وطن را خرج جدالهای فوتبالی نکنیم
فرخ حسابی
خبرنگار
اظهارات اخیر امیر قلعهنویی درباره منتقدان تیم ملی، بیش از آنکه به مسائل فنی بپردازد، به دلیل استفاده از واژههایی مانند «بیوطن» مورد توجه قرار گرفت، ادبیاتی که با جایگاه سرمربی تیم ملی همخوانی ندارد.
واقعیت این است که بخشی از انتقادها در جریان جام جهانی ۲۰۲۶ منصفانه نبود. برخی منتقدان از جمله عادل فردوسیپور (که به نظر میرسد مخاطب اصلی حملات سرمربی تیم ملی بود) از ابتدا موضعی تند علیه کادرفنی داشتند و حتی در حساسترین روزهای مسابقات تیم ملی در جام جهانی نیز به انتقادهای شدید خود ادامه دادند، انتقادهایی که گاه بوی تسویهحساب شخصی با قعلهنویی میداد و میتوانست به بعد از پایان مسابقات موکول شود.
با این حال، میان نقد تند و زیر سؤال بردن وطندوستی افراد فاصله زیادی وجود دارد. تیم ملی، چه فوتبال و چه کشتی و یا هر رشته دیگری با همه اهمیت و جایگاهش در نهایت یک تیم ورزشی است و عملکرد آن، مانند هر تیم دیگری میتواند مورد ستایش یا انتقاد قرار گیرد. مخالفت با تصمیمات فنی، انتقاد از نتایج یا حتی نقدهای تند و غیرمنصفانه، هیچکدام دلیلی برای نسبت دادن برچسبهایی چون «وطنفروش» به منتقدان نیست.
سرمربی تیم ملی حق دارد از عملکرد خود دفاع کند و به منتقدان پاسخ دهد، اما پاسخ به نقد نیز آداب و ادبیات خاص خود را میطلبد. بهترین پاسخ به انتقاد، ارائه استدلال، آمار و عملکرد است، نه قضاوت درباره میزان علاقه افراد به کشورشان.
تیم ملی متعلق به همه مردم است؛ هم آنان که تشویق میکنند و هم آنان که نقد دارند. اختلافنظرهای فوتبالی نباید به جایی برسد که پای مفاهیمی چون وطندوستی و وطنفروشی به میان کشیده شود. این خط قرمزی است که رعایت آن بیش از هر کسی از سرمربی تیم ملی انتظار میرود.