فصل جبران ناکامیها
سینا حسینی
خبرنگار
قرعه نمایندگان ایران در فصل جدید رقابتهای باشگاهی آسیا، دستکم روی کاغذ، چندان نامهربان نیست. استقلال و تراکتور در لیگ نخبگان آسیا با تیمهای العین، السد، شبابالاهلی، نفتچی، الغرافه، الوصل، پاختاکور و الشمال روبهرو خواهند شد و نکته مهمتر اینکه هیچکدام از قدرتهای عربستانی، یعنی الهلال، النصر، الاهلی، الاتحاد و القادسیه، در مسیر آنها قرار نگرفتهاند. این قرعه را میتوان یک امتیاز دانست، اما تبدیل آن به «قرعه آسان» چندان منطقی نیست؛ چراکه فوتبال باشگاهی ایران در سالهای اخیر بارها نشان داده مشکل فقط کیفیت حریف نیست، بلکه ناتوانی در مدیریت مسابقات بزرگ، ضعف عمق ترکیب و بیثباتی فنی هم نقش تعیینکنندهای دارد. برای استقلال و تراکتور، نبود تیمهای بزرگ عربستانی یک فرصت است؛ فرصتی برای جمعآوری امتیاز، صعود و بازگرداندن اعتماد ازدسترفته فوتبال ایران در بالاترین سطح قاره. اما اگر این فرصت هم بهانهای برای توجیه ناکامی شود، تفاوتی با گذشته نخواهد داشت. استقلال پس از فصلهای پرحاشیه و تراکتور نیز پس از تجربههای نهچندان موفق گذشته، بیش از هر چیز به تیمی منسجم، برنامهریزی حرفهای و تصمیمهای درست در نقلوانتقالات نیاز دارند. قرعه خوب زمانی ارزش دارد که باشگاه بتواند از آن استفاده کند. در سطح دوم آسیا، گلگهر سیرجان با الجزیره امارات، المحرق بحرین و آرکاداغ ترکمنستان همگروه شده است. این گروه، دستکم از نظر نام و سابقه، فرصتی جدی برای نماینده ایران ایجاد میکند. گلگهر که حضورش در این مسابقات پس از کشوقوسهای فراوان قطعی شد، نباید صرفاً برای تجربهاندوزی وارد میدان شود. مسأله اصلی فوتبال ایران دیگر کمبود فرصت نیست؛ مشکل، استفاده نکردن از فرصتهاست. سالهاست تیمهای ایرانی با قرعههای متفاوت وارد آسیا میشوند اما اغلب نتیجه نهایی به یک چرخه تکراری از امید، هیجان و حذف ختم میشود. این بار انتظار زیادی نیست اگر از استقلال، تراکتور و گلگهر بخواهیم حداقل از ظرفیت قرعه خود استفاده کنند. ناکامی در آسیا دیگر نباید به «قدرت حریفان» نسبت داده شود؛ بخشی از مسئولیت، متوجه خود فوتبال ایران است.