهلو در بازی ملوان نشان داد او در شرایطی که فقدان هافبک بازیساز در تیم حس میشود و البته یاسین سلمانی هم هنوز مورد وثوق تارتار نیست، میتواند مأموریت قرار گرفتن در رأس مثلث خط میانی را انجام دهد و پشت سر او لطیفیفر یا باکیچ در پست 8 و پورعلی در پست شش بازی کنند.
در این صورت احتمالاً بیفوما و محبی همچنان وینگرهای چپ و راست هستند و عمری و اورونوف گزینههای جانشینی به حساب میآیند و علیپور در نوک حمله بازی خواهد کرد.
احتمال دیگر تکرار سیستم و ارنج بازی با ملوان است که با حضور دو مهاجم نوک(علیپور و سرگیف) تهاجمی و جذاب به نظر میرسد اما یک ریسک بزرگ دارد و آن اینکه از حیث مالکیت و پیروزی در نبردهای میانه میدان تیم تارتار دست بالا را نداشته باشد. پرسپولیس با وجود برتری پرگل مقابل ملوان و خلق موقعیتهای متعدد از حیث برتری خط میانی و فوتبال مالکانه نسبت به حریفش(در زمان بازی 11 به 11) به وضوح مشکل داشت و اگر قرار باشد تارتار ابتدا کنترل میانه میدان را در دست بگیرد و بعد دنبال طرحریزی حملات باشد نیاز به استفاده از سه هافبک مرکزی خواهد داشت که باید دید او در مشورت با همکارانش چه تصمیمی خواهد گرفت.