شاید مربی خارجی در ریکرو شانس سکو را بیشتر میکرد
رضوی: تیروکمان بوی مدال میدهد
تیروکمان ایران بعد از ناکامی در هانگژو، این بار با هدف جبران به ناگویا میرود. رشتهای که اگرچه در سالهای اخیر فاصلهاش با مدالهای بازیهای آسیایی بیشتر شده، اما همچنان در برخی مادهها میتواند برای سکو بجنگد. حالا همه چشمها به دست کمانداران است و اینکه آیا آنها میتوانند در ناگویا مدال بگیرند، سؤالی است که ساسان رضوی، کارشناس این رشته، در این مصاحبه به آن پاسخ داده است.
شرایط تیروکمان ایران را برای حضور در ناگویا چطور میبینید؟
تیمها در بخش مردان کامپوند، زنان و مردان و ریکرو مردان با سهمیه کامل راهی مسابقات میشوند، اما در ریکرو بانوان فقط یک نماینده داریم که همین موضوع باعث شده شانس حضور در بخش تیمی را از دست بدهیم. اما فارغ از این مسائل، ملیپوشان با توجه به اردوهای اخیر، آمادگی بسیار مطلوبی دارند و رکوردهای خوبی هم ثبت کردهاند. من فکر میکنم مدال تیروکمان در ناگویا دور از دسترس نیست، اما به هر جهت کار سخت است.
در کدام مادهها شانس بیشتری برای مدال وجود دارد؟
ما در کامپوند تیمی بانوان و مردان، همچنین ریکرو تیمی مردان، شانس خوبی داریم. در حال حاضر رکوردهای ملیپوشان ریکرو در سطح جهانی است و من مطمئن هستم اگر شرایط خوب پیش برود، احتمال کسب مدال وجود دارد؛ چرا که بوی مدال میآید.
اگر بعد از قطع همکاری با مربی کرهای، باز هم مربی خارجی جذب میشد، شانس ملیپوشان در ناگویا بیشتر نبود؟
هرکسی در اینباره نظری دارد، اما من فکر میکنم همهچیز به نحوه آمادهسازی و رکوردها بستگی دارد؛ چه با مربی کرهای و چه ایرانی. مهمترین موضوع، مسأله روحی، روانی و ذهنیت برنده است. شاید حضور مربی کرهای میتوانست در بخش ریکرو کمک بیشتری کند، اما به هر حال شرایط ادامه همکاری فراهم نبود.
در حال حاضر فقط باید روی ذهن ملیپوشان کار شود؛ چرا که اگر از نظر روانی شرایط خوبی داشته باشند، نتایج خوبی ثبت میکنند. لیلا سخایی هم مربی خوب و باتجربهای است، اما برای حضور در میدان بزرگ بازیهای آسیایی، اگر مربیای با دانش روز در کنارش بود، خیلی بهتر میشد و قطعاً در نتایج تیم تأثیرگذار بود.
اما اسماعیل عبادی سرمربی کامپوند، از قهرمانان باسابقه و اسطوره تیروکمان ایران است که از نظر فنی میتواند تأثیر خوبی روی ملیپوشان کامپوند بگذارد و در این بخش نگرانی وجود ندارد.