سامره: قلعهنویی باید روی انتخاب کمکهایش حساسیت نشان میداد
جای حرف دانشگاهی در زمین فوتبال نیست
حسین برزگر یاری
خبرنگار
علی سامره، پیشکسوت فوتبال کشورمان رقابتهای جام جهانی و البته بازیهای تیم ملی را به طور کامل تماشا کرده است. او تأکید زیادی به جوانگرایی در تیم ملی دارد و بر این باور است که در غیر این صورت هیچ موفقیتی در جام ملتها هم به دست نمیآید. او از سرمربی تیم ملی انتظار دارد که کمکهایش را با وسواس بیشتری انتخاب کند. سامره مدعی است که ما شانس بزرگ صعود از گروهمان را در جام جهانی به راحتی از دست دادیم.
جام جهانی 2026 را چگونه ارزیابی میکنید؟
به نظر من فیفا با 48 تیمی کردن این جام به دنبال هیجانات بیشتر و فرصت دادن به تیمهایی بود که شانس کمتری برای صعود داشتند. در واقع فیفا با این تصمیم امید را به این کشورها برگرداند. در مجموع مسابقات بد نبود و فوتبالیها یک ماه از تماشای بازیهای جام جهانی لذت بردند.
اما تیم ملی کشورمان برخلاف انتظار از گروهش صعود نکرد.
ما این شانس خوب را داشتیم که برای اولین مرتبه از گروهمان صعود کنیم که با وجود تلاش بازیکنان قسمت نشد. با اینکه قبل از جام جهانی به خود شما گفته بودم که آقای قلعهنویی بعد از 20 سال مربیگری حقش حضور در جام جهانی است اما باید جوانگرایی انجام میداد که این کار را نکرد و با آن شرایط هم قرار نبود که معجزهای رخ دهد. ما اگر با هر مربی دیگری هم میرفتیم شاید همین نتایج رقم میخورد و شاید هم در بازی اول برنده شده و نهایت یک بازی بیشتر انجام میدادیم. اما چه فایدهای داشت.
یعنی شما میفرمایید جوانگرایی میکردیم خیلی بهتر بود؟
صددرصد. ما که بدون جوانگرایی هم حذف شدیم. پس چه بهتر با انجام این کار آینده فونبال را میساختیم. میدان دادن به جوانها در بازیهای رسمی به آنها شخصیت میدهد نه در بازیهای درون تیمی و دوستانه. ما قصد تخریب هیچ شخصی را نداریم اما باید واقعیات و چیزی که به نظرمان دست بوده را بگوییم. واقعیت این است که اگر باهوشتر بودیم حتماً از گروهمان صعود میکردیم. اما یک گلایه دارم.
چه گلایهای؟
گلایهام از کمکهای آقای قلعهنویی است که مباحثی را مطرح میکنند که برای مردم غیرفوتبالی ناآشنا است. به نظر من سرمربی تیم ملی باید خودش به جای دستیارانش بیاید و فوتبالی حرف بزند. به هرحال شانس ما از دست رفت و حالا باید جوانگرایی کنیم. تا زمانی هم که پروسه انجام آن عقب بیفتد فوتبال ما به همان اندازه عقب میماند. الان دستیار آقای قلعهنویی در پاسخ به جوانگرایی در جام ملتها باز هم میگوید که این اتفاق نمیافتد. واقعاً اگر با این دیدگاه پیش برویم شک نکنید جام ملتها را هم از دست میدهیم.
شاید این تصمیمشان ترس از نتیجه نگرفتن باشد.
به هر حال، بعد از هر تورنمنتی انتقاد وجود دارد. حالا بعضی مغرضانه و برخی هم منصفانه اما مگر الان تیم نتیجه گرفته؟ به هرحال هر مربی با جوانگرایی باید تاوان بدهد. اتفاقی که برای آینده فوتبالمان خوب است. در همین جام جهانی اگر به پنج تا بازیکن میدان میدادند شاید کورسوی امیدی برای موفقیت یا فینالیست شدن در جام ملتها به وجود میآمد. البته اگر روزی این اتفاق افتاد فدراسیون هم باید سفت و سخت حمایت کند. همه این اتفاقات باید قبل از جام جهانی رخ میداد که نداد. الان کسی قصد ترور شخصیت کسی را ندارد.
شما به موضوع کمکهای قلعهنویی اشاره کردید، بحثی که خیلی از اهالی فوتبال هم به آن پرداختند.
من باز هم میگویم که قلعهنویی بعد از این همه سال باید روی نیمکت تیم ملی در جامجهانی مینشست. اما باید روی کمکهایش حساسیت بیشتری نشان میداد. الان هم هر چه میگوییم کسی قبول نمیکند. من شخصاً انتظارم از سرمربی تیم ملی خیلی بیشتر از اینها بود اما به نظر میرسد که ایشان هم نسبت به گذشته خیلی فرق کرده است. امروز میبینیم که کمک ایشان در تلویزیون از حرفهای دانشگاهی میزند و مدعی میشود که خیلیها آن را نمیفهمند. اولاً که جای حرف دانشگاهی در دانشگاه است. دوم اینکه فوتبالیستها این حرفها را میفهمند اما باید با آنها با زبان فوتبالی حرف زد. اما یکسری جملات را حفظ کرده و به خورد مردم میدهند. هرکسی دانشگاهی حرف میزند دلیلش این نیست که حتماً فوتبال را میفهمد.
اما به اعتقاد خیلیها کادرفنی و برخی بازیکنان، موضع طلبکارانه دارند.
من سعی میکنم حرفی که فکر میکنم درست بوده را در چهارچوب ادب و احترام بزنم. الان هم شاید برخی بازیکنان و اعضای کادرفنی از حرفهایم ناراحت شوند اما این دوستان باید حد و اندازه واقعی خودشان را در فوتبال بدانند، در غیر این صورت مسیر را اشتباه میروند.