از انتخاب سرنوشتساز لژیونرها تا خطر سقوط
بلاتکلیفی در تابستان داغ
محمدرضا رحیمپور
خبرنگار
جام جهانی ۲۰۲۶ برای تیم ملی ایران، با وجود نمایشهایی امیدوارکننده، جنگندگی بازیکنان و ثبت لحظاتی خاطرهانگیز، در نهایت با حسرت بزرگ حذف از مرحله گروهی به پایان رسید؛ اما پایان این تورنمنت، آغاز یک نگرانی تازه برای فوتبال ایران است.
در حالی که در دورههای گذشته، اغلب ملیپوشان پس از پایان رقابتهای بزرگ با خیالی آسودهتر به باشگاههای خود بازمیگشتند، تابستان ۱۴۰۵ شرایط متفاوتی را رقم زده است. شمار قابل توجهی از مهرههای کلیدی تیم ملی یا قراردادشان به پایان رسیده یا در موقعیتی مبهم قرار دارند؛ وضعیتی که میتواند آینده حرفهای آنها و حتی ساختار تیم ملی در آستانه جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ را تحت تأثیر قرار دهد.
این تابستان برای لژیونرهای ایرانی، تنها فصل انتخاب تیم جدید نیست؛ بلکه آزمونی برای تصمیمگیری حرفهای است. انتخابی اشتباه میتواند ستارههایی را که سالها برای رسیدن به فوتبال اروپا جنگیدهاند را خیلی زود به مسیر عقبگرد بکشاند.
محمد محبی
در انتظار پرواز بزرگتر
محمد محبی، وینگر ۲۷ساله تیم ملی که در جام جهانی ۲۰۲۶ یکی از معدود بازیکنان تأثیرگذار ایران بود و گل ارزشمند ایران مقابل نیوزیلند را به ثمر رساند، اکنون یکی از مهمترین بازیکنان آزاد بازار نقلوانتقالات محسوب میشود.
قرارداد محبی با روستوف روسیه در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ به پایان رسید و او بدون پرداخت هزینه انتقال، فرصت انتخاب مقصد بعدی خود را دارد؛ فرصتی که شاید مهمترین تصمیم دوران حرفهای او باشد.
محبی از زمان حضور در روستوف، طی ۸۰ مسابقه رسمی ۱۵گل و ۱۱پاس گل ثبت کرد و ارزش فوتبالی خود را به محدوده ۲.۵ تا ۳.۵میلیون یورو رساند. حضور ثابت او در ترکیب تیم ملی در جام جهانی باعث شده چند باشگاه اروپایی شرایط او را بررسی کنند و نام سالزبورگ اتریش نیز در میان مشتریان احتمالی این بازیکن دیده میشود.
با این حال، چالش اصلی محبی انتخاب میان یک قرارداد مالی جذاب و یک مسیر پیشرفت واقعی است؛ تصمیمی که میتواند او را به سطح بالاتری برساند یا مانند بسیاری از استعدادهای ایرانی در میانه راه متوقف کند.
علیرضا جهانبخش؛ کاپیتانی
که هنوز به اروپا فکر میکند
علیرضا جهانبخش، کاپیتان ۳۲ساله تیم ملی، بار دیگر در موقعیت بازیکن آزاد قرار گرفته است. پایان قرارداد او با دندر بلژیک و عدم توافق برای تمدید همکاری، آینده یکی از باتجربهترین بازیکنان نسل فعلی فوتبال ایران را در هالهای از ابهام قرار داده است.
جهانبخش فصل گذشته در ۲۱بازی لیگ بلژیک تنها یک گل و یک پاس گل ثبت کرد؛ آماری که با استانداردهای دوران اوجش در آلکمار، برایتون و فاینورد فاصله دارد.
با این حال، تجربه، شخصیت رهبری و سابقه سالها حضور در فوتبال اروپا همچنان برگ برنده اوست. جهانبخش تمایلی به بازگشت زودهنگام به لیگ ایران ندارد و تلاش میکند برای سیزدهمین فصل متوالی حضور خود در فوتبال اروپا را تمدید کند.
اما پرسش مهم اینجاست؛ آیا باشگاههای اروپایی هنوز حاضرند برای نام و تجربه جهانبخش هزینه کنند یا دوران حضور او در سطح اول فوتبال اروپا به پایان نزدیک شده است؟
مهدی طارمی؛ ستارهای
میان نیمکت و انتخاب دوباره
مهدی طارمی، مهاجم ۳۴ساله تیم ملی، یکی از خبرسازترین بازیکنان تابستان خواهد بود. مهاجمی که پس از تجربه حضور در اینترمیلان راهی المپیاکوس یونان شد، اکنون بار دیگر در مرکز شایعات نقلوانتقالاتی قرار گرفته است.
طارمی فصل گذشته برای المپیاکوس ۱۶گل در تمامی رقابتها به ثمر رساند؛ آماری قابل قبول که نشان میدهد هنوز توانایی حضور در سطح بالای فوتبال اروپا را دارد. با این حال، مسأله اصلی برای طارمی تنها گلزنی نیست؛ انتخاب محیطی است که بتواند آخرین سالهای دوران حرفهایاش را با کیفیت سپری کند. وستهام و فولام از لیگ برتر انگلیس و بشیکتاش ترکیه شرایط او را دنبال میکنند و احتمال جدایی او از فوتبال یونان وجود دارد. طارمی حالا باید میان یک قرارداد پرسود و یک انتخاب ورزشی هوشمندانه تصمیم بگیرد؛ تصمیمی که شاید آخرین فرصت او برای تثبیت جایگاهش در فوتبال اروپا باشد.
