فعلاً هیچ خطری نیمکتهای لیگ برتر را تهدید نمیکند
آلترناتیو زیادی در دسترس نیست
اکبر منتشلو
خبرنگار
فصل جدید لیگ برتر با یک تازهوارد آغاز میشود؛ تیم مس شهربابک که با هدایت قاسم شهبا به لیگ برتر صعود کرده و به لطف همین موفقیت هدایت تیمش را همچنان برعهده خواهد داشت. رضا عنایتی هم که با نساجی قهرمان لیگ یک شده بود جایش را به مجتبی حسینی سرمربی سابق آلومینیوم داد تا اراکیها سراغ پیروز قربانی بروند که از فجر جدا شده و رسول خطیبی جایش را گرفته است. عبدالله ویسی هم بعد از چند سال دوری از لیگ برتر به ذوبآهن پیوست و جلال امیدیان کنار رفت.
برخلاف سالهای گذشته که چندین تیم از سرمربیان خارجی استفاده میکردند، در فصل جدید هیچیک از تیمهای لیگ برتر سرمربی خارجی ندارند و هر 18 تیم با مربیان ایرانی وارد مسابقات خواهند شد. اتفاقی کمسابقه که لیگ بیستوششم را از همان ابتدا به یکی از متفاوتترین ادوار تاریخ لیگ برتر تبدیل کرده و تقابل تفکرات مربیان ایرانی را به یکی از جذابترین بخشهای فصل پیشرو بدل خواهد کرد.
حالا اگر سیروس پورموسوی را سرمربی فصل آینده صنعت نفت آبادان بدانیم تکلیف 18 تیم لیگ برتر فصل جدید مشخص میشود. البته اینکه چطور آبادانیها دوباره سراغ پورموسوی رفته که این تیم را در حساسترین شرایط فصل قبل لیگ یک رها کرده(یا باشگاه عذرش را خواسته) سؤالی است که در صورت نهایی شدن این اتفاق باید مسئولان صنعت جواب دهند. شاید هم آنها مربیان بدون تیم فعلی را بررسی کرده و به هیچ نامی نرسیدهاند.
البته سوژه مورد نظر ما تیم دوستداشتنی آبادان نیست بلکه وضعیت مربیان شاغل در لیگ است که به نظر دغدغه زیادی ندارند. همین الان جدا از جواد نکونام و سعید دقیقی مربی مطرح دیگری بدون تیم نیست. به همین دلیل مربیان حاضر در صورت نتیجه نگرفتن هم خیلی به لحاظ از دست دادن جایگاهشان نگران نیستند. شاید آبادانیها با این دو مربی هم مذاکراتی داشتهاند. البته هنوز مربیانی هستند که حتی به واسطه سابقه کمشان شانسهای زیادی برای خود قائلند که مسعود شجاعی یکی از آنهاست. او ابتدا به عنوان بازیکن-سرمربی در تراکتور تجربه هدایت یک تیم را به دست آورد. پس از آن هوادار، مس رفسنجان و صنعت نفت آبادان تیمهایی بودند که او به عنوان سرمربی روی نیمکتشان نشسته است. به هرحال باید منتظر نتایج تیمها در 5-6 هفته ابتدایی نشست. در آن صورت بهتر میتوان در خصوص تغییرات احتمالی نیمکت تیمها صحبت کرد.