از روزهای طلایی تا کابوس بیمدالی
بوکس در جستوجوی رؤیای گمشده
فائزه زمانی
خبرنگار
بوکس ایران در آستانه بازیهای آسیایی ناگویا در شرایطی راهی این میدان میشود که فاصله محسوسی میان وضعیت امروز این رشته و روزهای پرافتخار گذشته وجود دارد. رشتهای که سالها یکی از امیدهای اصلی کاروان ایران برای کسب مدال در بازیهای آسیایی بود، حالا با ترکیبی جوان و کمتجربه و البته حاشیههای فراوان، راهی ناگویا میشود.
به رغم وعدههای تبلیغاتی بسیار مبنی بر بازسازی و احیای این رشته توسط روحالله حسینی، نتایج بهدستآمده در میادین بینالمللی و شرایط فعلی تیم ملی نشان میدهد که بوکس ایران همچنان با مشکلات جدی دستوپنجه نرم میکند. ناکامیهای اخیر و کاهش حضور مؤثر ملیپوشان در تورنمنتهای معتبر، این رشته را در حالت اغما قرار داده است.
حضور ایران در ناگویا هم در شرایطی رقم خورده که ابتدا احتمال اعزام کاروانی کیفی مطرح بود و همین مسأله میتوانست تعداد سهمیههای بوکس را به حداقل برساند اما با تغییر این سیاست، در نهایت 5 بوکسور مرد و 2 بوکسور زن، جواز حضور در بازیهای آسیایی را به دست آوردهاند؛ هرچند در بخش بانوان، این حضور بیشتر از آنکه با انتظار نتیجهگیری همراه باشد، رویکردی حمایتی برای توسعه بوکس زنان تلقی میشود.
یکی از مهمترین ابهامات پیرامون تیم اعزامی، نحوه انتخاب نفرات است. در حالی که برخی قهرمانان و چهرههای این رشته نسبت به برگزار نشدن انتخابی تیم ملی اعتراض داشتهاند، ترکیب نهایی بدون برگزاری رقابتی که بتواند معیار روشنی برای انتخاب ملیپوشان باشد، شکل گرفته است. همین موضوع هم باعث شده انتقادها درباره فرآیند انتخاب نفرات ادامه داشته باشد. از طرفی دیگر، آمار و نتایج اخیر هم چندان امیدوارکننده نیست. بوکس ایران 12 سال است که در بازیهای آسیایی موفق به کسب مدال نشده و این رشته مدتهاست از حضور مستمر و قدرتمند در برخی تورنمنتهای مهم، از جمله رقابتهای قهرمانی آسیا، فاصله گرفته است. در چنین شرایطی، انتظار کسب مدال از میدانی در سطح بازیهای آسیایی بسیار دشوار به نظر میرسد.
در ترکیب مردان تنها 2 بوکسور تجربه حضور در رقابتهای بزرگ را دارند و 3 نفر دیگر برای اولین بار در چنین سطحی روی رینگ خواهند رفت. جوانگرایی اگرچه میتواند سرمایهای برای آینده باشد، اما در مسابقاتی که کوچکترین اشتباه ممکن است به حذف منجر شود، کمبود تجربه میتواند هزینه سنگینی داشته باشد.
در بخش زنان هم 2 نماینده ایران در شرایطی راهی ناگویا میشوند که بوکس زنان هنوز در ابتدای مسیر توسعه قرار دارد. بنابراین نمیتوان انتظار نتیجه از آنها داشت. بوکس ایران زمانی یکی از قدرتهای آسیا بود و مدالهای این رشته سهم قابل توجهی در موفقیت کاروان ایران داشت. اما امروز، شرایط به گونهای است که به جای صحبت از تعداد مدالها، باید ابتدا درباره امکان بازگشت بوکس به جمع مدعیان آسیا صحبت کرد؛ مسیری که به نظر میرسد بیشتر از هر چیز به برنامهریزی بلندمدت، حضور مستمر در تورنمنتها و ایجاد یک ساختار شفاف برای تیم ملی نیاز دارد که با این فرمان بعید به نظر میرسد.