سامان قدوس؛ تجربهای
که در خطر خاموشی است
سامان قدوس، یکی از متفاوتترین فوتبالیستهای نسل اخیر ایران پس از سالها حضور در فوتبال انگلیس و فرانسه، اکنون در مقطعی حساس از دوران حرفهای خود قرار دارد.
قدوس که سابقه بازی در برنتفورد و حضور در لیگ برتر انگلیس را دارد، بهدلیل مصدومیتها و کاهش زمان بازی در سالهای اخیر نتوانسته جایگاه سابق خود را حفظ کند. او همچنان از نظر فنی بازیکنی باهوش و قابل اتکاست، اما مسأله اصلی برای او پیدا کردن تیمی است که دوباره به او نقش واقعی بدهد. سامان قدوس در سالهای اخیر دوران کمفشاری را در لیگ امارات سپری کرده است که این امر منجر به افت آمادگی جسمانی او شده است. این وضعیت تا جایی پیش رفته که حتی امیر قلعهنویی نیز به انتقاد از عملکرد او پرداخته است. این موضوع نشاندهنده اهمیت حفظ آمادگی بدنی حتی برای بازیکنان حرفهای در لیگهای به ظاهر کمفشارتر است.
مهدی قایدی؛ استعداد بزرگ
در دوراهی تصمیم
مهدی قایدی همچنان یکی از جذابترین مهرههای هجومی فوتبال ایران است؛ بازیکنی که تکنیک، سرعت و توانایی بازی در فضاهای محدود، او را به یک مهره خاص تبدیل کرده است. قایدی پس از تجربه حضور در شبابالاهلی و استقلال، تلاش کرد مسیر حرفهای خود را در خارج از ایران تثبیت کند، اما هنوز نتوانسته آن جهش بزرگی را که بسیاری انتظار داشتند رقم بزند.مشکل اصلی قایدی نه توانایی فنی، بلکه انتخاب مسیر است. او در سنی قرار دارد که باید از یک استعداد آیندهدار به یک ستاره تثبیتشده تبدیل شود. ماندن در محیطهای کمفشار مالی یا بازگشت زودهنگام به فوتبال ایران، میتواند بزرگترین تهدید برای آینده حرفهای او باشد.
میلاد محمدی؛ تجربه اروپایی در معرض آزمون
میلاد محمدی، مدافع چپ باتجربه تیم ملی، پس از سالها حضور در فوتبال روسیه، بلژیک و یونان، حالا با یکی از حساسترین انتخابهای دوران بازیگریاش روبهرو است.
محمدی اگرچه همچنان از نظر فیزیکی یکی از آمادهترین بازیکنان ایران محسوب میشود، اما افزایش سن و ظهور نسل جدید مدافعان، شرایط رقابتی را برای او سختتر کرده است. محمدی اخیراً به تیم امال ویتبسک در لیگ بلاروس پیوسته و مسیر تازه ای را در پیش رو خواهد داشت.
محمدجواد حسیننژاد سرمایهای که نباید هدر برود
محمدجواد حسیننژاد با اینکه جایی در لیست نهایی تیم ملی نداشت اما شاید جوانترین و آیندهدارترین نام این فهرست باشد. هافبک تکنیکی ایرانی که در فوتبال روسیه توانست توجهها را جلب کند، اکنون در نقطهای قرار دارد که انتخاب بعدیاش اهمیت دوچندان دارد.
برای بازیکنی در این سن، ماندن در یک لیگ متوسط یا انتقال به تیمی که تنها به دنبال خرید استعداد است، کافی نیست. حسیننژاد باید باشگاهی را انتخاب کند که فرصت رشد، بازی کردن و نزدیک شدن به سطح بالاتر فوتبال اروپا را برایش فراهم کند.
فوتبال ایران نمونههای زیادی از استعدادهایی دارد که در همین مرحله با انتخابهای اشتباه از مسیر پیشرفت خارج شدند؛ حسیننژاد نباید به سرنوشت آنها دچار شود.
تابستانی که آینده نسل طلایی را مشخص میکند
پایان قراردادها، تغییر باشگاهها و بلاتکلیفی تعدادی از ستارههای تیم ملی، تابستان ۱۴۰۵ را به یکی از مهمترین پنجرههای نقلوانتقالاتی سالهای اخیر فوتبال ایران تبدیل کرده است.
از محبی و قایدی که به دنبال جهش هستند، تا طارمی و جهانبخش که باید آخرین سالهای حضور در سطح اول اروپا را مدیریت کنند؛ همه در برابر یک انتخاب بزرگ قرار دارند. در فاصله کمتر از یک سال تا جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷، آینده باشگاهی این بازیکنان فقط مسألهای شخصی نیست؛ سرنوشت آنها مستقیماً با کیفیت، تجربه و قدرت رقابت تیم ملی ایران گره خورده است.
تابستان داغ لژیونرها آغاز شده؛ تابستانی که میتواند برخی را به سکوی پرتاب برساند و برخی دیگر را به حاشیه فوتبال نزدیکتر کند.