شکست لحظه آخری و ابهام در نحوه آمادهسازی تیم ملی کشتی آزاد جوانان
پیشرفت یا پسرفت؟
محسن وظیفه
خبرنگار
تیم ملی کشتی آزاد شانس کسب مدال طلا در وزن 92 کیلوگرم را داشت اما این مدال طلا در لحظه آخر از دست رفت تا تیم ایران روی دور ناکامی قرار بگیرد. ابوالفضل رحمانی در وزن 92 کیلوگرم قرعه بسیار مناسبی را داشت و تا فینال بدون مزاحمت رفت و در فینال هم در حالی باید برای کسب مدال طلا تلاش میکرد که نه از روسیه خبری بود و نه از آمریکا اما با اینحال باز هم رحمانی نتوانست به برتری برسد و اولین طلای تیم کشتی آزاد جوانان را در مسابقات قهرمانی جهان به دست بیاورد. حریف رحمانی در دیدار فینال، ساندرو کوراشویلی از گرجستان بود که تا لحظات پایانی رحمانی این مسابقه را 2 بر صفر جلو بود اما در صدم ثانیه مقابل حریفش شکست خورد تا شانس کسب مدال طلا را از دست بدهد. این ناکامی بزرگ هزار و یک سؤال را به وجود آورده که چرا باید این اتفاق رخ بدهد.
شاید در برخورد اول این موضوع در ذهن برخی شکل بگیرد که در ردهسنی جوانان طبیعی است که این اتفاقات رخ بدهد اما واقعیت این است که ابوالفضل رحمانی، کشتیگیر با تجربهای است و اگر شانس حضور در این مسابقات را کسب کرده دقیقاً به خاطر این بوده که بتواند در راه کسب نتیجه به تیم کمک کند.
ابوالفضل رحمانی مدال طلای قهرمانی آسیا در رده سنی بزرگسالان را در سال 2025 کسب کرده و در همان سال هم قهرمان جوانان آسیا شد و حتی این فرصت را داشت که به المپیک برسد و یا برای مسابقات قهرمانی جهان در رده سنی بزرگسالان انتخاب شود و برای این کار با کامران هم کشتی گرفت و حسابی هم او را به زحمت انداخت اما مشخص نیست که حالا چه بلایی سر او آمده که در رده سنی جوانان چنین شکستی را متحمل میشود.
رحمانی در تمام این سالها در اردوی تیم ملی بوده و وقتی اولینبار در رده سنی جوانان سال 2024 و زمان سرمربیگری غلامرضا محمدی کشتی گرفت، او وعده داد که رحمانی میتواند خیلی زود جای حسن یزدانی را بگیرد اما یزدانی با دو بار جراحی کتف باز هم به تیم ملی بزرگسالان برگشته است و هنوز رحمانی در رده سنی جوانان میبازد.
همین است که این سؤال به وجود میآید که دقیقاً در اردوی تیم ملی چه میگذرد و کشتیگیران چه یاد میگیرند؟ چگونه میشود که کشتیگیران ژاپن و آمریکا با 20 سال، پخته و بیاشتباه کشتی میگیرند اما کشتیگیران ایران با 20 سال هنوز نیاز به آموزش دارند.
شاید رحمانی و حتی کادرفنی تیم ملی کشتی آزاد دیدار فینال اوزان 57 و 65 کیلوگرم را بارها ببینند تا شاید متوجه شوند که چه اتفاقی رخ میدهد که یک کشتیگیر تا لحظه آخر برای نباختن و برای رسیدن به مدال میجنگد. این جنگیدنها در دیدار فینال یک مسابقه قهرمانی جهان به طور اتفاقی در همان یک مسابقه رخ نمیدهد بلکه حتماً بارها و بارها در اردوی تیم ملی تکرار شده است.
البته باختهای بد ایران در این دوره از مسابقات کشتی آزاد فقط به ابوالفضل رحمانی مربوط نمیشود و ممیوند و توحید نوری یا حتی سبحان اسمی شکستهای بدی را خوردند که نیاز است فدراسیون کشتی این موضوع را بررسی کند که در روزهایی که این فدراسیون با صرف هزینههای زیاد اردوهای تیم ملی را حتی در زمان جنگ هم تعطیل نکرد، چه اتفاقی در اردوهای تیم ملی رخ میدهد.