ماجراجویی بدمینتون زیر سایه غولهای جهان
مأموریت غیرممکن
فائزه زمانی
خبرنگار
ناگویا برای بدمینتون ایران، دستکم در شرایط فعلی، مقصدی برای کسب مدال نیست. فاصله بدمینتون ایران با قدرتهای مطلق آسیا همچنان آنقدر زیاد است که صحبت از قرار گرفتن روی سکوی بازیهای آسیایی، بیش از آنکه یک انتظار منطقی باشد، به رؤیایی بلندمدت شباهت دارد. با این حال، حضور دو نماینده جوان ایران، آیسان شوریده و نیما رستمپور، در این رقابتها میتواند فرصتی ارزشمند برای محک خوردن در بالاترین سطح بدمینتون قاره باشد؛ فرصتی برای کسب تجربه، سنجش تواناییها و نشان دادن ظرفیتهای نسل جدید این رشته.
واقعیت این است که بدمینتون ایران در سالهای اخیر تغییر بنیادینی را تجربه نکرده و همچنان با فاصلهای محسوس نسبت به سطح نخست آسیا و جهان حرکت میکند. این در حالی است که آسیا همچنان مرکز ثقل بدمینتون جهان به شمار میرود و بخش قابل توجهی از قهرمانان جهان و المپیک از کشورهای آسیایی برخاستهاند. در چنین شرایطی، انتظار کسب مدال از نمایندگان ایران در بازیهای آسیایی، نگاهی غیرواقعبینانه است و باید اهداف را متناسب با ظرفیتهای موجود تعریف کرد.
البته نمیتوان تلاشهای انجامشده برای آمادهسازی ملیپوشان را نادیده گرفت. برگزاری اردوهای داخلی و حضور در مسابقات و کمپهای خارجی، بخشی از برنامه فدراسیون برای افزایش سطح آمادگی این دو بازیکن بوده است. نیما رستمپور در روزهای اخیر ابتدا در رقابتهای سنگاپور شرکت کرد و سپس راهی کمپ تمرینی مالزی شد. او پس از حضور در مسابقات مالزی به ایران بازخواهد گشت تا روند آمادهسازی خود را در اردوهای داخلی تا زمان آغاز بازیهای آسیایی ادامه دهد.
در سوی دیگر، آیسان شوریده نیز در کمپ مالزی حضور داشت، اما مسیر آمادهسازی او با رستمپور متفاوت بود. با توجه به حضورش در رقابتهای قهرمانی آسیا، او زودتر به ایران بازگشت تا برای این رویداد مهم آماده شود. نکته قابل توجه این است که مسابقات قهرمانی آسیا، صرفنظر از نتیجه نهایی، میتواند برای شوریده یک میدان تدارکاتی ارزشمند باشد؛ رقابتی در بالاترین سطح قاره که فرصت ارزیابی دقیق تواناییهای فنی او را فراهم میکند.
با این حال، مسأله اصلی فراتر از برنامههای کوتاهمدت آمادهسازی است. بدمینتون ایران سالهاست با مشکلات ساختاری دستوپنجه نرم میکند و فاصله آن با کشورهای صاحبنام این رشته، تنها با برگزاری چند اردو یا اعزام به چند مسابقه جبران نخواهد شد. کشورهایی مانند چین، ژاپن، کره جنوبی، اندونزی و مالزی، سالهاست با سرمایهگذاری مستمر، استعدادیابی هدفمند و حضور مداوم در رقابتهای بینالمللی، جایگاه خود را تثبیت کردهاند؛ در حالی که بدمینتون ایران هنوز نتوانسته برنامهای بلندمدت و پایدار برای کاهش این فاصله ارائه کند.
در چنین شرایطی، نگاه به حضور دو نماینده ایران در ناگویا باید فراتر از مدال باشد. آنچه اهمیت بیشتری دارد، کیفیت عملکرد، جسارت در میدان مسابقه و توانایی ایستادگی برابر حریفان قدرتمند است. انتظار از شوریده و رستمپور باید واقعبینانه باشد؛ چرا که حتی عبور از چند مرحله مسابقات نیز میتواند برای بدمینتون ایران یک دستاورد قابل توجه محسوب شود.
مهمتر از نتیجه نهایی، ارائه نمایشی قابل قبول از نظر فنی است؛ اینکه این دو بازیکن بدون توجه به نام و جایگاه حریفان، با اعتمادبهنفس وارد زمین شوند، از حضور در میدان بزرگ ناگویا هراس نداشته باشند و بتوانند دستکم یک یا دو پیروزی به دست آورند. اگر شوریده و رستمپور موفق شوند با ارائه عملکردی مناسب چند گام در جدول مسابقات پیش بروند، میتوان حضور آنها را تجربهای موفق ارزیابی کرد.
