فرزانه فصیحی و گلایههای تکراری
دویدن در حاشیه
محسن وظیفه
خبرنگار
چند روزی از انتشار استوری گلایهآمیز فرزانه فصیحی، دونده تیم ملی درباره این موضوع که چرا به او اجازه داده نشده برای حضور در مسابقات قهرمانی جهان ثبتنام کند، گذشته است؛ اما به نظر میرسد این استوری، فارغ از نحوه طرح گلایهها، نیازمند یک پاسخ جدی و البته شفاف است.
سطح و ادبیات این گلایهها به اندازهای نخنما و تکراری بود که حتی بسیاری از خبرگزاریها نیز چندان به آن نپرداختند و عمدتاً برخی رسانههای بیگانه به آن پرداختند. اما اصل ماجرا نیازمند راستیآزمایی است تا مشخص شود آیا واقعاً فدراسیون دوومیدانی صرفاً بهدلیل مسائل غیرورزشی مانع از ثبتنام فصیحی در مسابقات قهرمانی جهان شده یا دلایل و ملاحظات دیگری نیز در این تصمیم دخیل بوده است.
فرزانه فصیحی طی یک سال گذشته تقریباً در دو رویداد بینالمللی شرکت کرده است؛ مسابقات بوداپست مجارستان و رقابتهای ارفورت آلمان. او در مجارستان با ثبت زمان ۷.۳۱ ثانیه به مقام نخست رسید. این در حالی است که رکوردهای دوندگان سطح بالای مسابقات قهرمانی جهان معمولاً در محدوده ۷.۰۰ تا ۷.۱۵ ثانیه قرار دارد. البته این به معنای ضعیف بودن رکورد فصیحی در بوداپست نیست، اما واقعیت این است که سطح شرکتکنندگان آن مسابقه به اندازهای بالا نبوده که بتوان از مقام نخست او، ارزیابی دقیقی از شرایطش در سطح جهانی داشت.
بهترین رکورد فصیحی نیز ۷.۲۰ ثانیه است؛ رکوردی که با آن در سال ۲۰۲۴ به مدال طلای مسابقات داخل سالن قهرمانی آسیا دست پیدا کرد.
هر دو رویداد در سال ۲۰۲۶ برگزار شدهاند و بجز این دو مسابقه، عملاً اطلاعات چندانی از حضور فصیحی در سایر رقابتها در دست نیست. او نه در اردوهای تیم ملی حضور داشته و نه در مسابقات جایزه بزرگ داخلی شرکت کرده است، اما در عین حال انتظار داشته فدراسیون نام او را برای حضور در مسابقات قهرمانی جهان ارسال کند. همین مسأله یکی از پرسشهای اصلی درباره این ماجراست.
فصیحی مدعی شده است که فدراسیون به دلیل مسائل غیرورزشی مانع از حضور او در مسابقات قهرمانی جهان شده، اما بررسی اتفاقات یک سال اخیر، پرسش دیگری را مطرح میکند. اگر موضوع صرفاً غیرورزشی بوده، چرا همین فدراسیون در سه دوره مسابقات جایزه بزرگ از او برای حضور در رقابتها دعوت کرده است؟ اما فصیحی در هیچکدام از این سه رویداد شرکت نکرده است.
مسابقات جایزه بزرگ بندرترکمن، جایزه بزرگ البرز و جایزه بزرگ تهران، سه رویدادی بودند که اتفاقاً میتوانستند فرصتی برای حضور فصیحی در رقابتهای داخلی و فراهم شدن شرایط لازم برای حضور او در بازیهای آسیایی باشند. بنابراین نمیتوان بهسادگی از کنار این پرسش عبور کرد که اگر فدراسیون قصد کنار گذاشتن او را داشته، چرا در چند نوبت از او برای حضور در مسابقات دعوت کرده است؟
انتقاد از عملکرد فدراسیون حق هر ورزشکاری است و فدراسیون نیز باید درباره تصمیمات خود، بهخصوص در قبال ورزشکاران ملیپوش و مدعی، پاسخگو و شفاف باشد. اما انتظار متقابل از ورزشکار نیز این است که برای حضور در تیم ملی و رسیدن به مسابقات مهم، در چهارچوب برنامههای داخلی و رقابتهای تعیینکننده حاضر شود و توانایی خود را در میدان مسابقه به اثبات برساند.
بهنظر میرسد فصیحی نیز باید در این مسیر، «دستفرمان» خود را تغییر دهد؛ بهجای دویدن در حاشیه، وارد میدان مسابقه شود و برای کسب مدال بدود. چراکه اعتبار یک ورزشکار در نهایت بیش از هر چیز با عملکرد او در پیست و نتیجهای که بهدست میآورد، سنجیده میشود.
البته اگر مسأله فراتر از این موارد است، انتظار میرود فصیحی با ارائه مستندات و توضیحات روشن، ابهامات موجود را برطرف کند.
مسابقات داخل سالن قهرمانی جهان اول فروردین برگزار شده و اکنون پنج ماه از برگزاری آن گذشته است. بنابراین طبیعی است که طرح گلایهها با چنین فاصله زمانی، پرسشهایی را درباره چرایی و زمانبندی این اعتراضات ایجاد کند. ، اگر قرار است اعتراضی مطرح شود، بهتر است با مستندات و در زمان مناسب باشد؛ همانطور که اگر فدراسیون نیز تصمیمی گرفته، باید مسئولیت آن را بپذیرد و درباره دلایلش پاسخگو باشد.مگر اینکه فصیحی به دنبال داستان دیگری باشد که ما از آن بی خبریم!