در حافظه موقت ذخیره شد...
نگاه ما به فوتبال درست نیست
درودگر: بدون حق پخش، اقتصاد فوتبال ایران اصلاح نمیشود
صادق درودگر در گفت و گو با ایران ورزشی گفت: «به نظر من اساسیترین موضوع در مدل اقتصادی فوتبال ایران، احقاق حق پخش تلویزیونی است. امسال صنایع مادر ما در جریان جنگ تحمیلی اخیر ضربه خوردند و طبیعتاً باید به این موضوع توجه بیشتری داشته باشیم. اگر بتوانیم حق پخش باشگاهها را به شکل واقعی احقاق کنیم، بخش مهمی از مشکلات اقتصادی فوتبال حل خواهد شد. اما این مسأله نیازمند استقلال فدراسیون فوتبال و همچنین قانونمندی در کشور است.»
او ادامه داد: «ما در زمان آقای کفاشیان چند هفته بازیها را پخش نکردیم. سؤال این است که در نهایت چه اتفاقی افتاد؟ واقعیت این است که فوتبال ایران هنوز حق پخش واقعی و قانونی خود را دریافت نمیکند. این موضوع نیازمند استقلال فدراسیون و اجرای قانون است. سالها قبل، در دوره آقای دکتر سجادی، تلاشهای زیادی در این زمینه انجام دادیم و حتی موضوع را به دادگاه کشاندیم، اما در نهایت نتیجهای حاصل نشد. همیشه به ما میگفتند خودتان با تلویزیون مذاکره کرده و این مسأله را حل کنید. در حالی که تا زمانی که تلویزیون و فدراسیون فوتبال به یک جمعبندی مشخص نرسند و قانون در کشور اجرا نشود، نمیتوان انتظار داشت حق پخش واقعی فوتبال به باشگاهها برسد.»
درودگر در ادامه به موضوع تبلیغات محیطی اشاره کرد و گفت: «یکی دیگر از موضوعات مهم، تبلیغات محیطی است. ما در دوره مدیریت آقای آجورلو در استقلال شاهد بودیم که باشگاه وارد این موضوع شد، یک بار درآمد تبلیغات محیطی را در اختیار گرفت و چند هفته بعد چکهای ضمانت آن برگشت خورد و دوباره این موضوع به شکل دیگری ادامه پیدا کرد.»
او افزود: «فرمول تقسیم درآمد تبلیغات محیطی که ۸۰ به ۲۰ بین باشگاهها و سازمان لیگ است، در شرایط فعلی نمیتواند مدل مناسبی باشد. اگر بخواهیم تبلیغات محیطی را به صورت کامل در اختیار باشگاهها قرار دهیم، باشگاههای کوچک ما متضرر خواهند شد و در نهایت بخش عمده سود نصیب باشگاههای بزرگ و بهخصوص دو باشگاه خاص یعنی استقلال و پرسپولیس میشود. بنابراین این مدل هم نمیتواند پاسخگوی نیاز فوتبال ایران باشد و باید درباره آن بازنگری جدی صورت بگیرد.»
این مدیر فوتبال ایران با انتقاد از رویکرد فعلی باشگاهها اظهار داشت: «باشگاههای ما تا زمانی که تغییر دیدگاه نداشته باشند، در مدل اقتصادی فوتبال توفیقی به دست نمیآورند. اینکه یک باشگاه حاضر است دو هزار میلیارد تومان برای جذب بازیکن هزینه کند، اما ۵۰ میلیارد تومان ندارد که یک زمین تمرین استاندارد یا حتی یک ورزشگاه مناسب برای خودش بسازد، نشان میدهد نگاه اقتصادی درستی وجود ندارد.»
درودگر ادامه داد: «وقتی همه تمرکز باشگاه روی نتیجهگیری کوتاهمدت باشد، طبیعی است که دیگر به زیرساخت، آکادمی و پرورش استعداد توجهی نشود. امروز ما دیگر به اندازه گذشته بازیکنان جوان و بااستعداد را در فوتبال کشورمان نمیبینیم. دلیلش این است که توجه لازم به آکادمیها نمیشود. در بسیاری از باشگاهها آکادمی عملاً مثل یک مدرسه فوتبال اداره میشود، در حالی که آکادمی باید یکی از مهمترین بخشهای اقتصادی و فنی باشگاه باشد.»
او هشدار داد: «ادامه این روند در نهایت به تیمهای ملی ما هم ضربه میزند. وقتی بازیکنسازی نداشته باشیم و باشگاهها فقط به دنبال خرید بازیکن برای نتیجهگیری کوتاهمدت باشند، تیمهای ملی ما هم به مرور ضعیف و ضعیفتر خواهند شد. فوتبال حرفهای فقط خرید بازیکن گرانقیمت نیست؛ باشگاه حرفهای باید بتواند بازیکن تولید کند، زیرساخت داشته باشد و از ظرفیتهای اقتصادی خودش درآمد ایجاد کند.»
درودگر در پایان با اشاره به افزایش تعداد تیمهای لیگ برتر و بیشتر شدن تعداد مسابقات گفت: «امروز تعداد تیمها بیشتر شده و طبیعتاً تعداد بازیها نیز افزایش پیدا کرده است. این یعنی ظرفیت درآمدزایی فوتبال از محل تبلیغات محیطی و حق پخش هم میتواند بیشتر شود. البته در کنار آن، هزینه سفر و اقامت تیمها نیز افزایش پیدا میکند و باید برای این هزینهها هم فکری شود.»
او تأکید کرد: «مسئولان ورزش کشور و تمام دستگاههای مرتبط باید به این موضوع ورود کنند و برای احقاق حق پخش فوتبال تصمیم جدی بگیرند. درآمد اصلی فوتبال از همین مسیر میتواند تأمین شود. اگر حق پخش به شکل واقعی به فوتبال برسد و در کنار آن، مدل تبلیغات محیطی و ساختار اقتصادی باشگاهها اصلاح شود، میتوان امیدوار بود فوتبال ایران از این وضعیت خارج شود. در غیر این صورت، با افزایش هزینهها و بدون افزایش درآمدهای پایدار، مشکلات اقتصادی باشگاهها هر سال بیشتر خواهد شد.»