معنای «ناچیز» و «ایثار»
مجید سلطانی
خبرنگار
عضو هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال گفت پاداش 140 میلیارد تومانی که به سرمربی تیم ملی داده شد، ناچیز بوده است. این جمله عجیب را باید کنار جمله عجیب سرمربی تیم ملی گذاشت تا بدانیم چه اتفاقی در فوتبال این کشور میافتد: «من ایثار کردم تیم ملی را قبول کردم.»
عضو هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال که 140 میلیارد تومان را ناچیز میداند باید به مردم بگوید چه عددی در نظر او قابل اعتناست؟ به مردم بگوید اوضاع اقتصادی مردم ایران در این روزها چگونه است؟ نه در استان خود او که حتی در تهران عدد 100 میلیون تومان عددی درشت به حساب میآید و زندگیها را دگرگون میکند. آن وقت چگونه است که عضو هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال 140 میلیارد تومان را ناقابل و ناچیز میخواند؟ این نشان میدهد عضو هیأت مدیره فدراسیون فوتبال، جایگاه حقوقی خود را اصلاً نمیشناسد. اگر نزدیک به یک میلیون دلار برای قرارداد مربی تیم ملی ایران که حتی به دور دوم جام جهانی 48 تیمی صعود نکرد، ناچیز است و سرمربی تیم ملی برای دریافت این عدد، ایثار کرده، دلافوئنته سرمربی تیم ملی اسپانیا که قهرمان جام جهانی شد چقدر باید پول بگیرد؟ او با قرارداد 2 میلیون یورو چه باید بگوید؟
در زمان احاطه کامل دنیای اطلاعات بر زندگی مردم دنیا و تأثیر غیرقابل انکار شبکههای اجتماعی روی ارتباطات به راحتی نمیتوان حقیقتی را در مدت زمان طولانی پوشیده نگه داشت... و مهمتر اینکه تحت هیچ شرایطی نمیتوان حقیقت را طور دیگری نشان داد یا وارونه کرد.
بهتر است عضو هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال برخورد صادقانهتری با جامعه فوتبال و مردم داشته باشد. در گذشته اگر پاداش 1 میلیون دلاری به سرمربی میدادیم برای صعود به جام جهانی 32 تیمی بود که سهمیه آسیا 4 تیم مستقیم بود. همین مقدار پاداش برای جام جهانی 48 تیمی با 8 سهمیه مستقیم از آسیا کمی عجیب به نظر میرسد و عجیبتر اینکه تلاش میشود این ماجرا عادیسازی شود.