در مسابقه خانگی که شاید مهدی تارتار و کادرفنیاش میتوانستند با اعتماد به علیرضا هماییفر و فیکس کردن او مقابل هواداران، یک پله او را جلو بیندازند و به فرم دلخواه خود نزدیک کنند باز هم مهدی تیکدری در دفاع چپ بازی کرد. در بازی تراکتور قدرت جناح راست حریف و بازی مقابل یک تیم پرستاره باعث شده بود تا کادرفنی پرسپولیس در تصمیمی ریسکی و غیرقابل پیشبینی از تیکدری در دفاع چپ استفاده کند. بازیکنی که بعد از سهدفاعه شدن سرخها در نقش وینگ بک چپ هم بازی کرد و نمایش بیاشتباه و قابل قبولی داشت. با وجود این در دیدار مقابل ملوان باز هم از این بازیکن در دفاع چپ استفاده شد که با توجه به شرایط مسابقه عجیب به نظر میرسید. تیکدری در حالی بیش از 100دقیقه بهعنوان مدافع چپ بازی کرد که حداقل بعد از 10نفره شدن حریف و قطعی شدن پیروزی میشد به هماییفر میدان داد و او را برای شرایط حساس بعدی آماده کرد. البته که تیکدری در پست خودش بد کار نکرد اما کار ویژهای هم انجام نداد و در کارهای ترکیبی خیلی موفق نبود. این در حالی است که او ذاتاً یک وینگر توانمند است که در گلگهر و پیش چشم تارتار توانمندیهایش را ثابت کرده است. او ضربات آخر را خوب و بهتر از بقیه وینگرهای پرسپولیس میزند و یک وینگر گلزن به حساب میآید. او فصل قبل دروازه پرسپولیس را باز کرد اما در لباس سرخ پرسپولیس فقط 30دقیقه مقابل شمسآذر در پست خودش بازی کرده و در روزهایی که محبی، اورونوف و عمری موقعیت از دست میدهند او در دفاع چپ حیف میشود.