بدمینتون ایران برای رسیدن به سطح نخست آسیا همچنان راهی طولانی در پیش دارد. موفقیت در این رشته نیازمند برنامهای مستمر، استعدادیابی علمی، حضور منظم در مسابقات بینالمللی، بهرهگیری از دانش روز علوم ورزشی، حمایت پایدار و همچنین تعامل مؤثر با رسانههاست. تجربه نشان داده است که اعزام مقطعی ورزشکاران به چند رقابت خارجی، بهتنهایی نمیتواند شکاف موجود را از میان بردارد.
با وجود همه این چالشها، تاریــــــخ بدمینتون ایران نشان میدهد که استعداد در این رشته وجود دارد و نسلهای مختلف برای ارتقای جایگاه آن تلاش کردهاند. شاید ناگویا سکوی پرتاب بزرگی برای بدمینتون ایران نباشد، اما میتواند یکی از ایستگاههای مهم در مسیر پیشرفت این رشته باشد؛ مسیری که تنها با برنامهریزی دقیق، نگاه کارشناسانه و حمایت همهجانبه به نتیجه خواهد رسید. شاید روزی یکی از همین جوانان بتواند نام بدمینتون ایران را در سطح آسیا و جهان مطرح کند، اما تا رسیدن به آن روز، باید واقعیتها را پذیرفت و از نگاههای خوشبینانه و غیرواقعبینانه فاصله گرفت.
آیسان شوریده
پدیده بدمینتون زنجان به رغم سن کم، در رقابتهای انتخابی تیم ملی به میزبانی قزوین، با عبور از هفت خان رستم قهرمان ایران شد تا بلیت ناگویا را رزرو کند. نکته مهم درباره این ورزشکار جوان این است که او با کسب این جواز، اولین بانوی بدمینتونباز زنجانی است که در بازیهای آسیایی به میدان میرود. او اخیراً عملکرد بسیار خوبی داشته و حتی در روزهایی که به دلیل شرایط کشور تمرین بسیاری از ورزشکاران با محدودیت مواجه شده، تمرینات منظم و مؤثری را پشت سر گذاشته بود تا جایی که آمادگی جسمانی او در مسابقات انتخابی کاملاً مشهود بود و حالا امید است که در ناگویا هم بتواند بازیهای جسورانهای ارائه دهد.
نیما رستمپور
او از کوچههای خانیآباد در جنوب تهران حالا خود را به ناگویا رسانده است.
رستمپور در مرحله نهایی انتخابی تیم ملی بدمینتون، در تهران موفق شد تمام رقیبان خود را شکست دهد و سهمیه بازیهای آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ را بگیرد.
او که قبل از این در قالب تیم دانشجویان در مسابقات روسیه موفق به کسب مدال نقره شده بود، از مهرههای ارزنده این رشته است که اولین تجربه خود را در بازیهای آسیایی خواهد داشت. هرچند نمیشود امیدی به مدال او داشت اما به نظر میرسد با توجه به روحیه جنگندهاش، تا آخرین لحظه برای حضوری مؤثر در ناگویا بجنگد.
آقایی
بدمینتون
بدمینتون یکی از رشتههایی است که همیشه در رقابتها حضور داشته و البته هم هیچ وقت نتوانسته به مدال دست پیدا کند.
کسی هم از این رشته توقع کسب مدال را به آن شکل نداشته است.
بدمینتون از 1974 تهران در بازیهای آسیایی و در 13 دوره حضور داشته که البته هیچ وقت هم نتوانسته به مدال برسد اما با اینحال باید از این رشته تعریف کرد.
درست است که بدمینتون ایران در بازیهای آسیایی همیشه بازنده بوده اما نمیتوان آنها را در کنار دیگر رشتههای بازنده قرار داد چرا که دو ورزشکار به دنیا معرفی کرده که هر دو نفر واقعاً از مفاخر ورزش ایران شدند.
سالها نام کاوه محرابی و ثریا آقایی را در ترکیب تیم ملی بدمینتون شنیدیم و کاوه در یک دوره و ثریا آقایی هم در دو دوره بازیها حضور داشتند و حالا کاوه محرابی مسئولیت حوزه روابط و تعامل با ورزشکاران و برنامههای مرتبط با IOC را بر عهده دارد. همچنین ریاست کمیسیون ورزشکاران فدراسیون جهانی بدمینتون هم یکی دیگر از افتخاراتی بود که محرابی در عرصه دیپلماسی به دست آورد.
ثریا آقایی هم که چندی پیش به عنوان عضو هیأت اجرایی کمیته بینالمللی المپیک انتخاب شده است؛ این دو مسئولیت برای ورزش ایران بسیار مهم و ارزنده بوده و از به دست آوردن هر مدالی در بازیهای آسیایی مهمتر هستند.
کاری که این دو ورزشکار در بدمینتون انجام دادند بسیاری از قهرمانان ایران که مدال طلای المپیک و جهان را هم دارند هیچ وقت نتوانستند انجام بدهند.