با حدس و گمان نمیتوان قضاوت کرد
مهمترین چالش مسابقه VAR بود
یاسر همرنگ
کارشناس داوری
قضاوت بیژن حیدری در دیدار نساجی مازندران و استقلال در مجموع تحت تأثیر فضای نسبتاً آرام مسابقه قرار داشت و داور توانست کنترل قابل قبولی بر جریان بازی داشته باشد. با این حال، عملکرد او خالی از ایراد نبود و مهمترین نقطه ضعف قضاوت حیدری را میتوان در عدم یکنواختی در برخورد با خطاهای مشابه جستوجو کرد.
سه کارت زردی که در جریان مسابقه صادر شد، در مجموع تصمیماتی قابل دفاع بودند و در صحنه خطای صالح حردانی نیز تشخیص داور برای اعلام خطا و نشان دادن کارت زرد، تصمیمی منطقی به نظر میرسید.
با این حال، در دقایق ابتدایی مسابقه چند برخورد فیزیکی مشابه از سوی بازیکنان نساجی با بازیکنان استقلال رخ داد که واکنش یکسانی از سوی داور دریافت نکرد. این مسأله اگرچه در نهایت تأثیر مستقیمی بر نتیجه مسابقه نداشت، اما میتوانست در ادامه حساسیت و تنش بازی را افزایش دهد. یکی از مهمترین اصول قضاوت در چنین مسابقاتی، حفظ یک معیار ثابت در برخورد با خطاهای مشابه است؛ موضوعی که در این دیدار میتوانست با دقت بیشتری رعایت شود.
اما شاید مهمترین چالش این مسابقه، نه عملکرد مستقیم داور، بلکه شرایط استفاده از سیستم کمکداور ویدیویی (VAR) بود. صحنه مربوط به کارت زرد یاسر آسانی، به دلیل کیفیت نامناسب تصاویر و محدودیت در دسترسی به زوایای مختلف، همچنان با ابهام همراه است. وقتی تصاویر موجود نتوانند جزئیات یک صحنه حساس را بهوضوح نشان دهند، قضاوت درباره درستی یا نادرستی تصمیم داور نیز بهجای استناد به شواهد تصویری، به حدس و گمان نزدیک میشود.
این همان مشکلی است که فوتبال ایران طی سالهای اخیر بارها با آن مواجه بوده است؛ VAR زمانی میتواند به تصمیم درست کمک کند که تصاویر کافی، باکیفیت و از زوایای مناسب در اختیار تیم داوری قرار داشته باشد.