به بهانه بازگشت قطعی محبی به فوتبال ایران
لیگ امارات، جاده فوتبال اروپا نیست!
وقتی به سرنوشت بازیکنانی که در طول چند فصل اخیر از فوتبال ایران راهی لیگ برتر امارات شدند نگاه میکنیم، میتوانیم با قطعیت بالا به این نتیجه برسیم که حتی پیوستن به بهترین تیمهای لیگ این کشور و دقایق بازی مناسب در این لیگ نیز نمیتواند مسیر ایدهآلی را برای لژیونر شدن بازیکنان جوان و پدیدههای لیگ برتر ایران فراهم کند. محمدمهدی محبی، آخرین نمونهای بود که پس از یک نیمفصل حضور ناموفق در الاتحاد کلبا، مدتی کوتاه بازگشت قرضی به سپاهان و حالا حضور در پرسپولیس، به لیگ ایران بازگشت و به این جمع میتوان بازیکنانی چون محمدرضا آزادی و شهریار مغانلو را هم اضافه کرد. علاوه بر این شانس بازگشت چهرههایی چون محمد قربانی و احمد نوراللهی به فوتبال ایران نیز افزایش یافته و باید در ادامه نیز شاهد بازگشت سریالی بازیکنان ایرانی لیگ امارات به لیگ برتر باشیم.
برای ستارگان پا به سن گذاشته لیگ برتر که فرصتی برای پیوستن به لیگهای اروپایی ندارند، حضور در لیگ امارات، درآمد بالا و بازی در فشار کمتر نسبت به لیگ ایران منطقی و قابل دفاع محسوب میشود اما تجربه سالهای اخیر باید برای بازیکنان جوانی چون محبی، مبین دهقان و محمد قربانی درس عبرت شده باشد که قرار نیست لیگ امارات، سکوی پرتابی برای بازیکنان فوتبال ایران باشد تا در سالهای آینده، در فوتبال اروپا حضور پیدا کنند. بهترین بازیکن ایرانی لیگ امارات در سالهای اخیر از لحاظ آماری، مهدی قایدی بود که او نیز با وجود برخی شایعات مبنی بر علاقه باشگاههای اروپایی، همچنان در امارات باقی مانده است.
تنها بازیکن ایرانی که مستقیما از امارات به فوتبال اروپا رفته، جواد نکونام بود که پس از دیده شدن در جام جهانی ۲۰۰۶، مسیر حضور در اوساسونای اسپانیا را طی کرد؛ اتفاقی که در این جام جهانی برای بازیکنان تیم ملی رخ نداد و ستارگانی که شرایط سنی لژیونر شدن را داشتند، فرصت خودنمایی در جام جهانی پیدا نکردند. بازیکنان ایرانی در طول چند فصل اخیر، علاقه زیادی به حضور در لیگهایی چون امارات و قطر نشان دادند و این مسأله برای آنها از لحاظ مالی نیز سودآور بود اما به طور کلی، درس اصلی این ماجرا برای آنها این بود که از دبی، نمیتوان به اروپا پرواز کرد و در نهایت مسیری که با انتخاب سادهترین گزینه از لحاظ مالی آغاز شود، مقصدی جز بازگشت به فوتبال ایران نخواهد داشت.